سپری از برگِ لاله بر تنِ روزگار
از قضا همین «شمعِ روانْ» برف را دانهدانه از هوا میگیرد و بر دل مینشاند، در نتیجه برف نه بر زمین ...
یکانگی تراژدی و کمدی در نقطهی اوج
حسین آتشپرور از همان شروع کتاب به این وضعیت توأمان تراژیک و کمیک نظر دارد و اینکه چگونه این دو در کنار هم اوج میگیرند و با تلفیق و ادغام خود، وضعیت پیرامونی جامعه را به نمایش میگذارند. بهقول اسلاوی ژیژک، در کتاب «خواست ناممکن»؛ انسان، این موجود بسیار عجیب و غریب و انگار بیگانه روی زمین را با همهی درون و بیرون اعجابآورش به تصویر میکشد.
