داستان کوتاه؛ برگ‌ها سکوت می‌کنند

بعضی از آدم‌ها هستند که به اندازه‌ی سال‌ها برای‌شان حرف داری، اما چشمت که به چشمان‌شان می‌افتد، لال می‌شوی. تمام کلمه‌ها از ذهنت می‌پرند و با خودت خیال می‌کنی که شاید دفعه‌ی بعد که دیدی‌شان، حرف‌هایت را بزنی. دفعه‌ی بعدی که خودت هم می‌دانی هیچ‌وقت از راه نخواهد رسید. از این آدم‌ها دوروبرم زیاد بود.