قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / عمومی / اخبار کانادا / یافتن گورهای کودکان بومی‌ در کانادا و پژواک این رویداد در آمریکا
دانش‌آموزان یک مدرسه شبانه‌روزی پروتستان در سیتکای آلاسکا، تابستان ۱۸۸۳

یافتن گورهای کودکان بومی‌ در کانادا و پژواک این رویداد در آمریکا

منبع: آسوشیتدپرس

گزیده و ترجمه: تحریریه هفته

یافتن صدها قبر بدون علامت در مدارس شبانه‌روزی سابقِ کودکان بومیِ ‌کانادا، این پرسش را درباره‌ی میراث آسیب‌زای این مدارس در آمریکا، به ویژه آن مدارسی که کلیساها اداره‌شان می‌کردند، به وجود آورده است.

فرقه‌های کاتولیک و پروتستان در ایالات متحده بیش از ۱۵۰ مدرسه شبانه‌روزی را در سده‌های ۱۹ و ۲۰ اداره می‌کردند. کودکان بومی ‌آمریکا و آلاسکا مرتبا از قبیله، آداب و رسوم، زبان و مذهب خود جدا و با فشار برای همسان‌سازی و مسیحی‌سازی به این مدارس آورده می‌شدند.

 

Aviron

 

برخی از کلیساهای ایالات متحده سال‌هاست که با مراسم‌ها، عذرخواهی‌ها و بررسی بایگانی‌ها به بررسی این موضوع پرداخته‌اند در حالی که کلیساهای دیگر به تازگی این روند را آغاز کرده‌اند.

اکتشافات در کانادا و به خودآمدن آمریکایی‌ها

برخی از وکلای مدافع می‌گویند که کلیساها در گشودن بایگانی‌های خود، آموزش مردم در مورد آنچه که به نام ایمان آنها انجام شده و کمک به دانش‌آموزان سابق و بستگانشان در مورد آسیب‌های خانوادگی باید کار بیشتری انجام دهند.

کشیش بردلی‌هاوف، اسقف اعظم مستقر در مینه‌سوتا و مبلغ مذهبی میان بومیان، می‌گوید: «همه ما باید در این زمینه همکاری کنیم.» هاف که در قبیله اُگلالا سیوکس (Oglala Sioux) پذیرفته شده است گفت: «آنچه در کانادا اتفاق می‌افتد، منجر به بیدارشدن ما شده است.»

این تاریخ دردناک در ایالات متحده – در سنجش با کانادا که در سال ۲۰۱۵ آن را «نسل‌کشی فرهنگی» خوانده – توجهی کمتر به خود جلب کرده، با همه‌ی این، این موضوع در حال تغییر است.

در این ماه، مقامات ارشد کلیسای اسقفی ایالات متحده، به نقش خود در این مدارس شبانه‌روزی اذعان کردند. در بیانیه‌ی 12 ژوئیه‌ی اسقف مایکل کاری و کشیش گی کلارک جنینگز، رئیس و رئیس مجلس نمایندگان این فرقه، آمده است: «ما با اندوه داستان‌هایی را شنیده‌ایم که چگونه این تاریخ به خانواده‌های بسیاری از بومیان کلیسای اسقفی ‌آسیب رسانده است.» آنها افزوده‌اند: «ما باید به شناخت کامل میراث این مدارس برسیم.»

دب ‌هالند، وزیر کشور و نخستین بومی ‌آمریکایی که به عنوان دبیر کابینه ایالات متحده خدمت می‌کند، ماه گذشته اعلام کرد که بخش وی «از دست دادن جان انسان‌ها و عواقب ماندگار مدارس شبانه‌روزی بومیان» را بررسی خواهد کرد.

این شامل شناسایی مدارس و محل دفن جانباختگان این مدرسه‌ها است. اندکی پس از آن، وی در مراسمی ‌که مدت‌ها برنامه‌ریزی شده بود در مدرسه سابق صنعتی بومیان کارلایل در پنسیلوانیا سخنرانی کرد – جایی که بقایای ۹ کودک که بیش از یک قرن قبل در این مدرسه درگذشتند، برای تجدید تدفین در داکوتای جنوبی به نمایندگان قبایل روسبود سیوکس (Rosebud Sioux) برگردانده شد.

گفتنی است، از ۱۵۶ مدرسه‌ای که در این زمینه بررسی شده‌اند، ۸۴ مدرسه متعلق به کلیسای کاتولیک و ۷۲ مدرسه هم متعلق به فرقه‌های گوناگون پروتستان بوده است.

کلیساهای ایالات متحده میراثشان را بررسی می‌کنند

در همین حال، کنفرانس اسقف‌های کاتولیک ایالات متحده بیان داشته است که «در جست‌وجوی راه‌هایی برای کمک» در تحقیقات وزارت کشور است. سخنگوی این جمع گفته است: «ما حتی نمی‌توانیم اندوه عمیقی را که این کشفیات در جوامع بومی شمال ایجاد کرده‌اند تصور کنیم».

صداهای موثر، مانند مجله‌ی آمریکا وابسته به یسوعیان، از اسقف‌های کاتولیک آمریکا خواسته است که رفتار نادرست خود در موارد سوء استفاده جنسی از کودکان توسط کشیشان و سایر رهبران مذهبی را تکرار نکنند.

کلیساهای دیگر نیز به درجات مختلف به بررسی میراث خود پرداخته‌اند. در اوایل سال ۲۰۱۷، رهبران کلیسای پرس‌بی‌ترین (Presbyterian) آمریکا به اوتکیاگویک، در آلاسکا، سفر کردند تا برای نحوه‌ی کار مدارس شبانه‌روزی عذرخواهی گسترده‌ای انجام دهند.

کلیسای متحد متدیست در سال ۲۰۱۲ نیز به دلیل بی‌عدالتی‌های تاریخی نسبت به بومیان، مراسمی را برای توبه برگزار کرد و در سال ۲۰۱۶ نیز با تلاش دولت برای نابودی «عمدی» فرهنگ‌های سنتی و باورهای دینی به نقش خود در مدارس شبانه‌روزی اعتراف کرد.

هنوز هم، مجمع بین‌المللی بومیان آمریکای كلیسای متحد متدیست، كلیسا را ترغیب می‌کند كه اقدامات بیشتری برای كشف حقیقت نقش و مسئولیت فرقه‌شان در این تاریخ مذموم انجام دهند.

آلبرتا، ۱۹۱۰

از سویی دیگر، در کانادا، جایی که بیش از ۱۵۰ هزار کودک بومی بیش از یک قرن در مدارس شبانه‌روزی مسیحی تحصیل می‌کردند، کمیسیون ملی آشتی و حقیقت سه هزار و ۲۰۱ مورد مرگ را در شرایط نامناسب شناسایی کرده است.

کلیسای متحد کانادا، که ۱۵ مدرسه از این دست را اداره می‌کرد، به دلیل نقش خود عذرخواهی و بایگانیهای خود را باز کرده و همچنین به شناسایی مکانهای دفن کمک کرده است.

کشیش ریچارد بوت، مجری کلیسای متحد، ابراز تاسف کرده که «ما مرتکب این امر شدیم» و این که کلیسا «هدف ملی همسان‌سازی را بالاتر از مسئولیت ما به عنوان مسیحی قرار داده است».

اسقفهای کاتولیک کانادا در بیانیه مشترک این ماه گفتند که «از میراث مدارس شبانه‌روزی ناراحت هستند». در ساسکاچوان، اسقف‌ها یک کارزار گردآوری کمک مالی برای بازماندگان و نیز دیگر تلاش‌های سازش را آغاز کرده‌اند.

پاسخ کلیسای کاتولیک در کانادا همچنان بحث‌برانگیز است. نخست‌وزیر کانادا، جاستین ترودو، در ماه ژوئن گفت که «بسیار ناامید شده است».

واتیکان نیز عذرخواهی رسمی نکرده است و فقط پاپ فرانسیس، پس از کشف گورها، ابراز ناراحتی کرد و توافق کرد که در ماه دسامبر در واتیکان با بازماندگان مدراس و دیگر رهبران بومی دیدار کند.

 

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

 

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

شماره جدید چکاوک هفته با موضوع آشتی با بومیان

چهاردهمین پادکست چکاوک هفته به مناسبت «روز حقیقت‌یابی و آشتی با بومیان» منتشر شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *