وقتی درد ادامه دارد اما نوبت دکتر ماهها بعد است، برخی کاناداییها راهی جز سفر به خارج برای درمان ندارند. این پدیده روبهرشد، «گردشگری درمانی» نام دارد و نه از سر تجمل، بلکه از سر ناچاری شکل گرفته است.
الیسون واندنبرگ از تورنتو، در حالیکه درد کمرش غیرقابل تحمل شده بود، از سوی پزشکان کانادایی پذیرفته نشد؛ حتی بدون ملاقات حضوری! او به مرز درخواست مرگ کمکی رسید، تا اینکه دوستی در مکزیک او را به پزشکی معرفی کرد. چند روز بعد، در مکزیک جراحی شد و به زندگی برگشت.
رانا هوگستراتن از اونتاریو، پس از سالها درد شدید کمر، توانست ظرف شش روز در آلمان وقت جراحی بگیرد، در حالیکه هنوز در کانادا نوبت مشاورهاش مشخص نشده بود.
سلین هاردینگ جونز از مونترال، با تومور مغزی نادری روبهرو بود که هیچ جراح کانادایی حاضر به عمل آن نبود. او نیز مجبور شد خارج از کشور به دنبال راه نجات باشد.
مشکلات فقط به نوبتهای طولانی محدود نمیشود. بوروکراسی و پیچیدگیهای مالی نیز مانع بزرگی هستند. لوئیز زوک از آلبرتا و جودی بکِت، افسر بازنشسته ارتش، هر دو مجبور شدند خودشان هزینه درمان را بدهند و شاید بعدها، آن هم بدون تضمین، هزینهشان بازپرداخت شود.
کشورهایی مانند مکزیک، هند، ترکیه و برخی کشورهای اروپای شرقی، مقاصد محبوب گردشگری درمانی برای کاناداییها هستند؛ به دلیل هزینه پایینتر، دسترسی آسانتر و پیوندهای فرهنگی یا خانوادگی.
اما پزشکان هشدار میدهند: هرچند خدمات سریعتر و ارزانترند، ولی باید خطرات، هزینههای پنهان و چالشهای پیگیری درمان پس از بازگشت را جدی گرفت.
درنهایت، بیماران با انتخابی دشوار روبهرو هستند: ماندن در صفهای بلند سلامت عمومی یا پرداخت هزینه سنگین اما فوری در خارج از مرزها. تصمیمی که سلامت و گاه جانشان به آن وابسته است.
ارسال نظرات