نویسنده: خسرو شمیرانی
بخشی از اپوزیسیون ایران جنگ را به عنوان ابزاری برای رهایی از حاکمان فعلی ایران معرفی، و از آن استقبال کرد. همزمان گروه بزرگی از فعالان ایرانی معتقد بودند این جنگ سبب خسارتهای عمده به ایران میشود اما به ایجاد یک جایگزین دموکراتیک نخواهد انجامید.
حال، دو ماه پس از آتشبس، نظام حاکم پابرجاست؛ اما آیا نظام نسبت به قبل از جنگ ضعیفتر شده یا قویتر؟ سرکوب را کمتر کرده یا بیشتر، انواع فشارها بر مردم بیشتر شده یا کمتر؟
ملیحه محمدی، فعال و تحلیلگر سیاسی ساکن در لایو با هفته به این سوالات پاسخ میدهد.
این لایو در تاریخ پنجشنبه، ۴ ژوئن ۲۰۲۶ به طور زنده در اینستاگرام هفته تورنتو انجام شد.
مصاحبه کامل را در اینجا ببینید!
ملیحه محمدی در بخشی از صحبتهای خود میگوید:
«میدانیم که با توجه به طرف مقابل ما و شناخت تاریخی که ما از سیاست های خارجی آن طرف داریم آتشبس فعلی هیچ تضمینی ندارد.»
«در واقع ایران توانست جنگ را اقتصادی بکند برای جهان، و به این ترتیب افکار عمومی جهان را در بیاندازد با آغازگر جنگ که آمریکا و اسرائیل بودند.»
خانم محمدی در پاسخ به این سوال که «آیا از کشته شدن خامنهای خوشحال هستید؟» میگوید:
«به هیچ وجه به هیچ وجه! آنها را به قصد ونزوئلایی کردن ایران آمده بودند. به نظر من آقای خامنهای هم در واقع خیلی تدبیر بهکار برد اینجا. او حتی نخواست که در اعماق زمین کشته شود.»
«البته آمریکاییها همانطور که نصرالله را به آن شکل کشتند، ممکن بود آن کار را در ایران تکرار کنند، اما به هر حال اینچنین رفتن حماسی، در میانهی جنگ را هر کشوری لازم دارد. این یک شور و مقاومت ایجاد کرد و تاریخ بررسی خواهد کرد که چه تاثیرات مثبتی داشته است.»
او در بخش دیگری میگوید:
«دولت مردان ایران باید بپذیرند که ایران پیروز این جنگ است ولی روی دیگر ماجرا فروپاشی و به طور قطع تجزیهی ایران میبود»
«شما مجبورید بین بد و بدتر انتخاب کنید. یعنی باید فشارها را پذیرفت، باید کمربندها سفت بشود و حکومت بتواند به طور جدی در مقابل الیگارشهای سرشناس که این اقتصاد لجامگسیخته را هدایت میکنند، بایستد.»
«الان آگاهی مردم بیشتر شده. آنها با چشم بازتری در صحنه هستند و میدانند که برای حفظ هویتشان، برای موجودیت ایران است که ایستادهاند.»
ارسال نظرات