قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / جامعه / کارگران پاک‌سازی آوار انفجار برج‌های دوقلو، فراموش‌شدگان فاجعه ۱۱ سپتامبر
برج‌های دوقلو

کارگران پاک‌سازی آوار انفجار برج‌های دوقلو، فراموش‌شدگان فاجعه ۱۱ سپتامبر

گروه ترجمه هفته|

ساعت هفت صبح پانزدهم سپتامبر ۲۰۰۱ لوسلی گیل از میان ابر غلیظی از گردوغبارهای سمی ناشی از ریزش برج‌های دوقلوی تجارت جهانی در جنوب منهتن عبور کرد تا در عملیات پاک‌سازی آوار ناشی از این انفجارهای تروریستی مرگبار شرکت کند. این زن کلمبیایی به مدت شش ماه تمام هر روز دست‌کم ۱۲ ساعت در این عملیات شرکت کرد.

بیست سال از آن حملات هولناک گذشته است اما این زن کلمبیایی که اکنون ۶۵ سال دارد همچنان بدون مجوز اقامت در شرایط غیرقانونی در آمریکا زندگی می‌کند و آسیب‌ها و لطمات روحی و روانی آن روزهای بد را تحمل می‌کند. ابتلا به سرطان پستان اولین ارمغانی بود که کار در میان آوار سمی برج‌های دوقلو برای این زن مهاجر کلمبیایی به همراه آورد. در واقع سرطان پستان یکی از شایع‌ترین سرطان‌هایی است که زنان حاضر در عملیات پاک‌سازی آوار برج‌های تجارت جهانی به آن مبتلا شده‌اند.

لوسلی گیل علاوه بر این که هنوز از آسیب‌های روانی ناشی از مشارکت در عملیات پاک‌سازی انهدام برج‌های دوقلو رهایی نیافته است، از ناحیه دست راست نیز چنان درد می‌کشد که عملاً نمی‌تواند کاری با آن انجام دهد.

طی هشت ماه پس از حملات تروریستی یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ ده‌ها هزار نفر که غالباً از مهاجران و عمدتاً از مهاجران غیرقانونی بودند، به پاک‌سازی سایت مرکز تجارت جهانی که در حملات جنون‌آمیز تروریست‌ها با خاک یکسان شد، مشغول شدند و در این مدت حدود یک میلیون و هشتصد هزار تن آوار را در ازای دستمزد ساعتی ۷.۵ تا حداکثر ۱۰ دلار که در آن زمان کمی بالاتر از حداقل یک ساعت دستمزد در آمریکا بود، پاک‌سازی کردند.

Aviron

 

مهاجران بینوا نمی‌دانستند که با مشارکت در این عملیات به طور مستقیم خود را در برابر مواد شیمیایی، سمی و سرطان‌زا مثل سرب و آزبست قرار می‌دهند و دیریازود به بیماری‌های مختلف تنفسی، التهاب ریه‌ها، آزبستوز و استرس و افسردگی پس از حادثه مبتلا خواهند شد.

در یک گردهمایی که اخیراً به‌منظور حمایت از کارگران پاک‌سازی آواره حملات یازده سپتامبر در محله کوئینز برگزار شده بود، لوسلی گیل با صدایی لرزان و آمیخته به اندوه گفت: «اصلاً دوست ندارم به سالگرد حملات یازدهم سپتامبر فکر کنم. با فکرکردن به آن احساس می‌کنم که به همان زمان برگشته‌ام.»

این زن مهاجر کلمبیایی افزود: «هنوز صحنه‌های دلخراشی را که در میان آوار دیدم، فراموش نکرده‌ام. یادم هست گاهی در میان گردوغبار، سنگ و تکه‌پاره‌های آهن ناگهان قسمت‌هایی از بدن یک انسان ظاهر می‌شد. شب‌هنگام خسته‌وکوفته به خانه برمی‌گشتم اما همچنان تصور می‌کردم که در حال پاک‌سازی هستم. درست مثل دیوانه‌ها شده بودم.»

لوسلی گیل همچنان امیدوار است که به پاداش شش ماه تلاش بی‌وقفه و خستگی‌ناپذیر آن هم در شرایط کاملاً ناایمن که نتیجه‌اش از کارافتادگی او برای همیشه است، دولت آمریکا به او اقامت بدهد. در سال ۲۰۱۷ یکی از نمایندگان دموکرات نیویورک با ارائه پیشنهادی خواستار آن شد که دولت وضعیت مهاجران غیرقانونی را که در پاک‌سازی آوار برج‌های دوقلو شرکت کرده‌اند، قانونی کند اما تلاش او به جایی نرسید.

روبیلا آریاس نیز که یک مهاجر کلمبیایی است و تجربه کار در پاک‌سازی آوار ناشی از حملات یازدهم سپتامبر را دارد، می‌گوید: «این که کارگران عملیات پاک‌سازی برج‌های دوقلو باآن‌همه تلاش و فداکاری هنوز هم اقامت آمریکا را نگرفته‌اند، واقعاً ناعادلانه است. آن‌ها با مشارکت در این عملیات ارزشمندترین سرمایه خود یعنی سلامت‌شان را از دست دادند. برای سلامتی نمی‌توان قیمتی تعیین کرد و هیچ پول و پاداشی نمی‌تواند جبران‌کننده فداکاری آن‌ها باشد.»

روبیلا آریاس که از سال‌ها پیش برای قانونی شدن وضعیت اقامت کارگران اسپانیایی‌تبار حاضر در عملیات پاک‌سازی آوار برج‌های دوقلو تلاش می‌کند، از چند بیماری تنفسی و گوارشی و همچنین آسیب‌های روانی رنج می‌برد.

طبق اعلام صندوق فدرال غرامت دهی به قربانیان حملات یازدهم سپتامبر، بیش از دویست کارگر پاک‌سازی، امدادگر و مأمور پلیس بر اثر بیماری‌های مرتبط با حملات یازدهم سپتامبر جان خود را ازدست‌داده‌اند.

رزا برامبل امدادگر اجتماعی و استاد دانشگاه کلمبیا که برای دفاع از حقوق کارگران پاک‌سازی آوار حملات یازدهم سپتامبر تلاش می‌کند، می‌گوید متأسفانه این کارگران نه‌تنها به حق‌وحقوق خود دست نیافته‌اند و دولت آمریکا به آن‌ها اقامت نداده است بلکه در سال‌های اخیر بسیاری از کارگران پاک‌سازی بدون مجوز اقامت در آمریکا درحالی‌که از بیماری‌های مختلف نیز رنج می‌بردند، از خاک آمریکا اخراج شده‌اند.

برخی از این کارگران نیز که دیگر توان کارکردن نداشتند، به‌ناچار به کشورهای متبوع خود بازگشته‌اند چرا که در این جا دیگر حتی توان آن را نداشتند که اجاره‌بهای خود را بپردازند.

به لطف یک برنامه فدرال ویژه که پس از حملات یازدهم سپتامبر به اجرا گذاشته شد، اکثر این کارگران از یک بیمه درمانی کامل برخوردار هستند اما بسیاری از آن‌ها حتی غرامت هم نگرفته‌اند.

یکی از این افراد فرانکلین است. فرانکلین که یک مهاجر غیرقانونی پنجاه‌ساله اهل پرو است، به چند بیماری تنفسی مبتلا شد و در سال ۲۰۱۹ به لیما رفت تا به مادرش که از بیست سال پیش از دیدنش محروم شده بود، سر بزند. اما زمانی که قصد داشت به نیویورک بازگردد تا روند درمان خود را در چارچوب برنامه فدرال پیگیری کند و از دولت آمریکا درخواست غرامت کند، سفارت آمریکا در لیما از دادن روادید به او خودداری کرد.

فرانکلین دو بار در ماه ژوئن تلاش کرد به طور غیرقانونی از مرزهای مکزیک وارد خاک آمریکا شود.

این مهاجر پرویی در تماسی تلفنی از شهر مرزی سیوداد خوارز در مکزیک به خبرگزاری فرانسه گفت: «من سلامتی خودم را برای پاک‌سازی آوار ساختمان‌های تجارت جهانی دادم بنابراین اصلاً منصفانه نیست که این‌جور با من رفتار شود.»

فرانکلین که ترجیح می‌دهد نام کامل خود را نگوید، در نهایت اواسط ژوئیه توانست در سومین تلاش خود با کمک قاچاقچیان به طور غیرقانونی وارد آمریکا شود.

برخی از کارگران مهاجر پس از شکایت از شهرداری نیویورک یا کارفرمایانی که برای آن‌ها کار می‌کردند، غرامت دریافت کردند. کنگره آمریکا نیز سال ۲۰۱۱ قانونی را تصویب کرد که به‌موجب آن دولت باید به افرادی که از بیماری‌های ناشی از حملات یازدهم سپتامبر رنج می‌برند، غرامت‌هایی تا ۲۵۰ هزار دلار بپردازد.

 

در همین رابطه بیشتر بخوانید:

 

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

لوسلی گیل از جمله کارگرانی است که در سال ۲۰۱۸ چهل هزار دلار غرامت از این طریق دریافت کرد اما به گفته خودش با این پول فقط توانست بدهی‌هایش را تسویه کند.

لوسلی می‌گوید ما کارگران لاتین‌تبار بیشتر از دیگر کارگرانی که در پاک‌سازی آوار حملات یازدهم سپتامبر شرکت داشتند، مورد تبعیض و بدرفتاری قرار گرفتیم.

رزا دوکه نیز که یک کارگر مهاجر ۵۶ ساله گواتمالایی است می‌گوید: «ما به‌طورکلی فراموش شده‌ایم.»

رزا نیز همانند بسیاری از کارگران پاک‌سازی از بیماری‌ها و اختلالات تنفسی رنج می‌برد و طی سال‌های گذشته برای اخذ اقامت دایم برای همه آن‌هایی که در محل انفجارهای تروریستی یازدهم سپتامبر کارکرده‌اند، مبارزه کرده است.

رزا می‌گوید زمانی که به ما برای پاک‌سازی آوار انفجارها نیاز داشتند، هیچ‌کس از ما نپرسید آیا ما مجوز اقامت یا مجوز کار داریم یا خیر.

منبع: وب‌سایت خبری نشریه لودووار

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

۲۰ سالگی ۱۱ سپتامبر زیر سایه‌ی پایان جنگ افغانستان

آمریکایی‌ها بیستمین سالگرد ۱۱ سپتامبر را با گرامیداشت یاد قربانیان، دعوت از قهرمانان و بررسی نتایج پس از آن، تنها چند هفته پس از پایان جنگ خونین افغانستان که در واکنش به حملات تروریستی آغاز شد، گرامی‌ داشتند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *