برنامهریزی بازنشستگی یکی از مهمترین جنبههای برنامهریزی درازمدت برای امنیت مالی است. ما با آقای عبداله صفوی که متخصص برنامهریزی مالی است در این باره گفتوگو کردیم.
عبداله صفوی بیشتر از ۶ سال است که بهعنوان مشاور امنیت مالی و سرمایهگذاری در کانادا فعالیت کرده. او به افراد بسیاری کمک کرده تا یک برنامهریزی مناسب برای دوران بازنشستگی خود داشته باشند.
در این گفتوگو آقای صفوی به ۵ محور مهم برای برنامهریزی بازنشستگی میپردازد.
آقای عبداله صفوی گرامی! اساسا چرا برنامهریزی بازنشستگی برای ما مهاجران اهمیت دارد؟
عبداله صفوی: برنامهریزی بازنشستگی نهتنها برای ما ایرانیان بلکه برای همهی کاناداییها مسئله بسیار مهمی است. آمار رسمی سال ۲۰۱۶ میگوید ۵۶ درصد کاناداییهای بالای ۵۰ سال که اتفاقا شاغل هم هستند هنوز هیچ برنامهای برای بازنشستگی خود ندارند. همین آمار میگوید که ۳۵ درصد از کاناداییها احساس میکنند بعد از سن بازنشستگی هم همچنان لازم است کارکنند تا از نظر مالی حداقلهای زندگی را تامین کنند و در نتیجه حس اطمینان به «دوران طلایی بازنشستگی» ندارند. یک تفاوت بزرگ میان عزیزان ایرانی که به من مراجعه میکنند با کاناداییها وجود دارد و آن این است که ما معمولاً بالاتر از ۱۸ سالگی به اینجا آمدهایم، به نظام و روندهای امنیت مالی اینجا آشنا نیستیم در نتیجه کسب اطلاعات اهمیت بیشتری دارد: برای دوران بازنشستگی چه برنامهای میخواهیم داشته باشیم؟ دنبال چه شرایطی برای دوران پس از اشتغال هستیم و برای بهبود آن چه برنامهریزی نیاز داریم.
گمان میکنیم در همین رابطه است که برنامهریزی زودهنگام برای بازنشستگی مهمتر میشود، درست است؟
عبداله صفوی: بله بله. این نکتهی بسیار مهمی است. گاهی دوستان جوانتر گمان میکنند بازنشستگی هنوز خیلی دور است و برنامهریزی برای آن را در اولویت نمیبینند. اما واقعیت این است که هرچه زودتر شروع فعالیتهای ضروری برنامهریزی شروع شود شیبی که باید طی کنیم تا در زمان بازنشستگی به نقطه موردنظر برسیم ملایمتر خواهد بود. درمقابل هرچه دیرتر شروع کنیم این شیب تندتر میشود و بعضیاوقات حتی شیب آنقدر شدید میشود که دیگر دستیافتنی نیست. در نتیجه هرچه زودتر برنامهریزی بازنشستگی را شروع کنیم با آرامش بیشتری به هدفمان میرسیم.
در این باره یک فاکتور دیگر هم مهم است: دلار ولیو (ارزش دلاری). اگر یک دلار را در سن ۵۰ سالگی برای سن ۶۵ سالگی سرمایهگذاری کنید این یک دلار ۱۵ سال فرصت رشد دارد ولی اگر همین یک دلار را در ۲۰ سالگی سرمایهگذاری کنید تا ۶۵ سالگی ۴۵ سال فرصت رشد دارد و این تفاوت ظاهرا سهبرابر است اما عملا تاثیر آن خیلی بیشتر از سه برابر خواهد بود.
آیا امکانش هست توضیح دهید که اگر من یک سرمایهگذاری را با ۱۰۰ دلار در ماه در ۲۰ سالگی شروع کنم یا همان را در ۴۵ سالگی شروع کنم اختلاف آن در زمان بازنشستگی چقدر خواهد بود؟
عبداله صفوی: عدد و رقم دقیقش را نمیتوانم برایتان بگویم ولی میتوانم توضیح بدهم. یکی از کارهایی که ما میکنیم بررسی ریسکپذیری فرد است. یکی از مهمترین پارامترهای در این رابطه همان سن و سال است. یعنی یک جوان ۲۰ ساله که برای برنامهی بازنشستگی به من مراجعه میکند و میخواهد ماهیانه ۱۰۰ دلار سرمایهگذاری کند من میتوانم با ریسک بالاتری برای او وارد کار شوم تا یک آدم که ۵۰ ساله است. نفر دوم فرصت ندارد و باید دو دستی سرمایهاش را بچسبد. در نتیجه مثلا برای اولی میتوانیم وارد سرمایهگذاریهایی با بازدهی ۶ درصد بشویم اما برای دومی باید سطح ریسک را در حد سرمایهگذاری با بازگشت سهدرصد نگه داریم.
به طور متوسط طبق تخمین ارزش ۱۰۰ دلار برای شخص ۲۰ ساله حداقل ۴ برابر همان مبلغ برای فرد ۴۵ ساله است.
تعیین اهداف مالی در دوران بازنشستگی چطور میتواند روی برنامه من برای بازنشستگی تأثیر بگذارد؟
عبداله صفوی: سؤالتان بسیار خوب است ولی ناگزیر هستم مشروحتر توضیح دهم. در برنامهریزی بازنشستگی اولین سوال این است که شما در دوران بازنشستگی چه لایفاستایلی یا سبک زندگی میخواهید داشته باشید و دوم اینکه در چه سنی میخواهید بازنشسته شوید؟
اگر شخصی بگوید در دوران بازنشستگی میخواهم به ایران برگردد، در کبک یا انتاریو زندگی کند و یا حتی در کالیفرنیا، هر کدام یک برنامه متفاوت لازم دارد.
یا اینکه اگر کسی بگوید در دوران بازنشستگی میخواهد همچنان یک کار نیمهوقت داشته باشد با کسی که میگوید در آن دوران اساسا نمیخواهد شاغل باشد، برای آنها دو برنامه مختلف لازم است.
نکته مهم دیگر این است که ببینیم شخص در چه سنی میخواهد بازنشسته شود. کسی که در ۷۰ سالگی بازنشسته میشود با کسی که در ۶۵ سالگی بازنشسته میشود شرایط متفاوتی دارد.
علاوه بر اینها مراجعهکننده پرسشنامهای را پر میکند که شامل سؤالات روانشناسی مرتبط با برنامهریزی مالی است. با بررسی پاسخها متوجه میشویم چه نوع سرمایهگذاری برای او مناسب است؛ ریسک بالا، متوسط یا ریسک پایین.
البته این تاکید هم لازم است که منظور از ریسک این نیست که احتما پول شما از بین میرود. چنین اتفاقی تابهحال رخ نداده و بعدازاین هم رخ نخواهد داد. پول شما در یک سبدی از شرکتها و فاندهای مختلف سرمایهگذاری میشود که ۱۵ تا ۲۰ کمپانی در آن هستند و اکتیو منیجمنت یا مدریت فعال دارد یعنی اگر یک کمپانی درست عمل نکند آن را از سبد خارج میکنند و یک کمپانی دیگر را در آن قرار دهند.
بنابراین، ریسک به معنای از دست رفتن پول نیست بلکه یعنی ممکن است بالا و پایین شدنهای پول در یک بازه زمانی بیشتر باشد.
میتوانید درباره استراتژیهای پسانداز و سرمایهگذاری توضیح دهید؟
عبداله صفوی: یک قاعده اساسی این است: همه تخممرغها را در یک سبد قرار ندهیم. بنابراین ما باید اینوستمنتها و برنامههای مختلف را داشته باشیم که اگر زمانی یکی از اینها پایین آمد بتوانیم از سبد دیگر استفاده کنیم و زمان داشته باشیم تا سبد بعدیمان از نظر بازدهی به نقطه موردنظر برسد.
یکی از بهترین سبدها آر.آر.اس.پی، (ریجسترد ریتایرمنت سیوینگ پلن) است. به این سرمایهگذاری در زمان رشد و تا زمان برداشت هیچ مالیاتی تعلق نمیگیرد. بعلاوه این مزیت را هم دارد که مبلغ RRSP سطح درآمد اعلام شده برای مالیات را کاهش میدهد و در نتیجه تکس براکت Tax bracket پایین میآید و مالیات بردرآمد فرد در سطح پایینتری صورت میگیرد.
حسابهای دیگری هم مثل جیآیسی وجود دارد که تضمین شده است. در این مورد مشخص میشود که بعد از سه سال مثلاً ۳ درصد یا ۴ درصد یا ۵ درصد سود به شما تعلق میگیرد.
برای مسائل دیگر مثل هزینههای جاری برای اینکه ناچار نشویم RRSPمان را دست بزنیم میتوانیم از حسابهای TSFA استفاده کنیم.
به هر صورت پلنها برای هر شخص متفاوت است. وظیفه ما این است که به فرد کمک کنیم تا متوجه شود با توجه به شرایط و اهدافش دقیقاً چه پلنی برایش مناسبتر است. شاید بعضیاوقات همزمان از چند پلن مختلف برای شما استفاده کنیم.
اگر نکتهای در رابطه با مدیریت ریسک باقیمانده لطفا توضیح دهید!
عبداله صفوی: اتفاقاً چند نکته بسیار مهم وجود دارد. از رانندگی یک مثال میزنم. ما نمیتوانیم همه انرژیمان را صرف هزینهی راندن ماشین کنیم و بخواهیم که با بالاترین سرعت جلو برویم. ما به کمربند ایمنی، ایربگ و ترمز هم نیاز داریم. اگر این تجهیزات نباشند ممکن است به خطر بیفتیم.
به عنوان نمونه همین دو هفته پیش یکی از مشتریهای من که آر.آر.اس.پی بسیار خوبی داشت به دلیل بیماری ناچار شد مبلغ بسیار بزرگی را برداشت کند. میدانیم که وقتی پولی از حساب آر.آر.اس.پی خارج میکنید دولت مالیاتی را که قبلا نگرفته بوده را میگیرد. در این مورد، مشتری من ۲۰ هزار دلار درخواست کرد ولی ۱۵ هزار دلار دریافت کرد. اما اگر قبلا تدبیری برای بیماری سنجیده بود این ۵هزار دلار را از دست نمیداد.
یکی از راحتترین تدبیرها داشتن بیمههایی است که در شرایط خاص بتوان به آنها مراجعه کرد، مثل بیمههای مربوط به بیماریهای خاص یا بیمههای ازکارافتادگی موقت.
برخی از بیمهها اینطور است که میتونید اگر استفاده نکردید پولتان را از شرکت بیمه پس بگیرید.
بنابراین یک پلن بازنشستگی که ما در مورد آن صحبت میکنیم شامل همه این موارد میشود؛ یعنی همه جوانب ریسک، بیمههای لازمه و اینوستمنت مناسب با شرایط و اهداف فرد.
آقای عبداله صفوی عزیز سپاس بابت وقتی که در اختیار هفته قرار دادید.
ارسال نظرات