روایت یک تقابل؛ وقتی بومیسازی انحصار غربی را میشکند
بسیاری از تحلیلگران اقتصادی معتقدند که رشد صنایع مادر در کشورهای در حال توسعه، زنگ خطری جدی برای بازارهای صادراتی غربی است. یکی از نمونههای عینی این تقابل، در صنعت قطعهسازی پیشرفته ایران رخ داده است؛ جایی که یک تولیدکننده و طراح داخلی موفق شد خط تولید بوشهای ساچمهای را بومیسازی کند.
این صنعتگر ایرانی با تشریح تجربه برخورد تکبرآمیز شرکت آلمانی میگوید:
«خواستیم با آلمانیها تعامل کنیم. به آلمان سفر کردیم و نمونه کارهایشان را دیدیم. وقتی خواستیم از خط تولیدشان بازدید کنیم، گفتند خط کاملاً سیکرت (محرمانه) است و اجازه ندادند. پس از دو سال تلاش و نمونهسازی، تولید را در ایران شروع کردم و یک نمونه را برای درس عبرت به آلمان بردم. طرف آلمانی باورش نمیشد؛ قطعه را نگاه کرد و گفت این قطعه خود ماست! وقتی قطعه را چرخاندم و لوگوی شرکت خودم را زیر آن نشان دادم، شوکه شد. دوباره درخواست بازدید از خط تولیدشان را کردم، اما با تکبر گفت که شما نمیتوانید از خط تولید ما درکی داشته باشید. سه ماه بعد، همان مدیر آلمانی ایمیل زد و برای دیدن کارخانه ما به ایران آمد. وقتی درخواست بازدید کرد، به او گفتم یادت میآید گفتی خط تولیدتان سیکرت است؟ حالا خط تولید من هم سیکرت است! گفت برای دیدن این خط ۴ ساعت پرواز کردهام. در نهایت اجازه دادم و خط تولید ما را از نزدیک دید.»
این سطح از مهندسی معکوس و دستیابی به ظرفیت تولید سالانه ۷۰ میلیون قطعه قبل از درگیریهای نظامی اخیر، بازار انحصاری غولهای صنعتی اروپا در منطقه را به شدت تهدید میکرد. اما پاسخ به این خودکفایی، نه در میدان رقابت تجاری، بلکه با ابزار نظامی داده شد. این تولیدکننده میافزاید: «اکنون یکی از کارخانههای ما که مورد اصابت موشک قرار گرفته، در حال آواربرداری است؛ اما کارخانه جدیدی که ساختیم وارد مدار شده و در سه ماه گذشته سه میلیون قطعه تولید کرده است.»
ویدیوی صحبتهای صنعتگر ایرانی را در اینجا ببینید!
نشانه رفتن رگ حیاتی؛ حمله به شرکتهای دارویی
پروژه مشترک واشنگتن و تلآویو برای فلج کردن توان رقابتی ایران، تنها به بخش قطعات صنعتی محدود نمانده و مستقیماً سلامت شهروندان و صنایع استراتژیک دارویی را نشانه رفته است. در یکی از آشکارترین نمونهها، ارتش اسرائیل شرکت داروسازی توفیق دارو در تهران را هدف حملات موشکی قرار داد. این مجموعه به عنوان یکی از بزرگترین و پیشرفتهترین تولیدکنندگان داروهای ضدسرطان و مواد اولیه دارویی در خاورمیانه شناخته میشد که محصولات آن توانایی رقابت با نمونههای گرانقیمت اروپایی را داشتند.
این هجوم فیزیکی، همپوشانی دقیقی با راهبرد تحریمهای اقتصادی آمریکا دارد. بر اساس گزارشهای معتبر بینالمللی، واشنگتن با قطع دسترسی سیستمهای بانکی، عملاً زنجیره تامین مواد اولیه دارویی ایران را فلج کرده است. هدف اصلی این استراتژی دوگانه (تحریم-موشک)، ممانعت از شکلگیری یک قطب مستقل دارویی در منطقه است تا کشورهای خاورمیانه همچنان به عنوان بازارهای مصرف وابسته به کارخانههای چندملیتی غربی باقی بمانند.
جنگ سایبری؛ از کار انداختن چرخ دندههای اقتصاد
بخش دیگری از این «کار کثیف» در فضای سایبری هدایت میشود تا زیرساختهای مادر تجاری و صنعتی ایران پیش از ورود به بازارهای جهانی متوقف شوند. حمله سایبری پیچیده به سیستمهای دیجیتال بندر استراتژیک شهید رجایی در بندرعباس، که شریان اصلی واردات مواد اولیه و صادرات کالاهای صنعتی ایران است، نمونه بارزی از این تلاشهاست که چرخ توزیع کارخانهها را برای مدتی طولانی دچار اختلال کرد.
علاوه بر این، فلج کردن صنایع سنگین از طریق حملات سایبری به کارخانههای بزرگ فولاد ایران که منجر به آتشسوزیهای صنعتی و خرابی تجهیزات گرانقیمت شد، برگ دیگری از این کارنامه است. این رویکرد ریشه در گذشته دارد؛ جایی که ویروس سایبری «استاکسنت» با همکاری مشترک آژانسهای اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل برای تخریب سیستمهای کنترل صنعتی نیروگاهی ایران طراحی شده بود.
خلاصه کلام اینکه
برخورد سخت نظامی و سایبری با ایران، صرفاً ابعاد امنیتی ندارد، بلکه پوششی برای جنگ اقتصادی غربی است. اسرائیل با انجام این تخریبها، نقش بازوی اجرایی غرب را بازی میکند تا هرگونه زیرساخت پیشرفتهای را که توانایی به چالش کشیدن بازار انحصاری اروپا و آمریکا را دارد، پیش از شکوفایی کامل نابود کند.
ارسال نظرات