در روز یکشنبه ۱ فوریه ۲۰۲۶، هزاران نفر از ایرانیان بریتیش کلمبیا در مرکز ونکوور جمع شدند تا همبستگی خود را با هممیهنانشان در درونمرز نشان دهند.
اعتراضکنندگان با در دست داشتن پرچم شیر و خورشید ایران و تصاویری از هممیهنان مفقود یا کشتهشده خود، خواستار توجه جهانی به بحران انسانی در ایران شدند. آنها در خیابانهای ونکوور راهپیمایی کردند و شعارهایی در حمایت از آزادی سر دادند.
سهند جمشیدی، یکی از معترضان، گفت که پسرعموی او، محمدحسین جمشیدی، در اعتراضات ایران کشته شده است. او افزود: «مردم در ایران به طور مسالمتآمیز اعتراض میکردند که به ناگاه تیراندازی آغاز شد. نوجوانان و مادران و پدران بسیاری جان باختند.»
طبق گزارشها، بیش از ۴۹,۵۰۰ نفر در ایران دستگیر شدهاند و بیش از ۶,۰۰۰ نفر در جریان سرکوبها کشته شدهاند. بسیاری از معترضان در ونکوور با در دست داشتن تصاویر عزیزان خود که در ایران جان خود را از دست دادهاند، به این جانباختگان اشاره کردند.
نیروی پلیس ونکوور اعلام کرد که حدود ۱۵,۰۰۰ نفر در این تجمع شرکت کردند و هیچ حادثه عمدهای رخ نداد. این اعتراض یکی از دهها تجمعی بود که در کانادا در حمایت از معترضان ایران برگزار شد. در تورنتو نیز بیش از ۱۰۰,۰۰۰ نفر در حمایت از ملت ایران تجمع کردند.
در این تجمع، اکثریت حاضران از شاهزاده رضا پهلوی که برجستهترین رهبر مخالفان جمهوری اسلامی است، حمایت کردند.
مریم داوری که هر هفته در این تجمعها شرکت میکند، میگوید: «ما بسیار ناامید شدهایم و منتظر کمکهای بینالمللی هستیم. میخواهم به ملت ایران بگویم که ما اینجا هستیم و آنها را فراموش نکردهایم.»
ارسال نظرات