چه کسی گاف داده بود؟

چند وقت پیش، استنلی را در دادگاه دیدم. روی یکی از نیمکت‌های چوبی راهرو لم داده بود. ژولیده‌تر از همیشه. بوی تعفن دورش مثل هاله‌ای سیاه چرخ می‌زد. قیافه‌اش به قیافه یک آدم جنگ‌زده می‌مانست؛ جنگی که در آن هم شکست خورده، هم زخمی شده، هم دیگر توان و بدتر از همه این‌ها امیدی ندارد.