«ذهن درستکار» حافظ

در این شعر حافظ از ساقی کمک می‌گیرد تا با آرامش‌یافتن از نوشِ او برای غلبه یا دست‌کم پنجه‌درافکندن با محیط آماده شود. در نگاه خوش‌روانی، این نوعی «خویش‌پذیری» (Self Acceptance) تواند بود؛ چون او ضعف خود (بی‌نیاز نبودن از عنصر آرام‌بخش) و نیز تنش وارده از سوی محیط (بدنامی ناشی از خودکامی) را می‌پذیرد.