با تایید رسمی خروج کیتی واگانتال از مجلس عوام کانادا، شمار صندلیهای خالیشده پارلمان در سال جاری میلادی به عدد ده رسید که این میزان ریزش در یک سال کاری، در تاریخ معاصر قانونگذاری این کشور کمسابقه ارزیابی میشود. خانم واگانتال که به عنوان یکی از چهرههای اصولگرا و پیگیر در فراکسیون محافظهکاران شناخته میشد، در شرایطی کرسی خود را واگذار میکند که اتمسفر سیاسی اوتاوا به دلیل اختلافات عمیق اقتصادی و تجاری به شدت ملتهب است.
فهرست ۱۱ نماینده پارلمان که در یک سال گدشته یا استعفا کردند و یا حزب خود را تغییر دادند:
کریستیا فریلند (Chrystia Freeland)، لیبرال
بیل بلیر (Bill Blair)، لیبرال
استیون گیلبو (Steven Guilbeault)، لیبرال
شان چن (Shaun Chen)، لیبرال
ناتانیل ارسکین-اسمیت (Nathaniel Erskine-Smith)، لیبرال
کیتی واگانتال (Cathay Wagantall)، محافظهکار
لری براک (Larry Brock)، محافظهکار
مت جنرو (Matt Jeneroux) تغییر حزب از محافظهکار به لیبرال
مایکل ما (Michael Ma)، تغییر حزب از محافظهکار به لیبرال
کریس دِنتِرمونت (Chris d'Entremont)، تغییر حزب از محافظهکار به لیبرال
مریلین گِلدو (Marilyn Gladu)، تغییر حزب از محافظهکار به لیبرال
پیشینه یک نماینده جنجالی و پیگیر
کیتی واگانتال برای نخستین بار در سال ۲۰۱۵ از حوزه انتخاباتی «یورکتن-ملویل» در استان ساسکاچوان وارد پارلمان شد. او در طول دوران حضور خود در اوتاوا، فراتر از خطوط حزبی به دلیل مواضع سرسختانهاش در قبال مسائل اجتماعی و حقوق سربازان سابق ارتش شناخته میشد. واگانتال از جمله نمایندگانی بود که طرحهای قانونی متعددی را در حمایت از کهنهسربازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) به جریان انداخت و در دوران همهگیری کرونا نیز به دلیل مخالفت علنی با الزامات واکسیناسیون و محدودیتهای بهداشتی در ساختمان پارلمان، به سرخط اخبار رسانهها تبدیل شد.
تحلیلگران سیاسی میگویند خروج او، خلاء محسوسی را در جناح راست سنتی حزب محافظهکار ایجاد میکند؛ بهویژه در استانهای غربی کانادا که پایگاه سنتی و قدرتمند این حزب به شمار میروند.
موج دهم؛ چرا نمایندگان پارلمان را ترک میکنند؟
استعفای واگانتال به عنوان دهمین خروج ثبتشده در سال جاری، زنگ خطر را برای ناظران تحولات پارلمانی به صدا درآورده است. اگرچه دلایل شخصی، بازنشستگی سیاسی و فرسودگی ناشی از فضای دوقطبی پارلمان از جمله دلایل عمومی این کنارهگیریها عنوان میشود، اما تغییرات کلان در سطح رهبری دولت و احزاب نیز بیتاثیر نبوده است.
این استعفا در حالی رخ میدهد که دولت به رهبری مارک کارنی (Mark Carney) با چالشهای بزرگی در حوزه سیاست خارجی و داخلی دستوپنجه نرم میکند. شکستهای اخیر در مذاکرات تجاری با ایالات متحده بر سر توافقنامه تجاری مشترک (CUSMA) و تمدید تعطیلات مالیات بر سوخت برای مهار تورم، فضای سیاسی اوتاوا را به یک میدان نبرد فرسایشی میان احزاب بدل کرده است. در چنین اتمسفری، بسیاری از نمایندگان باسابقه ترجیح میدهند میدان را به نیروهای تازهنفس واگذار کنند.
تأثیر بر آرایش قوا در اوتاوا
خروج ده نماینده در یک سال، توازن قوا در کمیتههای پارلمانی را مختل کرده و کار احزاب را برای مدیریت رایگیریهای کلیدی دشوارتر میسازد. برای حزب محافظهکار که درصدد تثبیت موقعیت خود به عنوان جایگزین جدی دولت فعلی است، حفظ انسجام داخلی در غیاب مهرههای باجذبهای مانند واگانتال یک آزمون جدی خواهد بود.
طبق قوانین انتخاباتی کانادا، دولت مکلف است ظرف ماههای آینده دستور برگزاری انتخابات میاندورهای را در حوزههای بدون نماینده صادر کند. این انتخاباتهای کوچک میاندورهای، به عنوان یک نظرسنجی واقعی و زودهنگام عمل خواهند کرد که عیار محبوبیت احزاب اصلی را در میان شهروندان، بهویژه در مناطق کلیدی مشخص میکند.
خروج رسمی واگانتال، اگرچه پایان یک دوره فعالیت پارلمانی برای این سیاستمدار اهل ساسکاچوان است، اما به وضوح نشاندهنده آغاز فصلی نو و پرشتاب از جابجایی قدرت در ساختار سیاسی کانادا در آستانه تحولات بزرگ سال آینده خواهد بود.
ارسال نظرات