مخالفت صریح پکن با راهبرد تحریمی واشنگتن، گمانهزنیها درباره میزان آمادگی دولت ترامپ برای رویارویی مستقیم با دومین اقتصاد بزرگ جهان را افزایش داده است. چین به عنوان خریدار نزدیک به ۸۰ درصد از نفت صادراتی ایران، همواره در برابر تلاشهای پیشین ایالات متحده برای مسدود کردن درآمدهای تهران ایستادگی کرده است.
لین جیان، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، در نشست خبری خود تاکید کرد: «همکاری میان چین و ایران همواره در چارچوب قوانین بینالمللی انجام شده است و هیچ طرفی نباید در آن مداخله کرده یا مخل آن شود.» وی با تکرار موضع پکن مبنی بر مخالفت با تحریمهای یکجانبه غیرقانونی افزود که کشورش گامهای مقتضی را برای دفاع از حقوق مشروع خود برمیدارد.
احتیاط واشنگتن؛ چرا بانکهای چینی تحریم نشدند؟
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، با معرفی این کارزار تحت عنوان «عملیات مطرود اقتصادی»، آن را با عملیات آزادسازی نرماندی در جنگ جهانی دوم مقایسه کرد و از آغاز یک «هجوم اقتصادی همهجانبه» خبر داد. در مرحله نخست این طرح، ۶۰ فرد، نهاد و کشتی به اتهام واهی مشارکت در تجارت با ایران هدف قرار گرفتند.
با این حال، نام هیچیک از موسسات مالی بزرگ چین در این لیست به چشم نمیخورد؛ امری که نشاندهنده محاسبات پیچیده و احتیاط واشنگتن است. وزیر خزانهداری آمریکا در پاسخ به پرسشی درباره علت عدم تحریم مستقیم این بانکها به صراحت گفت: «چرا باید بخواهم سیستم مالی جهانی را منفجر کنم؟»
تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که کاخ سفید از تلافیجویی احتمالی پکن آگاه است؛ بهویژه آنکه سران دو کشور، دونالد ترامپ و شی جینپینگ، قرار است ماه آینده در نشستی دوجانبه دیدار کنند. چین میتواند از طریق بازارهای مالی یا محدود کردن صادرات مواد معدنی حیاتی، ضربات متقابلی را به اقتصاد آمریکا وارد کند.
تغییر روش آمریکا در مواجهه با تهران
اعلام این کارزار تحریمی جدید، نشاندهنده چرخش واشنگتن به سمت ابزارهای اقتصادی محض پس از شش ماه جنگ نظامی کماثر علیه ایران است که نتوانست تسلیم تهران را رقم بزند. با این وجود، پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا تاکید کرده که گزینههای نظامی همچنان روی میز است.
در جبهه مقابل، ایران نیز سیگنالهای تدافعی خود را تغییر داده است. علی مدنیزاده، وزیر اقتصاد ایران در تلویزیون دولتی اظهار داشت: «دفاع ما دیگر صرفاً تدافعی نیست و دشمنان باید منتظر تهاجم باشند.»
همزمان گزارشها از برخورد یک پرتابه ناشناس به یک نفتکش در دهانه تنگه هرمز حکایت دارد. در این میان، تلاشهای دیپلماتیک منطقهای از سوی عمان و پاکستان برای مدیریت بحران این آبراه حیاتی و بازگشایی آن در جریان است.
اگرچه به نظر میرسد واشنگتن با ضربالاجلهای تعیینشده به دنبال ارعاب شرکای تجاری تهران است، اما کارشناسان معتقدند این فشارها بعید است به یک حلوفصل سریع یا مطلوب برای ایالات متحده منجر شود.
ارسال نظرات