داستان‌ها روحمان را التیام می‌بخشند

الهه باس نویسنده و تصویرگر ساکن مونترال است و معتقد است هر کودکی برای شکوفا شدن به دنیا می‌آید. او ا...

دنیایی را که دلم ‌بخواهد، خلق می‌کنم

افشین زردین از اوایل دهه‌ی هشتاد به طور حرفه‌ای نقاشی را شروع کرد. خودش می‌گوید همان موقع هم رگه‌های...

کدام مورچه چشم‌هایم را بُرد؟

اغلبِ داستان‌ها بهانه‌هایی کوچک دارند برای روایت شدن، اما بسنده نمی‌کنند به روایت صِرف همان چیز، چون...

شماره‌ی دوم را زندگی نام نهادیم

شماره‌ی دوم «هفته‌ی فرهنگ و ادب» را زندگی نام نهادیم و رنگ سبز بر چهره‌اش پاشیدیم و تمام نیرو و انرژ...

نقد گلستان و زیباشناسی زندگی در «خشت و آینه»

«فهم جایگاه گلستان در ادبیات، هنر و فرهنگ فکری، رفتاري ایران» را نباید با تقدیس گلستان اشتباه گرفت (...

داستان کوتاه: فصل ناتمام

بر‌می‌گردد به فیس‌بوک. مگر این عکس‌ها لایک زدن دارد؟! با نگاه به هر عکس، نفس کشیدن برایش سخت‌تر می‌ش...

نگاهی به «گلشهر، خاطرات یک زمین‌شناس» نوشته‌ی علی احمدی دولت

احمدی نماینده‌ی همان نسلی است که هم‌اکنون در غربتی دیگر بار دلتنگی و غربتی را که با وی قد کشیده، بخش...

درباره‌ی رمان «محو شدگی» نوشته‌ی رها فرد

«محو شدگی» اولین اثر داستانی رها فرد، نویسنده و هنرمند ساکن تورنتو، احتمالا بیش از آن‌که روایتی داست...

پله‌پله تا داستان، پله‌ی دوم

«پله‌پله تا داستان» ستون ثابتی است در بخش ادبیاتِ داستانیِ ماهنامه‌ی فرهنگ و ادب هفته که در هر شماره...

داستان کوتاه: بیدار باش

توبیاس وولف نویسنده‌‌ی آمریکایی، متولد ۱۹۴۵ به خاطر داستان‌های خوش‌ساخت و طنز گزنده‌اش، شهرت دارد. د...

چهارخواب برای پنج آواز

«شعر دیگر» یک جریان شعری مهجور در دهه ۱۳۴۰ بود که به وسیله‌ی پنج، شش شاعر که سرآمدشان بیژن الهی بود،...

شعری از ماندانا زندیان

دوستی؛ داری زدند؛ انتخابات

سه شعر از نانام