.webp)
از ذوب شمش‌های طلا تا ادعای ربایش در پاکستان
شهادت ارسلان چودری در دادگاه شهر برمپتون در روز سه‌شنبه ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، بخش تازه‌ای از پرونده سرقت بزرگ طلا از فرودگاه پیرسون را روشن کرد؛ پرونده‌ای که از آوریل ۲۰۲۳ در کانادا خبرساز شده است.
چودری که به دلیل مشارکت در این سرقت به چهار سال زندان محکوم شده، در دادگاه گفت پس از تقسیم محموله سرقتی، سهم خود را به منطقه تورنتوی بزرگ منتقل کرده و بخشی از شمش‌ها را برای فروش ذوب کرده است. به گفته او، با استفاده از دستگاهی که برای ذوب طلا تهیه کرده بود، توانست از فروش بخشی از طلاها حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار دلار پول نقد به دست آورد.
او توضیح داد که هدف از ذوب کردن شمش‌ها، دشوار کردن ردیابی آن‌ها بود. با این حال، چودری در پاسخ به پرسش‌های دادگاه نتوانست مقدار دقیق طلایی را که ذوب کرده یا تعداد دفعات انجام این کار را به خاطر بیاورد.
چودری گفت پس از آن به مکزیک و پرتغال سفر کرد و سرانجام راهی پاکستان شد؛ جایی که به گفته خودش، قصد داشت پول به‌دست‌آمده را سرمایه‌گذاری کند یا کسب‌وکاری بخرد.
اما روایت او از ادامه این سفر، با ادعای ربایش و از دست رفتن اموالش همراه شد.
مردانی با لباس پلیس، چشم‌بند و تهدید
چودری در دادگاه گفت گروهی از مردان با لباس پلیس او را در پاکستان ربودند. به گفته او، ربایندگان وی را به مکانی نامعلوم منتقل کردند و در حالی که چشم‌هایش بسته بود، مورد آزار قرار دادند.
او گفت از آنجا که نمی‌توانست محل نگهداری خود را تشخیص دهد، قادر نبود موقعیت دقیق مکانی را که به آن منتقل شده بود مشخص کند.
چودری در شرح آنچه در آن محل اتفاق افتاد، گفت پیش از آنکه آزار بیشتری متوجهش شود، به ربایندگان اعلام کرد حاضر است همه دارایی خود را واگذار کند، زیرا جانش را مهم‌تر از پول می‌دانست.
به گزارش خبرگزاری کانادایی پرس، او در دادگاه گفت: «من همه‌چیز را به شما می‌دهم. لازم نیست کار دیگری بکنید. شما خود من را در اختیار دارید؛ جانم از هر پولی ارزشمندتر است.»
چودری مدعی شد در شرایطی که در اسارت قرار داشت، افراد مرتبط با ربایندگان در کانادا برای دسترسی به اموال او وارد عمل شدند. بنا بر روایت او، ربایندگان از طریق تماس‌های تصویری فیس‌تایم با همدستان خود ارتباط برقرار کردند و چودری را وادار کردند اطلاعات مربوط به محل نگهداری طلا و پول را در اختیار آن‌ها بگذارد.
او گفت به این ترتیب، افراد موردنظر به کاندویی در منطقه تورنتوی بزرگ رفتند که بخشی از طلای باقی‌مانده در آن نگهداری می‌شد. سپس به خانه یکی از بستگانش در پاکستان رفتند و پول نقدی را که در آنجا گذاشته بود، برداشتند.
چودری مدعی شد که در نهایت، هم طلای باقی‌مانده در کانادا و هم پول نقد نگهداری‌شده در پاکستان از دسترس او خارج شدند.
او درباره لحظات پایانی اسارتش نیز گفت پس از آنکه افراد موردنظر به اموالش دست یافتند، سرش را پوشاندند و او را با خودرو از محل نگهداری خارج کردند. به گفته چودری، پس از توقف خودرو به او هشدار داده شد که سرش را پایین نگه دارد و پیش از شمردن تا ۳۰ به اطراف نگاه نکند؛ در غیر این صورت، به گفته او، به سویش شلیک می‌کردند.
چودری در پاسخ به پرسش دادستان درباره احساسش در آن لحظه گفت از اینکه زنده مانده بود، سپاسگزار بود و می‌خواست هرچه زودتر پاکستان را ترک کند.
چه کسی از دارایی‌های چودری خبر داشت؟
یکی از پرسش‌های مهم در روایت چودری این است که ربایندگان چگونه از وجود پول و طلا و محل نگهداری آن‌ها اطلاع پیدا کردند.
او در دادگاه گفت به مردی که در پاکستان با او آشنا شده بود، مشکوک است. به گفته چودری، این فرد پیش‌تر در تهیه دستگاه ذوب طلا و انتقال پول نقد از کانادا به پاکستان به او کمک کرده بود.
چودری تصور می‌کرد همین آشنایی باعث شده است آن مرد از دارایی‌هایش اطلاع پیدا کند و اطلاعات را در اختیار افرادی قرار دهد که بعداً او را ربودند.
با این حال، در گزارش‌های منتشرشده، هویت این فرد، میزان ارتباط احتمالی او با ربایندگان و شواهدی که بتواند این ظن را تأیید کند، مشخص نشده است. همچنین اطلاعات روشنی درباره زمان دقیق وقوع ربایش یا ثبت احتمالی شکایت رسمی در پاکستان منتشر نشده است.
چودری پس از آزادی، به گفته خودش، به دبی رفت و در خانه یکی از بستگانش اقامت کرد. او گفت در آنجا به دنبال کار بود و سرانجام در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۶ به کانادا بازگشت؛ جایی که در فرودگاه پیرسون بازداشت شد.
تقسیم محموله سرقتی؛ سهم ۳۰ درصدی چودری
شهادت چودری در دادگاه فقط به ادعای ربایش محدود نبود. او درباره چگونگی برنامه‌ریزی سرقت و تقسیم اموال نیز توضیح داد.
به گفته او، سرقت را با سیماران پریت پانسر، کارمند سابق ایر کانادا که همچنان تحت تعقیب است، برنامه‌ریزی کرده بود. چودری گفت پانسر مسئول خارج کردن محموله از انبار بار فرودگاه بود و وظیفه او رسیدگی به محموله پس از خروج از انبار بود.
او توضیح داد که پس از خروج محموله، کامیونی را که طلاها را حمل می‌کرد دنبال کرد. سپس در مزرعه‌ای که محل دقیق آن را به یاد نداشت، او، پانسر و راننده کامیون محموله را تقسیم کردند. بر اساس شهادت چودری، سهم او ۳۰ درصد جعبه‌های حاوی شمش‌های یک‌اونسی طلا و سهم پانسر ۷۰ درصد بود.
چودری گفت شمش‌هایی که به او رسید، نشان بانک تی‌دی را داشتند و او آن‌ها را به کاندویی در منطقه تورنتوی بزرگ منتقل کرد. او در دادگاه گفت نشانی دقیق این کاندو را به خاطر ندارد.
چودری همچنین اظهار کرد که ارتباط نزدیکی با پارمپال سیدهو نداشته و زمانی با او تماس می‌گرفته یا برایش پیام می‌فرستاده که نمی‌توانسته با پانسر ارتباط برقرار کند.
پرونده‌ای با بیش از ۲۲ میلیون دلار غرامت
سرقت مورد بحث در ۱۷ آوریل ۲۰۲۳ رخ داد. پلیس منطقه پیل اعلام کرده است که در این سرقت، ۶۶۰۰ شمش طلا با وزن بیش از ۴۰۰ کیلوگرم از فرودگاه پیرسون به سرقت رفت. ارزش مجموع طلا و ارز خارجی محموله بیش از ۲۲ میلیون دلار کانادا برآورد شده است.
بر اساس اطلاعات مطرح‌شده در دادگاه، محموله از زوریخ سوئیس با پرواز ایر کانادا به تورنتو منتقل شده و سپس به انبار بار این شرکت در فرودگاه رسیده بود. دادستانی مدعی است برای خارج کردن محموله، از بارنامه‌ای دست‌کاری‌شده استفاده شد.
در محاکمه فعلی، پارمپال سیدهو، کارمند سابق ایر کانادا، با اتهام سرقت بیش از پنج هزار دلار و توطئه برای ارتکاب جرم قابل تعقیب روبه‌روست. او این اتهامات را نپذیرفته است. دادستانی مدعی است سیدهو در تهیه بارنامه دست‌کاری‌شده نقش داشته؛ ادعایی که باید در روند رسیدگی قضایی بررسی شود.
چودری در بهار ۲۰۲۶ پس از اعتراف به مشارکت در سرقت به چهار سال زندان محکوم شد. دادگاه همچنین او را موظف کرد مبلغ ۲۲ میلیون دلار را طی ۴۰ سال به‌عنوان غرامت بازپرداخت کند.
او در دادگاه گفت: «همه این‌ها حتی ارزشش را هم نداشت. زندگی مردم را خراب کردم. همه این کارها را برای هیچ انجام دادم.»
پرسش‌های بی‌پاسخ درباره سرنوشت طلاها
ادعای چودری درباره ربایش در پاکستان، پرسش تازه‌ای را به پرونده سرقت پیرسون اضافه کرده است: چه مقدار از طلای سرقت‌شده ذوب و فروخته شد، چه مقدار از اموال باقی‌مانده به گفته او در جریان ربایش از دست رفت و آیا می‌توان مسیر این دارایی‌ها را با اسناد مالی یا شواهد مستقل بازسازی کرد؟
در حال حاضر، اطلاعات منتشرشده مقدار دقیق طلای ذوب‌شده، ارزش اموالی را که چودری مدعی است ربایندگان برده‌اند، یا میزان بازیابی‌شده از محموله سرقتی را روشن نمی‌کند. همچنین در گزارش‌های بررسی‌شده، تأیید مستقلی برای ادعای ربایش او در پاکستان ارائه نشده است.
چودری قرار بود روز چهارشنبه ۱۴ اکتبر نیز شهادتش را در دادگاه برمپتون ادامه دهد. به گزارش خبرگزاری کانادایی پرس، او در آن روز گفت که پس از بازگویی ماجرای ادعایی ربایش و آزار، شب قبل نتوانسته بود بخوابد. او همچنین مدعی شد طی حدود سه هفته حضور در بازداشتگاه اصلاحی میپل‌هرست، داروهای تجویزشده‌اش، از جمله ملاتونین و ویتامین‌ها، را دریافت نکرده است.
این اظهارات، مانند روایت او درباره ربایش، بر پایه گفته‌های خود چودری است. آنچه هنوز روشن نیست، میزان انطباق این روایت با شواهد مستقل و نتیجه احتمالی بررسی‌های بیشتر درباره سرنوشت طلا و پول‌های مفقودشده است.
منابع:
ارسال نظرات