تجارت بین استانهای کانادا پر از موانع نامرئی است که هزینههای اضافی را به مصرفکنندگان تحمیل میکند. از خرید یک بسته پنیر خاص گرفته تا سفارش یک بطری شراب از استان دیگر، قوانین و مقررات محلی میتوانند باعث افزایش قیمت یا حتی محدودیت در دسترسی به کالاها شوند.
به گفتهی کارشناسان، این موانع نهتنها کسبوکارها را تحت فشار قرار میدهند، بلکه قدرت انتخاب مصرفکنندگان را نیز کاهش و قیمتها را افزایش میدهند. برای مثال، تفاوت در استانداردهای صندلی کودک بین کبک و انتاریو باعث شد که خانوادههای کبکی نتوانند از صندلیهای تولیدشده در استان همسایه استفاده کنند.
همچنین، مقررات سختگیرانه در مورد لبنیات و گوشت، هزینهی این محصولات را بالا برده و مصرفکنندگان را متحمل پرداخت هزینههای بیشتر میکند. حتی حملونقل مواد غذایی بین استانها نیازمند بازرسیهای جداگانه است که هزینههای اضافی را به همراه دارد.
الکل نیز از دیگر مواردی است که تحت تأثیر این موانع قرار دارد. برای مثال، مردم انتاریو برای خرید شراب تولیدشده در بریتیش کلمبیا باید آن را از طریق هیئت کنترل مشروبات الکلی انتاریو سفارش دهند که قیمت را تا ۷۲ درصد افزایش میدهد.
این موانع به بازار کار نیز آسیب زدهاند. پزشکان و وکلایی که در یک استان مجوز دارند، برای کار در استان دیگر نیاز به مجوز جداگانه دارند که این مسئله باعث کاهش جابهجایی نیروی کار متخصص میشود.
کارشناسان میگویند حذف این موانع میتواند باعث افزایش رشد اقتصادی، کاهش هزینهها و ایجاد فرصتهای بیشتر برای کسبوکارها و مصرفکنندگان در سراسر کانادا شود.
ارسال نظرات