قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / اخبار کانادا / کانادا در صدر مبتلایان کرونا؛ فاجعه در انتاریو
خیابان کالج تورنتو کرونا فاجعه
آهنگ کند زندگی در خیابان کالج تورنتو کاملاً ملموس است

کانادا در صدر مبتلایان کرونا؛ فاجعه در انتاریو

در اولین هفته‌های همه‌‌گیری کرونا، مونترالی‌ها به همسایگان خود در انتاریو به چشم حسرت نگاه می‌کردند چراکه مدیریت پاندمی در این استان بهتر نتیجه داده بود؛ اما امروز ورق برگشته و اوضاع کاملا برعکس شده است. موج سوم بیماری درست مثل طوفان انتاریو را درنوردیده و برای سومین بار طی دوازده ماه اخیر آن را به طور کامل در قرنطینه فرو برده است. شمار مبتلایان و قربانیان کووید۱۹ در استان انتاریو افزایش انفجاری داشته، بیمارستان‌ها و مراکز درمانی این استان از بیماران کرونایی سرریز شده‌اند و پویش واکسیناسیون نیز مختل شده و کارآیی و نتایج مورد انتظار را به همراه نداشته است.

به گزارش هفته به نقل از لاپرس، دولت داگ فورد، وزیر اول انتاریور روز جمعه ۱۶ آوریل به‌منظور مقابله با سناریو فاجعه باری که البته کارشناسان بهداشتی استان از قبل پیش‌بینی کرده بودند، تدابیر پیشگیرانه بهداشتی و محدودیت‌ها را آشکارا تشدید کرد: کنترل رفت‌وآمد و جابه‌جایی بین استان‌ها، منع تجمعات در فضاهای بیرونی، تمدید دستورالعمل ماندن در خانه‌ها، تقویت اختیارات و قدرت پلیس به‌منظور مقابله با ناقضان مقررات، توقف ساخت‌وسازهای غیرضروری و …

داگ فورد خطاب به ساکنان استان تأکید کرد: «من هرگز در گفتن واقعیت‌ها و حقایق تلخ به شما تردید به خود راه نداده‌ام. اکنون نیز باید اذعان کنم که ما در نبرد با سویه‌های جدید ویروس کرونا و واکسیناسیون داریم شکست می‌خوریم.»

اما واقعاً چه بر سر انتاریو آمده است؟

برای همه ما بسیار مهم است که به واقعیت‌های موجود در انتاریو و اتفاقاتی که در استان همسایه افتاده است، پی ببریم. البته نه برای این‌که به موفقیت‌هایی که کسب کرده‌ایم، به خود ببالیم بلکه برای این‌که خود را برای روزهای سخت‌تر و سناریوهای بدتر آماده کنیم. آن چه این روزها در استان همسایه اتفاق می‌افتد و خبرنگار لاپرس نیز به‌تازگی از نزدیک آنها را مشاهده کرده، ممکن است دیریازود بر سر استان کبک نیز بیاید.

Aviron

 

ساشا سوتریک برابر مغازه‌اش FlowerPot
ساشا سوتریک برابر مغازه‌اش FlowerPot

راسل اسمیت داستان‌نویس ۵۷ ساله ساکن پارکدیل در غرب تورنتو که به علت بسته بودن مغازه‌ها و مراکز فروش دیگر از جنب‌وجوش همیشگی در آن خبری نیست، می‌گوید: «یک فضای ناامیدی و سرخوردگی بر تورنتو حاکم شده است. پارکدیل برای من محبوب ترین محله شهر بود اما امروز دیگر این‌طور نیست.»

محله پارکدیل که راسل اسمیت در آن زندگی می‌کند، یک محله مهاجرتی است که سویه‌های جدید ویروس کرونا به‌سرعت در آن شیوع پیدا کرده و آن را به مناطق پرخطر تورنتو تبدیل کرده‌اند.

مسئولان بهداشتی تورنتو روز جمعه اعلام کردند طی ۲۴ ساعت اخیر ۳۲۵۴ مورد جدید ابتلا به کووید۱۹ در تورنتو و حومه آن به ثبت رسیده است. اما در همین مدت تنها ۶۴۱ مورد جدید بیماری در مونترال گزارش شد.

کانادا در صدر مبتلایان کرونا؛ فاجعه در انتاریو

بنا به گزارش بی‌بی‌سی، میزان ابتلا به کووید۱۹ در بزرگ‌ترین ایالت کانادا رکورد پیشین ابتلا در این کشور را شکسته و بیمارستان‌ها هشدار داده‌اند که به زودی ظرفیت پذیرش بیمارشان تکمیل خواهد شد.

روز جمعه ۴ هزار و ۸۱۲ مورد ابتلای جدید در این ایالت شناسایی شد که سومین روز متوالی ثبت رکورد جدید در میزان ابتلا از ابتدای شیوع کرونا بوده است.

با وجود ادامه واکسیناسیون، یک گروه از متخصصان هشدار داده‌اند که احتمالا میزان شیوع در اونتاریو ممکن است به حدود ۳۰۰ هزار نفر در روز برسد.

هفته گذشته برای اولین بار پس از شیوع کرونا، کانادا در هر یک میلیون نفر، موارد بیشتری را نسبت به ایالات متحده آمریکا ثبت کرد. در حال حاضر ۲۲ درصد مردم کانادا اولین دوز واکسن کووید۱۹ را دریافت کرده‌اند که این رقم در آمریکا ۳۷ درصد است.

وضعیت اضطراری

لیام مورای
لیام مورای

شمار بیماران کرونایی بستری شده در بیمارستان‌های انتاریو هیچگاه از ابتدای پاندمی تاکنون این‌قدر بالا نبوده است. حالت اضطراری بهداشتی در انتاریو از هشتم آوریل به اجرا درآمده است. دانش‌آموزان دوشنبه آینده پس از تعطیلات طولانی‌مدت که به‌منظور مهار شیوع ویروس به اجرا گذاشته شد، به کلاس‌های درس باز نخواهند گشت. رستوران‌ها هم بسته هستند و فقط خدمات بیرون‌بر دارند. دیگر کسب‌وکارهای غیرضروری نیز اجازه فعالیت ندارند.

ساشا سوتریک که در خیابان Dundas Ouest صاحب یک مغازه ماری‌جوانا است، آرزو می‌کند که شرایط هر چه زودتر تغییر کند. ساشا مغازه‌اش را باز می‌کند اما به کسی اجازه نمی‌دهد وارد مغازه‌اش شود. او فعلاً سفارش‌های اینترنتی را تحویل می‌دهد به امید این‌که روزی شرایط به حال عادی بازگردد.

چند خیابان آن‌طرف‌تر لیما مورای دسر قهوه می‌فروشد. مورای به‌تازگی مغازه‌اش را باز کرده است. مورای می‌گوید: «وضعیت ایده‌آل و جالب نیست اما اگر خودمان را با دیگر رستوران‌ها  که تعطیل هستند مقایسه کنیم، به شرایطمان راضی می‌شویم.»

خیلی کند، خیلی دیر

آیا دولت داگ فورد نیز مثل دولت فرانسوا لوگو متهم شده که برای اتخاذ تدابیر پیشگیرانه و اعمال محدودیت‌های جدی اراده لازم را از خود نشان نداده و خیلی دیر دست‌به‌کار شده است؟

پاسخ اشلی تویت، استادیار دانشگاه سلامت عمومی تورنتو به این سؤال مثبت است. خانم تویت می‌گوید از همان ژانویه و فوریه همه می‌دانستیم که با توجه به شیوع سریع سویه‌های جدید ویروس کرونا تدابیر لازم به‌منظور جلوگیری از انتقال ویروس در استان اتخاذ نشده است و درست به همین علت است که اکنون با چنین شرایط بدی روبرو شده‌ایم.

اشلی تویت استادیار دانشگاه بهداشت عمومی تورنتو
اشلی تویت استادیار دانشگاه بهداشت عمومی تورنتو

به گفته این متخصص بهداشت، علاوه بر سویه‌های جدید ویروس کرونا که خطرناک‌تر هستند و قابلیت سرایت بیشتری دارند، مسئله دیگری که موجب شکست دولت انتاریو در مهار ویروس شده این است که موج سوم بیماری در حالی در استان آغاز شد که هنوز موج دوم کاملاً تمام نشده بود. ضمن این‌که موج جدید از نظر تعداد مبتلایان و قربانیان به‌مراتب از موج‌های قبلی شدیدتر بود.

خانم تویت افزود موج سوم در حالی از راه رسید که بیمارستان‌های استان هنوز پر از بیماران موج دوم بود. به همین علت بهداشت عمومی استان ظرفیت‌های لازم را برای مقابله با موج جدید نداشت. اکنون شرایط به‌گونه‌ای است که در بسیاری از موارد باید بیماران را جابه‌جا کنیم.

دولت انتاریو برای مقابله با افزایش انفجاری شمار بیماران دستش کاملاً بسته بود. دولت مجبور شد عمل‌های جراحی غیرضروری را به تعویق بیندازد، بیماران را به بیمارستان‌ها و مراکز درمانی مناطق دیگر که گاهی خیلی هم دور بودند، منتقل کند و در نحوه استفاده از پرسنل درمان نیز تغییراتی به وجود آورد. طرح وزارت بهداشت انتاریو آزاد کردن ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ تخت برای پذیرش بیماران مبتلا به کووید۱۹ است.

خانم تویت ادامه داد: «اما مشکل اصلی، کمبود تخت نیست بلکه کمبود پرسنل درمان است که باید به وضعیت بیماران رسیدگی کنند. کمبود پرسنل درمان در استان به شدت احساس می‌شود.»

بیمارستان عمومی کینگستون که دو ساعت و نیم تا تورنتو فاصله دارد، نزدیک به بیست بیمار تورنتویی را در بخش مراقبت‌های ویژه خود بستری کرده است و الان نیز هر روز دو یا سه بیمار از تورنتو به این بیمارستان منتقل می‌شوند.

دکتر سانتیاگو پرز متخصص بیماری‌های عفونی و استاد دانشگاه کوئینز که در بیمارستان عمومی کینگستون کار می‌کند، می‌گوید: «مجبور شدیم تخت های زیادی را خالی کنیم. بخشی از بیمارستان کاملا تخلیه شده تا بتوانیم بیماران کرونایی را پذیرش کنیم. حتی مجبور شدیم بیمارانی غیرکرونایی را که در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شده بودند، به بیمارستانهای دیگر منتقل کنیم. علاوه بر همه این ها، یک بیمارستان موقت دیگر نیز آماده کرده‌ایم که به‌زودی فعالیت خود را آغاز خواهد کرد.»

«شرایطی که با آن روبرو هستیم، واقعاً فاجعه‌بار است. دولت خیلی زودتر از این‌ها می‌بایست تدابیر پیشگیرانه و محدودیت‌ها را تشدید می‌کرد. لازم بود که خیلی زودتر از این‌ها همه‌جا تعطیل می‌شد. از خیلی‌وقت‌پیش آثار و نشانه‌های هشداردهنده نمایان بود. کاملاً مشخص بود که شیوع ویروس به‌سرعت در حال افزایش است.» (دکتر سانتیاگو پرز متخصص بیماری‌های عفونی و استاد دانشگاه کوئینز)

تا همین ده روز پیش و در شرایطی که زنگ هشدار موج سوم بیماری به صدا درآمده بود، تراس‌ها و رستوران‌ها باز بودند.

کارگران آسیب‌پذیر

خیابان کوئین تورنتو
به‌ندرت اتفاق می‌افتد که خیابان Queen این‌گونه خالی از رهگذر باشد

آن چه بیشتر از هر چیز مقامات تورنتو را نگران کرده، وضعیتی است که بر مناطق و محله‌های پرخطر و قرمز حاکم شده است. اینها پرجمعیت‌ترین و درعین‌حال محروم‌ترین محله‌های شهر محسوب می‌شوند.

به گفته دکتر سانتیاگو پرز، وضعیت نگران‌کننده این محله‌های تورنتو به‌این‌علت نیست که کارگران بهداشت و درمان زیادی در آنها زندگی می‌کنند بلکه علت این است شمار بالایی از کارگران آسیب‌پذیر ساکن این محله‌ها هستند. این‌ها نه‌تنها کارگران اساسی بلکه افرادی هستند که نمی‌توانند مرخصی بگیرند. آنها روزکار هستند و نمی‌توانند دست از کار بکشند. حتی اگر به کووید۱۹ هم مبتلا باشند، چاره‌ای جز کارکردن ندارند و همین موضوع موجب شکل‌گیری کانون‌های شیوع ویروس در کل شهر می‌شود.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

به همه این مشکلات، یک مشکل اساسی دیگر را هم باید اضافه کرد: تصور می‌شد که مردم نظم و انضباط داشته باشند و مقررات پیشگیرانه را رعایت کنند اما واقعیت این است که شمار آنهایی که در تورنتو دستورالعمل‌های بهداشتی ضد کرونا را رعایت می‌کنند، زیاد نیست. نتایج مطالعه جدیدی که در این باره صورت‌گرفته و دکتر سانتیاگو پرز نیز به آن اشاره می‌کند، کمتر از ۳۰ درصد شهروندان تورنتو مقررات بهداشتی را به طور کامل رعایت می‌کنند و ۴۰ درصد آنها این مقررات را نصفه‌نیمه رعایت می‌کنند. برخی از این افراد ازروی بی‌انضباطی و بی‌ملاحظگی این کار را می‌کنند و برخی دیگر چاره‌ای ندارند.

دولت داگ فورد با اعلام حالت فوق‌العاده بهداشتی در استان به مردم دستور داد در خانه‌های خود بمانند و فقط برای کارهای ضروری و اجتناب‌ناپذیر از خانه خارج شوند: خرید مواد غذایی، رفتن به داروخانه، رفتن به دکتر، واکسن زدن یا ورزش انفرادی در فضای باز.

انتظار مردم برای رسیدن اتوبوس در محله Etobicoke که به شدت تحت تأثیر شیوع ویروس قرار گرفته است
انتظار مردم برای رسیدن اتوبوس در محله Etobicoke که به شدت تحت تأثیر شیوع ویروس قرار گرفته است

از نگاه یک کبکی این تدابیر پیشگیرانه و محدودکننده عجیب‌وغریب نیست چراکه در کبک مقررات منع رفت‌وآمد اجرا می‌شود اما داگ فورد مصمم بود به هر قیمتی از اجرای این مقررات بپرهیزد. دستور ماندن در خانه به شهروندان داده شده است اما مأموران پلیس کافی برای نظارت بر اجرای این مقررات در خیابان‌ها نیستند و برای افراد ناقض مقررات نیز جریمه‌ای صادر نمی‌شود. استثنائات در این مقررات و دستورالعمل‌ها آن‌قدر زیاد است که مرکز تورنتو همواره و حتی پس از ساعت ۲۰ نیز شلوغ است درحالی‌که از این ساعت به بعد در مونترال همه باید در خانه‌های خود باشند.

پارک ترینیتی بلوودز همچنان محل رفت‌وآمد شمار زیادی از شهروندان تورنتو به‌ویژه جوانان است. علاوه بر شهروندانی که هر روز به این پارک می‌روند، از یک سال پیش بی‌خانمان‌های زیادی در این پارک چادر زده و در آن زندگی می‌کنند.

ژوسلین ۲۱ ساله که کبکی است از مارس ۲۰۲۰ به همراه چند نفر دیگر در این پارک چادر زده است. ژوسلین می‌گوید: «مردم برایمان غذا و وسایل مختلف مثل پتو و دوچرخه می‌آورند. قصد داشتیم ششم آوریل از این جا برویم اما تدابیر اضطراری بهداشتی به اجرا گذاشته شد و مجبور شدیم بمانیم.»

خیابان Younge در تورنتو و حضور پرشمار مردم در برابر رستوران Chick-fil-A
خیابان Younge در تورنتو و حضور پرشمار مردم در برابر رستوران Chick-fil-A

بر روی پنجره‌ها و دیوار برخی خانه‌ها و فروشگاه‌های این محله پلاکاردهایی زده شده که بر روی آنها نوشته شده است از بیرون کردن بی‌خانمان‌ها از پارک جلوگیری کنید. در انتاریو، بی‌خانمان‌ها از گروه‌هایی هستند که برای واکسیناسیون در اولویت قرار دارند اما ژوسلین مایل نیست از این امتیاز استفاده کند: «من واکسن نمی‌خواهم. نمی‌دانم که فایده و کارایی دارد یا ندارد. یک سال است که کرونا نگرفته‌ام بنابراین فکر نمی‌کنم که نیازی به واکسن داشته باشم.»

کمی دورتر کونگا فوتتسوک ۳۸ ساله روی یک صندلی نشسته و آفتاب‌گرفته است. کونگا در یک پیتزافروشی کار می‌کند. خودش می‌گوید: «با آمدن پاندمی کرونا، من روش زندگی‌ام را ۲۰ درصد عوض کردم اما ۸۰ درصد دیگر بدون تغییر مانده است.»

میشا کندی ۳۱ ساله نیز تقریباً هر روز برای ورزش به این پارک می‌آید. میشا می‌گوید: «قرنطینه وحشتناک است به‌خصوص این‌که هر روز قوانین و مقررات را عوض می‌کنند. ماه‌های اخیر خیلی سخت بود. من فکر می‌کنم این وضعیت نتیجه ساده‌انگاری مردم است. مردم دیگر مثل قبل از ویروس نمی‌ترسند. اما حالا سویه‌های جدید آمده‌اند که خطرناک‌تر هم هستند و باید با آنها هم کنار بیاییم. من از ویروس نمی‌ترسم چون‌که بدنم سالم است و تدابیر احتیاطی را هم رعایت می‌کنم. اما بی‌صبرانه منتظر واکسیناسیون هستم تا هر چه زودتر شرایط زندگی عادی شود.»

منبع خبر

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

فرانسوا لوگو وزیر اول استان کبک

فرانسوا لوگو: برای رفع کمبود نیروی کار، مهاجرت گسترده نمی‌خواهیم

طبق طرح مهاجرت برای سال ۲۰۲۱، کبک در نظر دارد بین ۶۹۰۰ تا ۷۵۰۰ پناه‌جو پذیرش کند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *