دههی چهل را دورهی طلایی ادبیات ایران میدانند. دورهی انتشار آثار آوانگارد و پیشرویی از نویسندگان و نمایشنامهنویسانی چون؛ هوشنگ گلشیری، بهرام صادقی، بهمن فرسی، عباس نعلبندیان و خیلِ شاعرانی نظیر؛ فروغ فرخزاد، احمد شاملو، نصرت رحمانی، یدالله رویایی، احمدرضا احمدی، بیژن الهی و ... . این دوره، دورهی آوانگاردها بود.
دو شعر دمیده در بورخس ترجمه کورش عموئی
در کتاب «نقشِ بازدارندهی عرفان در رشد اندیشه در ایران» ابتدا به تاریخ نقد، به ویژه در پیوند با عرفا...
همان چیزی که اتفاق نمیافتد؛ عنوان داستان کوتاهی است که منصور نوربخش آن را به رشته تحریر در آورده اس...
مجموعه شعر «بازجوی مهربان» ترجمهی گزیدهای از پنج مجموعه شعر علیرضا آبیز است که پیشتر به فارسی من...
داستان ۱۹۵۵ نوشته آلیس واکر، ترجمه امیرحسین یزدانبُد
دو شعر از محسن خیمهدوز
شعری از علی مرتضویفومنی
مدوسا، شعری از لوئیس بوگان (برگرفته از کتاب پیکرهی این مرگ، ۱۹۲۳)، ترجمه علی ثباتی، بهمناسبت سالق...
دو قطعه از آنیما احتیاط
اتوبوس قرار بود به ته دره سقوط کند، قبل از رسیدن به ارمنستان، و قرار بود ۲۱ نویسنده در آن «تصادف» به...
یکی از بهترین حرفهایی که بعد از درگذشت آدمها شنیدم و کمی آرامم کرد، حرف لطیف کاشیگر پدر مدیا کاشیگ...
دو شعر با عنوان «مکاشفه در یک نام» سروده عماد سمیعی
تکیه بروال در قالب عنوان وبگردیها و ولنوشتهها در شماره سه مجله فرهنگ و ادب منتشر شده است.
سنت ایرانی قرنها است در اسارت ذهن بسته قرار دارد. اگر آخرین تجربهی ذهن باز ایرانی را ابنسینا در ق...
