هنر، و به تبعِ آن ادبیات، ظریفترین، انسانیترین و موثرترین ابزار حرکت به سوی تعالی فرد و جامعه است. این واقعیت در جوامع زیر سلطهی استبداد با روشنی بیشتر خود را نشان میدهد. در درازنای تاریخ تا دوران امروزی انسانها در نظامهای دیکتاتوری اساسا گرفتار سرکوب آزادی فکری و بیان هنری بودهاند...
وقتی چمدان بستم... چمدان بستم؟ و ترک دیار کردم... ترک دیار کردم؟ وقتی فرود آمدم در سرزمینی سرد و پهن...
«جایزهی داستان کوتاه هفته» با هدف ارتقاء داستان فارسی و ایجاد پیوند میان نویسندگان فارسیزبانِ سراس...
نظامی وقتی که میخواست هفتپیکر را آغاز کند عمدهی پرسشهایِ ذهنی و معماهایِ یک نویسنده را از خود پ...
ضبط و ویرایش مهدی گنجوی از «ترجمهی هِنریه»، به قلم محمدباقر خراسانی بزنجردی، قدیمیترین ترجمهی هزا...
تا به امروز به « بوشرویل مارینا» رفتید؟ شهری کوچک که مردمانش بیشتر به زبان فرانسه حرف می زنند.تابستا...
اعتراف میکنم برای درکِ جهانِ هر اثر خلاقهای ابتدا باید کلید درِ اصلی آن اثر را بیابی و راهی مناسب ...
در قریب به پنجاه سال کار نوشتنِ محمد محمدعلی، دستکم سه دورهی متفاوت قابل شناسایی است. اگرچه او در ...
«درهی عقابها»ی سرور کسمایی در سال ۲۰۰۶ بر قلهی ادبیات آسیا نشست و «جایزهی ادبی آسیا» را از آن خا...
القصه، کار در این مرحله ختم به خیر شد و راننده نشست پشت فرمان و دوباره حرکت کرد تا به قسمت گمرک ترک ...
