قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / باهمستان افغان و ایرانی در کانادا / اخبار مونترال / گفت وگو با علی افشاری: سیاست هم محل جمع شدن و هم محل جدا شدن است

گفت وگو با علی افشاری: سیاست هم محل جمع شدن و هم محل جدا شدن است

 

 

جناب علی افشاری عزیز، پیشرفت همایش چطور بوده تا الان؟

بله تقریبا یک سومش گذشته. این چهارمین همایش ادواری و سالانه همبستگی جمهوری‌خواهان ایران است. تا الان ما یک مقدار بحث‌های داخلی داشتیم که بخوبی جلو رفته و در این بخش هم که در بخش دوم حالت عمومی داشت. صحبت‌هایی شد در مورد اینکه چه مسائل و نکاتی مد‌نظر ما در اوضاع سیاست داخلی، خارجی و اقتصادی کشور، همچنین مسائل راهبردی و بعد هم مباحثی که معطوف هست به افزایش همگرایی و همکاری بین نیروهای جمهوری‌خواه در سپهر سیاسی ایران.

 

تفاوت تلاش شما با فعالان اتحاد جمهوری خواهان در چیست؟

البته گروه ما همبستگی جمهوری‌خواهان ایران خودش یک گروه و سازمان سیاسی است. داخل خودمان بدنبال این نیستیم که یک اتحادیه یا چتری باشیم. و می‌خواهیم در اصل بخشی از نیروهای جمهوری‌خواه را با توجه به مواضع خودمان نمایندگی کنیم. الان با توجه به مسائلی که در 96 بوجود آمده و امکان اینکه تغییرات بزرگ سیاسی در چشم‌انداز آینده‌ی ایران پدیدار شود و به طور نسبی بالا است. شرایط عینی عوض شده. پاسخ من به شما این است و این باعث شده که این بار نیروهای جمهوری‌خواه جدی‌تر چون فرصت عمل پیدا کردند بتوانند کنار هم قرار بگیرند و یک جبهه‌ای را شکل بدهند. البته هیچ تضمینی وجود ندارد و نمی‌شود گفت که این تلاش‌های جدید به موفقیت برسد اما بهرحال تجربه موانع ادامه کار اتحاد جمهوری‌خواهان موجود است و در این مجموعه تلاش‌هایی که برای افزایش همگرایی صورت گرفته. اتحاد جمهوری‌خواهان نیز در اینجا حضور پررنگی دارد. و به نظر می‌رسد که این بار بتوان به بخشی از موانع گذشته غلبه کرد. تجربه و هوشیاری بیشتر شده و از همه چیز مهمتر زمینه‌های عینی برای این همکاری افزایش پیدا کرد.

 

احتمالا شما سال‌های اول انقلاب را بخاطر ندارید؟

درسته من آن موقع 5 ساله بودم.

 

در سالهای اول پس از انقلاب تقریبا همه سازمان‌ها با هم در جنگ بودند. فرقی نمی‌کرد یعنی همه‌ی سازمان‌های چپ در حالی که با راست در جنگ بودند بین خودشان هم جنگ داشتند. در جبهه‌ی راست هم همین ماجرا بود. و فقط نیروهای مذهبی معتقد به حکومت با طناب قدرت وصل شده بودند. ولی الان نیروهای مثلا جمهوری‌خواه نزدیکی زیادی دارند و جنگ هم بینشان نیست. ولی همکاری هم نیست. موافقید؟

این حالت که ما در فرهنگ سیاسی‌مان حالت همکاری را کمتر داریم. فردگرایی غالب است. اساسا ما تمایل زیادی به کار تشکیلاتی و جمعی نداریم. اتفاقا رویدادهای بزرگ سیاسی ما حول اشخاص و جمع‌های کوچک شکل گرفته‌اند. ولی واقعیت این هست که اتفاقاتی که در دهه اخیر بخصوص از سال 92 به بعد انگیزه برای فعالیت در خارج از کشور را کم کرده بود و بین نیروهایی که خواهان تغییرات کلی سیاسی بودند، میدان نمی‌دیدند و به هرصورت واکنش نیروی سیاسی را خیلی به شکل مطلق و مستقل از زمینه نباید دید. فضایی نبوده امکانی نمی‌دیدند، سطح فعالیت‌ها پایین آمده بود. الان به موازات اتفاقاتی که در ایران می‌افتد این تمایلات هم دشتخوش تغییر می‌شود ولی باز هم می‌گویم من این انتظار را ندارم که بگویم خیلی خوش‌بینم که بزودی شاهد یک تحول هستیم ولی معمولا سربزنگاه‌ها … شما خودتان این انقلاب را در نظر بگیرید، یک دوره کوتاهی دارد مثلا فرض بگیرید از اوایل 57 تا انقلاب. نیروها جهت‌شان به سمت همگرا شدن بود. نمی‌گویم همه اختلافاتشان را کنار بگذارند، ولی می‌بینیم که اختلافات کم می‌شود همکاری و وحدت بالاتر می‌رود. ولی دوباره باز هر چقدر از آن انقلاب دور می‌شویم و مسائل معطوف نظام جدید میشود اختلافات هم سر باز می‌کنند. الان هم به نظرم به هر میزان که امکان عبور از جمهوری اسلامی فراهم بشود میل به همکاری هم در بین نیروهای اپوزیسیون افزایش پیدا می‌کند. اما باز مسائل بعدی هم برمی‌گردد به اینکه چقدر از تجارب قبلی استفاده بشود و چقدر این نظم سیاسی جدید پذیرای تکثر باشد. به هر حال سیاست هم محل جمع شدن و هم محل جدا شدن است.

 

همبستگی جمهوریخواهان جایگاه خودش را در تحولات داخل ایران چور تعریف کرده؟

ما انتظار خیلی بالایی از خودمان نداریم. سعی می‌کنیم نگاه واقع‌بینانه‌ای داشته باشیم. در وهله اول مخاطبین ما نیروهای سیاسی هستند که بهر دلیلی الان در خارج ایران هستند. سعی می‌کنیم از میان آنها جذب نیرو کنیم و گسترش دهیم. ولی ما بیشتر تاثیرگذاریمان بر فضای ایران را نه به واسطه گروه سیاسی خودمان، به واسطه ایده جمهوری‌خواهی عرفی می‌بینیم. این ایده آن وسیله‌ای است که ما را به داخل ایران متصل می‌کند و حول آن می‌تواند برای ما یک ظرفیت‌هایی را ایجاد کند.

 

جواب شما کمی خطرناک است. یعنی میتوانید به راحتی به یک محفل روشنفکری تبدیل بشوید. اینطور نیست؟

خیر

سوالم را کاملتر می‌کنم. گروه سیاسی وقتی شکل می‌گیرد، هدفش گرفتن قدرت است. روی این توافق داریم درسته؟

بله. حزب بله.

 

آیا شما خودتان را در این قالب می‌بینید؟

نه ما خود را در قالب حزب نمی‌بینیم. خزب برنامه‌اش این است که قدرت سیاسی کسب کند ما بعنوان یک سازمان سیاسی هستیم که فعلا ایده نظام‌سازی را دنبال می‌کند. در این مرحله خوب ما هنوز شرایط مادی آن را نداریم. یعنی ارتباط ما با مردم ایران یک ارتباط دوری است. از طریق رسانه‌هاست و حضور مستقیم ما در بستر تحولات نیازمند یک اتفاقاتی است که باید حادث شود، که ما بتوانیم در آنجا حضور داشته باشیم. اما ما در این مقطع اتفاقا می‌توانیم پرچم را بلند کنیم. یعنی اهمیت اینکه چرا جمهوری عرفی (سکولار) مقید به دمکراسی و حقوق بشر جایگزین مناسبی برای جمهوری اسلامی است، تازه گسترش پیدا کند. این ما را از یک گروه روشنفکر جدا می‌کند. روشنفکر اصلش نقادی یا طرح ایده‌های جدید است. ما داریم برای یک کالای سیاسی بازاریابی می‌کنیم. به قولی در حد ظرفیت خودمان و نیروهای همسو با خودمان. چون بهر دلیلی فعلا شرایط سیاسی داخل اجازه نمی‌دهد گروهی با این اسم و ایده خیلی سریع بیاید وسط و حرف‌هایش را بزند. بنابراین از این لحاظ این جایگاه را ما در خارج از کشور پیدا می‌کنیم، حول این ایده فعالیت بکنیم، سازماندهی بکنیم، بالاخره فیدبک‌هایش را هم از جامعه می‌گیریم. یا از نیروهای سیاسی مدنی‌اش می‌گیریم. البته تواضع هم داریم جایگاه خودمان را هم می‌دانیم.

 

آینده‌ی مجموعه‌ی همبستگی جمهوری‌خواهان را مثلا در سه سال آینده، چگونه می‌بینید؟

ممکن است ما اصلا در سه سال آینده در این قالب نباشیم. یعنی ما فعلا فعالیت‌هایمان معطوف به گذار از جمهوری اسلامی است. بهرحال چیزی که باعث شده که ما کنارهم  قرار بگیریم ایده استقرار «جمهوری عرفی» بعد جمهوری اسلامی است. نمی‌دانم شاید آن موقع کنار هم باشیم شاید در آن فضای جدیدی که ایجاد می‌شود هر کس توی حزب خودش قرار بگیرد.

 

برداشت من این است که از نظر شما در سه سال آینده این گذار صورت گرفته؟

بله. دقیق نمی‌شود گفت. ولی ما امید داریم و می‌خواهم تلاش بکنیم در این مسیر. به طبع اگر بخواهیم فکر کنیم که ما سی سال دیگر هم اینجا هستیم که طبیعتا خیلی انگیزه‌ها کاهش پیدا می‌کند.

 

علی افشاری عزیز از شما سپاسگزارم

در همین رابطه بیشتر بخوانید: 

همایش «همبستگی جمهوری‌خواهان» برگزار شد

گفت‌وگو با محمد امینی

نویسنده: هفته.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *