بسیاری از مستاجران در تورنتو این روزها از خرید یا اجارهی واحدهای جدید خودداری میکنند. دلایل این تصمیمها متنوع است: از نارضایتی از طرحهای نامناسب و فضاهای محدود گرفته تا مسائل اقتصادی و نبود کنترل اجارهها.
دلفین وینتون، یک دانشجوی ۲۲ ساله، بهتازگی به آپارتمانی قدیمی در نزدیکی کاسا لوما نقل مکان کرده است. او میگوید که بهدلیل نبود شخصیت و طرحهای عجیب واحدهای جدید، دیگر حتی به آنها فکر نمیکند. او از کمبود فضا در واحدهای جدید شکایت دارد.
این وضعیت تنها مختص دلفین نیست. نیکول لونگو، تحلیلگری ۳۶ ساله، که به تازگی به واحدی ۱۰۰ ساله در Little Portugal نقل مکان کرده، از یکنواختی و بیروح بودن واحدهای جدید شکایت دارد. برای او، طرح مناسب و فضای مناسب زندگی از مهمترین معیارها برای انتخاب خانه بود.
از سوی دیگر، کنترل اجاره در ساختمانهای قدیمی برای بسیاری از مستاجران موضوع مهمی است. در استان انتاریو، مالکان در ساختمانهایی که قبل از نوامبر ۲۰۱۸ افتتاح شدهاند، نمیتوانند اجارهها را بهصورت سالانه افزایش دهند. این محدودیت برای افرادی چون سامانتا دنگوبیک اهمیت زیادی دارد که نگران افزایشهای غیرمنطقی اجارهها هستند.
کارشناسان بازار مسکن معتقدند که در سالهای اخیر، بهویژه پس از افزایش قیمتهای ساختوساز، بسیاری از توسعهدهندگان آپارتمانهایی بسیار کوچک ساختهاند تا بتوانند تعداد بیشتری واحد بسازند، اما این واحدها بیشتر برای سرمایهگذاران جذاب هستند تا مستاجران. این در حالی است که میانگین اندازه واحدهای جدید تورنتو تقریباً ۴۰۰ فوت مربع کوچکتر از واحدهای ساختهشده در دهه ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ است.
علاوه بر این، گزارشها نشان میدهند که قیمت اجارهها در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال گذشته کاهش یافته است و مستاجران اکنون میتوانند انتخابهای بیشتری داشته باشند. با افزایش رقابت در بازار، مستاجران به راحتی میتوانند از ساختمانهای جدید با طرحهای ضعیف و اجارههای گران صرف نظر کنند.
درنهایت، باید گفت که توسعهدهندگان تنها به ساخت واحدهایی توجه دارند که بتوانند آنها را پیشفروش کنند و ترجیح میدهند آپارتمانهای کوچکتر بسازند که بیشتر برای سرمایهگذاران جذاب است. این در حالی است که نیاز به فضاهای بزرگتر و راحتتر برای زندگی بهطور فزایندهای محسوس است.
ارسال نظرات