استفنی کیس، وکیل حقوق بشر و دونده فوقماراتن اهل کانادا، در اقدامی کمنظیر موفق شد در مسابقه ۱۰۰ کیلومتری ولز قهرمان شود، آن هم تنها شش ماه پس از زایمان.
او در طول مسابقه، سه بار برای شیر دادن به دخترش «پِپِر» توقف کرد و با وجود شروع ۳۰ دقیقه دیرتر نسبت به رقیبان، با زمان ۱۶ ساعت و ۵۳ دقیقه، از خط پایان گذشت و اول شد.
استفنی که حالا در فرانسه زندگی میکند، میگوید دویدن برای او راهی است برای «عاقل ماندن و کمی هم دیوانه بودن» در کنار حرفهی پرتنشش در دفاع از حقوق بشر.
او سالها با مشکلات باروری دستوپنجه نرم کرد؛ دو سقط جنین، سه دور IVF و سوالهای بیپایان درباره نقش دویدن در این چالشها. خودش میگوید: «هیچ تحقیقی ارتباط دویدن با ناباروری را اثبات نکرده، اما این تردیدها مرا پر از احساس گناه کرده بود.»
او بعد از زایمان، بدون فشار یا هدف خاصی به دویدن برگشت. اما بازگشتش به مسیر مسابقه، با قهرمانی غافلگیرکننده در ولز همراه شد؛ افتخاری که توجه رسانههای بینالمللی را جلب کرده است.
او تاکید میکند این پیروزی نباید فشار بیشتری روی دوش مادران بگذارد. «اگر کاری که من کردم الهامبخش مادری شده، خوشحالم. اما نمیخواهم این تصور را ایجاد کنم که همه مادرها باید همه کار انجام دهند.»
به گفتهی استفنی، «همه مادرها متفاوتاند. برای یکی قهرمانی، برای دیگری استراحت روی مبل. مهم این است که حال خودت و فرزندت خوب باشد.»
حالا استفنی خود را برای مسابقهای ۱۶۰ کیلومتری در کلرادو آماده میکند. هنوز نمیداند چگونه در کنار شیر دادن از پس آن برمیآید، اما مصمم است که دوباره شگفتی بیافریند.
او با صداقت و انرژیاش، نهفقط یک مدال، که قلب مادران بسیاری را فتح کرده است.
ارسال نظرات