تنظیم: خسرو شمیرانی
پروژه نوسازی خیابان ۲۴ ساسکس در اتاوا
بر اساس گزارشهای سی.بی.سی و سی.تی.وی نیوز عمارت ۲۴ ساسکس که در سال ۱۸۶۸ بنا شده و از سال ۱۹۵۱ به عنوان اقامتگاه رسمی نخستوزیران کانادا خدمت کرده است، سالهاست به عنوان یک لکه ننگ مدیریتی و نماد اهمالکاری سیاسی شناخته میشود. جاستین ترودو پس از پیروزی در انتخابات ۲۰۱۵ به دلیل شرایط غیرقابل سکونت این ملک شامل فرسودگی لولهکشیها، سیستمهای الکتریکی معیوب و نشت سقف هرگز پا به این خانه نگذاشت و در «ریدو کاتج» مستقر شد. مارک کارنی نیز اکنون در ریدو کاتج زندگی میکند. کمیسیون پایتخت ملی (NCC) در سال ۲۰۲۲ این عمارت را به طور کامل به دلیل مخاطرات بهداشتی و ایمنی تعطیل و در سال ۲۰۲۴ فرآیند آواربرداری داخلی و حذف مواد سمی مانند آزبست را تکمیل کرد.
جزئیات مالی و کمپین جذب سرمایه مردمی
یکی از ابعاد بیسابقه این پروژه، شیوه تأمین مالی آن است. با وجود اینکه گزارشهای کارشناسی در سال ۲۰۲۱ هزینه تعمیرات اساسی را ۳۶.۶ میلیون دلار برآورد کرده بودند و با احتساب تورم کنونی این رقم به بالای ۴۲ تا ۵۰ میلیون دلار (و طبق برخی برآوردهای رسانهای به ۱۰۰ میلیون دلار) میرسد، دولت کارنی تصمیم گرفته است هزینه این پروژه را از دوش مالیاتدهندگان بردارد.
به گزارش گلوب اند میل ، بنیاد مستقل و غیرحزبی «ریدو هال» (Rideau Hall Foundation) هدایت یک کمپین ملی جذب سرمایه عمومی با هدف ۵۰ میلیون دلار را برعهده گرفته است. تا پایان اولین آخر هفته پس از اعلام این خبر، بیش از ۱۰۰ هزار دلار کمک مردمی جمعآوری شد. برای تضمین شفافیت کامل، قوانین سختگیرانهای اعمال شده است:
- هیچ شرکت یا شخصیت حقوقی حق کمک مالی ندارد؛ هدایا تنها از سوی شهروندان و بنیادهای خیریه کانادایی پذیرفته میشود.
- هویت تمام اهداکنندگان به صورت عمومی منتشر خواهد شد.
- سقف کمک برای هر فرد حداکثر ۱۰ درصد از کل هدف پروژه (معادل ۵ میلیون دلار) تعیین شده و دریافت کمکهای ناشناس مطلقاً ممنوع است.
مسابقه ملی طراحی و هیئت داوران برجسته
نخستوزیر کارنی تأکید کرد که ۲۴ ساسکس باید به مکانی امن، پایدار، از نظر زیستمحیطی کارآمد و همچنین دسترسیپذیر برای معلولان تبدیل شود که در عین حفظ ویژگیهای تاریخی، فضای کاری مناسبی برای دیدارهای دیپلماتیک داشته باشد. برای این منظور، یک مسابقه ملی طراحی-ساخت برگزار شده که تنها شرکتهای معماری کانادایی واجد شرایط شرکت در آن هستند.
ریاست هیئت داوران مستقل این مسابقه بر عهده موشه سفدی، معمار پرآوازه جهانی و خالق آثار ماندگاری همچون گالری ملی کانادا و مجتمع مسکونی هبیتات ۶۷ است. همچنین نخستوزیران سابق کانادا از جمله ژان کرتین و استفان هارپر به عنوان مشاور در این پروژه همکاری خواهند داشت و قرار است طرح برنده در روز ملی کانادا (اول جولای ۲۰۲۷) معرفی شود. کارنی صراحتاً اعلام کرد: «من هرگز در ۲۴ ساسکس زندگی نخواهم کرد، اما ما موظفیم این امانت ملی را برای نخستوزیران آینده و خانوادههایشان احیا کنیم».
پروژه سالن رقص کاخ سفید دونالد ترامپ
در تقابلی آشکار با رویکرد کانادا، واشنگتن شاهد پیشبرد یکی از جاهطلبانهترین و پربحثترین پروژههای عمرانی دونالد ترامپ در کاخ سفید است. رئیسجمهور آمریکا پروژه احداث یک سالن رقص بزرگ (Ballroom) با گنجایش ۱,۰۰۰ مهمان را در بخش بال شرقی (East Wing) کاخ سفید کلید زده که مجهز به یک بندرگاه پهپادی (Drone Port) در سقف و تاسیسات نظامی و امنیتی پیشرفته در زیرزمین خواهد بود.
جنجال قراردادهای بدون مناقصه و شفافیت مالی
طبق افشاگریهای رسانههای معتبری نظیر واشنگتنپست و گزارش سی.تی.وی نیوز قرارداد این پروژه عظیم به ارزش ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیون دلار به صورت بدون مناقصه (No-Bid Contract) به شرکت ساختمانی «کلارک» (Clark Construction) واقع در ویرجینیا واگذار شده است. ترامپ این معامله را از طریق دفتر «اقامتگاه اجرایی» (Executive Residence) انجام داده است؛ نهادی در کاخ سفید که به لحاظ قانونی از قوانین سختگیرانه مناقصات فدرال و افشای عمومی جزئیات قراردادها معاف است. گزارشها حاکی از آن است که خود ترامپ شخصاً در مذاکرات تعیین هزینهها و حاشیه سود ۳ درصدی این شرکت برای مراحل اولیه دخالت داشته است.
تنش بر سر بودجه عمومی و مخالفت کنگره
اگرچه ترامپ در ابتدا ادعا کرده بود که هزینه این سالن تجلل را خود و اهداکنندگان ثروتمندش پرداخت خواهند کرد، اما چندی بعد با تغییر موضع، از کنگره آمریکا درخواست ۱ میلیارد دلار بودجه عمومی از جیب مالیاتدهندگان برای ارتقای امنیتی این سالن کرد. این درخواست با مخالفت شدید و قاطع سناتورهای دموکرات و حتی جمهوریخواهان مواجه شد. منتقدان این پروژه را یک «طرح شخصی و تجملاتی» توصیف کردهاند که ارتباطی با نیازهای واقعی حکومتی ندارد. فراتر از سالن رقص، این پروژه بخشی از طرح بزرگتر ترامپ برای تغییر چهره واشنگتن شامل ساخت یک طاق نصرت ۷۶ متری و بازسازی فضاهای عمومی اطراف نشنال مال است که همگی با چالشهای حقوقی و نظارتی مواجه شدهاند.
جدول مقایسه ساختاری دو پروژه
برای درک بهتر تفاوتهای بنیادین این دو پروژه ملی در کانادا و ایالات متحده، معیارهای اصلی آنها در جدول زیر خلاصه شده است:
ارسال نظرات