Fengye College Center
خانه / جامعه / نیما مشعوف و فرزین طیرانی، دو فعال مونترالی درباره سیل مونترال: کار شهرداری‌ها ایراد داشته است | پرونده1
سیل در کبک

نیما مشعوف و فرزین طیرانی، دو فعال مونترالی درباره سیل مونترال: کار شهرداری‌ها ایراد داشته است | پرونده1

 

فرزین طیرانی: ما متاسفانه به خاطر نداشتن تشکیلات منسجم در کامیونیتی از امتیاز استفاده از دانش جمعی محروم هستیم.

 

طی دو هفته گذشته دامنه‌ی سیل کبک به مونترال رسید. درحالی که در ابتدا انتظار میرفت امسال از سیل کبک 2017 کم خطر‌تر باشد اما تا امروز اوضاع حتی بدتر هم شده است. هم در سیل 2017 و هم در سیل امسال گروهی از خوانندگان و مخاطبان «هفته» نیز به طور مستقیم تحت تاثیر خسارات سیل قرار گرفتند. تاثیر سیل کبک و مونترال بر اعضای کامیونیتی سه جنبه عمده دارد: مشکلاتِ شهرداری‌ها، کمک های متقابل در کامیونیتی و خساراتی که فکر می کنیم باید بیمه آنها را تقبل کند.

در پرونده این شماره درباره این سه جنبه با خانم دکتر نیما مشعوف، فعال سیاسی و اجتماعی، آقای فرین طیرانی، فعال اجتماعی و فرهنگی و همچنین با آقای امیر ندیمی، مشاور بیمه منزل و اتومبیل، گفت‌وگو کردیم. نتیجه این گفت‌وگو ها را در زیر می‌خوانید.

 

فرزین طیرانی، فعال مونترالی

فرزین طیرانی، فعال مونترالی: با داشتن جامعه‌ای منسجم‌تر آسیب کمتر و سودمان بیشتر می‌شود

 

فرزین طیرانی که از جمله فعالان جامعه ایرانی در مونترال است. او و همسرش خانم مینا طیرانی؛ سال‌هاست از طریق «بنیاد نیکو» و «خانه ما» در عمل بر همیاری و همکاری در جامعه ایرانی تاکید کرده‌اند. درعین حال آنها خود جزو قربانیان سیل 2017 بودند و منزل آنها خسارت فراوانی دید، طوری که خانه‌ غیرقابل سکونت شد. در این پرونده به سراغ آقای فرزین طیرانی رفتیم تا تجربیاتش را در ماجرای سیل دو سال قبل با شما به اشتراک بگذاریم.

او با تاکید بر این که تجربه سختی را به همراه خانواده‌اش پشت سر گذاشته به مدیریت بحران در آن شرایط اشاره کرد و گفت: «آن روزها برایمان خیلی دشوار بود اما واقعیت این است که اگر ما در جامعه ایرانی‌مان یک تشکیلات منسجم داشتیم و می‌توانستیم اطلاع‌رسانی کنیم خسارتی که هر یک از ما متحمل شدیم کمتر بود. حالا فرض کنید که یک نفر از ایران می‌آید و از طبیعت مونترال خوشش می‌آید و تصمیم به خرید خانه می‌گیرد اما اطلاعی از اتفاقی که امکان دارد برایش بیافتد ندارد. فکر می‌کنم این وظیفه قدیمی‌ترهاست که بتوانند اطلاعاتی در اختیار عموم قرار دهند. ما متاسفانه به خاطر نداشتن تشکیلات منسجم از این امکان محروم هستیم.»

فرزین طیرانی در ادامه گفت: «من به سهم خودم یک فعالیتی را آغاز کردم تا بتوانم این اطلاع‌رسانی را انجام بدهم. سعی کردم به همه ایرانی‌هایی که در جزیره ایل بیزار ile bizard زندگی می‌کنند ارتباط برقرار کنم و در یک جلسه که قبل از عید نوروز داشتیم از حال آنها باخبر شوم. الان یکی از دوستان به نام آزاده، یک گروه تلگرامی راه‌اندازی کرده و این گروه تلگرامی منجر شده به نشست‌های هم‌محله‌ای‌ها با هم. فکر می‌کنم می‌تواند نتیجه‌بخش باشد. ما می‌توانیم با استفاده از تکنولوژی دردها و خوشی‌هایمان را به اشتراک بگذاریم. به نظرم این کار بهترین ایده در طول این دوسال بود که ما بتوانیم با هم فعالیت کنیم و به نفع هم کار انجام دهیم.»

«می‌دانید که من و مینا خیلی در کامیونینی فعال هستیم و من به نوبه خودم از تمام کسانی که در آن سال 2017 به هر شکلی به ما کمک کردند تشکر می‌کنم. ایرانی‌ها گروه گروه می‌آمدند و به ما کمک می‌کردند و تا لحظه آخر هم ما احساس تنهایی نکردیم. فکر می‌کنم اگر این همبستگی عمومیت پیدا کند، وقتی مشکلی پیش بیاید همگی می‌توانند به هم کمک کنیم.»

فرین و مینا طیرانی پس از گذشت دو سال از سیل 2017 و آسیب شدید منزلشان هنوز موفق به دریافت خسارت کامل از بیمه نشده‌اند. او دراین باره به هفته گفت: «ماجرای بیمه به این راحتی‌ها نیست. وقتی قرارداد بیمه منعقد می‌گردد باید همه بندهای آن را با دقت خواند. خیلی از ما متخصص نیستیم و ممکن است که اطلاعاتی در این باره نداشته باشیم و نمی‌دانیم که با خرید بیمه چه چیزی به دست می‌آوریم. یک‌سری بیمه تکمیلی هست که ما به واسطه آن‌ها می‌توانیم خسارتی را از شرکت بیمه دریافت کنیم اما آن هم خیلی پیچیده است. مثلا اگر درخت خیابان روی سقف خانه شما بیافتد و باعث شود که سقف با مشکل روبه‌رو شود بیمه آن را برعهده نمی‌گیرد اما اگر داخل خانه بیافتد و باعث خرابی شود آن را کاور می کند. اما مسائل غیر مترقبه را پوشش نمی‌دهد.»

فرزین طیرانی با اشاره به این که خریداران جدید خانه در شهر مونترال باید به پارامترهای مهمی توجه کنند، گفت:  «با توجه به بلایی که بر سر محیط زیست آمده که مهمترین نتیجه آن گرمایش زمین است، باید تمام کسانی که قصد خرید خانه دارند موارد مربوطه را بیشتر در نظر بگیرند. البته که این وظیفه مشاوران املاک است که چه کسی کجا خانه بخرد که بیشتر به دردش بخورد. اتفاقا من تازه‌مهاجران زیادی را در این مدت دیده‌ام  و به آنها اطلاعات داده‌ام به خصوص کسانی که قصد خرید خانه در حاشیه رودخانه را دارند. درست است که خرید خانه نزدیک آب یک موقعی امتیاز بوده و خانه‌ها هم گران‌تر است اما باید مراقب باشید تا خانه‌ای که می‌خرید سابقه سیل‌زدگی نداشته باشد هر چند که تمام این اطلاعات در شهرداری محل است.»

او در پایان به همبستگی و اعتماد بین جامعه ایرانی اشاره کرد و گفت: «با هم بودن، صادق بودن و نترسیدن از همدیگر می‌تواند نتایج مثبت فراوانی برایمان داشته باشد هر چند که من خیلی از تمام کسانی که در ماجرای سیل در کبک در سال 2017 ما را همراهی کردند تشکر می‌کنم. به نظرم بهترین پیام در این مملکت غریب این است که سعی کنیم با هم باشیم و جامعه‌ای منسجم بسازیم.»

 

نیما مشعوف: به نظرم، ایراد اساسی به شهرداری‌ها این است که نباید مجوز ساخت خانه را در نزدیکی بستر رودخانه‌ها بدهند.

 

نیما مشعوف؛ فعال مونترالی

نیما مشعوف؛ فعال مونترالی: شهرداری‌ها مجوز ساخت خانه در بستر رودخانه‌ها را ندهند

 

دکتر نیما مشعوف، یکی از فعالان جامعه مونترال است که در مرکز شهر مونترال زندگی می‌کند اما خانواده او ساکن وست آیلند هستند و منزلِ پدری او در حاشیه رودخانه. نیما مشعوف برای یاری به خانواده به وست آیلند رفته تا در این روزهای دشوارِ سیل در کنار پدر و مادر باشد. نیما مشعوف به هفته گفت: «وضعیتِ سیل الان در جزیره ایل‌بیزار و منطقه پییرفوند اصلا خوب نیست. در نتیجه پیگیری روی سایت اطلاع‌رسانی درباره سیل در کبک می‌دانم که هنوز خطر سیل این جزیره را به صورت جدی تهدید می‌کند و میزان بالا آمدن آب کاملا مشهود است. در منزل خانواده‌ام در وست آیلند، آب به حیاط خانه پیشرفت کرده اما خوشبختانه به داخل خانه نرسیده است. پیش‌بینی‌ها نشان می‌داد که چهارشنبه گذشته بالا آمدن آب به حداکثر می‌رسد اما حالا می‌گویند که این روند تا روزهای یک‌شنبه و دوشنبه هم ادامه خواهد داشت. نکته دیگر این است که ما الان در مونترال روی زمین برف نداریم اما به محض این که از مونترال خارج شوید می‌بینید که هنوز در بعضی نقاط تا یک متر برف روی زمین است. در این صورت وقتی برف‌ها آب شود حجم رودخانه اضافه خواهد شد.»

او با اشاره به این که امسال دولت و شهرداری‌ها پیش‌بینی‌های لازم را کرده‌اند گفت: «خوشبختانه امسال خیلی سریع شهرداری و دولت به فراست افتادند و از حدود 10 روز قبل خانه‌هایی را که در خطرِ سیل‌گرفتگی بودند مورد بازرسی قرار دادند. امسال اطلاع‌رسانی به مردم درباره میزان بالا آمدن آب خوب بود و به شهروندان گفته شد که در صورت بالا آمدن آب چه اقداماتی را انجام دهند. اطلاع داده شد که مردم به چه مکان‌هایی برای پر کردن کیسه‌های شن بروند و اگر کسی از اهالی یا خانواده‌ها امکان بردن شن را ندارند به شهرداری اطلاع دهند تا برای آنها کیسه‌های شن ببرند. به هر صورت مردم را حساس کردند تا حتما آب را چک کنند تا اگر در شرایط خطر قرار گرفتند بلافاصله خانه‌هایشان را ترک کنند. ارتش وارد عمل شد و تاسیساتی را در مسیرهای خطر قرار داد تا اگر آب رودخانه بیرون زد این تاسیساتِ سنگین جلوی آمدن آب را به خیابان بگیرند.»

 نیما مشعوف با یادآوری کمپینی که دو سال قبل از سوی گروه فیس‌بوکی «همیاری ایرانیان مونترال»، برپا شده بود گفت: «امسال صدمه به خانواده‌های ایرانی کمتر بود به خاطر این که یک سری از آنها که دو سال قبل صدمه زیادی دیده بودند منطقه را ترک کردند. نکته اینجاست که امسال هم مانند سال 2017 خیلی از ایرانیان برای کمک و تهیه کیسه شن به منطقه پیرفوند آمده بودند و یا این که مرتب زنگ می‌زدند و پیگیری می‌کردند که اگر کمک احتیاج هست بیایند. خوشبختانه مردم حواس‌شان هست و شاید چون ایران هم سیل آمده بیشتر احساس همبستگی می‌کنند.»

او با تجربه دو ساله‌ای که در ماجرای سیل داشته یک انتقاد اساسی به شهرداری‌های محل وارد می‌کند و می‌گوید: «به نظرم، ایراد اساسی به شهرداری‌ها این است که نباید مجوز ساخت خانه را در نزدیکی بستر رودخانه‌ها بدهند. البته خانه‌هایی که قدمتی 50 یا 100 ساله دارند ماجرای‌شان کاملا فرق می‌کند و اما مکان‌هایی را که شهرداری می‌داند از نظر سیل و آب گرفتگی خطرناک است نباید در آنها اجازه ساخت بدهد. متاسفانه بخشی از شهرداری‌ها به خصوص در منطقه پیرفوند و گوئن در غرب مونترال تا همین چند سال قبل اجازه ساخت خانه حاشیه رودها را می‌دادند که در واقع جزئی از حوزه آبگیری رودخانه‌ها بوده است. این‌ها اشکالاتی است که به شهرداری وارد است. الان نزدیک به سه سال است که آب بالا آمده و این ماجرا روز به روز بدتر خواهد شد. مونترال یک جزیره است و دورتادور آن آب، باید چاره‌ای جدی برای آن پیدا کرد.»

نیما مشعوف با اشاره به این که خیلی از تازه مهاجران بعد از ورود به مونترال اقدام به خرید خانه می‌کنند، به شهروندان چنین توصیه کرد: «خرید خانه جزو عادت ما ایرانی‌هاست و این ماجرا برای ما غیرقابل تغییر است چرا که خرید خانه هم برایمان سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود و هم این که به ما احساس آرامش و اعتماد و جاافتادگی در یک منطقه را می‌دهد. منتهی کسانی که می‌خواهند خانه بخرند باید به ماجرای سیل و ناملایمات جوی در منطقه توجه کنند. از آن نمونه خانه‌ای که قصد خرید دارید حتما به فونداسیون خانه توجه کنید و مطمئن باشید که سالم است. یک‌سری مناطق هست که باید درباره خاک آن اطلاعات کسب کنید مثلا در برخی از مناطق مونترال زمین بیشتر خاکی است تا سنگی و در نتیجه خانه‌های این مناطق راحت تر نشست می‌کنند. در یکی از این مناطق هم اکنون یک‌سری از خانه‌ها کج شده است. هر چند که اطلاع رسانی درباره این موارد از وظایف مشاور املاک است.»

دکتر مشعوف در پایان گفت: «آنچه دراین رابطه مربوط به مدیریت کلان می‌شود واقعیتِ گرمایش زمین است و اینکه از این پس مشکلات اینچنین بخشی از واقعیتِ زندگی مردم خواهد بود و باید یک فکر اساسی درباره آن کرد. ما باید یاد بگیریم که به جای این که با آب مقابله کنیم خودمان را با نیازهای آب هماهنگ کنیم.»

 

یک تازه مهاجر مونترال، ساکن منطقه ایل‌بیزار: حضور نیروهای داوطلب برایم امیدبخش بود

لیلا از تازه‌واردین به مونترال است که سه سال قبل خانه‌ای در جزیره ایل‌بیزار خریداری کرده است. او با اشاره به این که دو سال قبل ماجرای سیل خیلی پیچیده‌تر بود، گفت: «شهرداری تنها توانست کیسه‌های شن برایمان بیاورد. زیرزمین خانه‌مان پر از آب شده بود و ما که تازه خانه خریده بودیم نمی‌دانستیم که چه کار باید بکنیم.»

«امسال از زمانی که احتمال سیل داده شده، کمک‌های اولیه از سوی شهرداری و ارتش آغاز شده است. محل‌هایی در مدارس و پارک‌ها تعیین شده تا برای تهیه کیسه شن به آن‌جا برویم. نیروهای داوطلب، از منطقه‌هایی دیگر و خود جزیره برای پر کردن کیسه شن حضور داشتند که این برایم بسیار امیدبخش بود. نکته‌ای که برایم بسیار اهمیت دارد این است که در این جا مردم و همسایه‌ها در شرایط بحران حواس‌شان به همدیگر است.»

او اما به عملکرد شهرداری در ساخت و ساز انتقاد دارد و می‌گوید: «به نظرم شهرداری نباید اجازه ساخت در بستر رودخانه را بدهد. این کار غلط است و خسارت غیرقابل جبرانی به مالکان وارد می‌کند. شاید گذاشتن سیل‌بند و بلاک‌های بتنی در کنار رودخانه بتواند از خرابی بیشتر جلوگیری بکند. من به عنوان یک شهروند که اطلاعات علمی دقیقی دراین رابطه ندارم در چنین شرایطی به کمک دولت و شهرداری احتیاج دارم. می‌دانم در سیل مونترال دوسال قبل خیلی‌ از ساکنان ایل بیزار که در آپارتمان‌هایشان زندانی شده بودند و ماشین‌هایشان در پارکینگ صدمه دیده بود. امیدوارم تدابیر دولت و شهرداری امسال به کمک ساکنان مناطق خطر بیاید. برای هموطنانم آرزوی سلامتی دارم و امیدوارم در جریان سیل خسارتی بر آنها وارد نشود.»

 

پرونده قسمت دوم: بیمه و خسارات ناشی از سیل؛ چگونه خسارت خود را بگیریم؟ گفت‌وگو با امیر ندیمی، مشاور در امور بیمه منزل و اتومبیل

نویسنده: مهدیه مصطفایی

مهدیه مصطفایی هستم. متولد 1358 شمسی. از سال 1379 فعالیت کاریم را با روزنامه ایران در بخش حوادث آغاز کردم. تا سال 1390 نیز با روزنامه‌های مختلفی از جمله روزنامه‌های دوران امروز، صبح امروز،آفرینش، ایران، اعتماد و در آخر همشهری فعالیت کاری در زمینه اخبار حوادث داشتم. سال 1390 به کانادا مهاجرت کردم و در شهر مونترال ساکن شدم. سه ماه بعد از ورود همکاری با مجله هفته را آغاز کردم که تا هم اکنون ادامه دارد.

مطلب پیشنهادی:

امیر خدیر

درباره امیر خدیر، پزشک و سیاستمدار مردمی کبک

امیر خدیر سرانجام در سال 1990 مدرک دکترای خود را در رشته پزشکی از دانشگاه لاوال گرفت و در سال 1997 نیز تخصص خود را در رشته میکروب‌شناسی و بیماری‌های عفونی دانشگاه مونترال به پایان رساند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار