قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / مهاجرت / مهاجرت اجباری ۱٪ از مردم جهان و درهای بسته‌ی کانادا
پناهجو کانادا مهاجرت

مهاجرت اجباری ۱٪ از مردم جهان و درهای بسته‌ی کانادا

نویسنده (لاپرس): Laura-Julie Perreault 

با اعلام پاندمی در جهان از طرف سازمان جهانی بهداشت، کشورها مرزهای خود را بسته، مسافرت‌های غیرضروری را ممنوع کرده و پروازها را لغو کردند. محدودیت‌های جابجایی و سفر بین کشورها خیلی زود در سطح بین المللی در همه قاره‌ها به اجرا گذاشته شد به امید این که جامعه جهانی بتواند با این ابتکار شیوع ویروس مرگبار کووید۱۹ در جهان را که همچنان با سویه‌های جدید خود در جهان قربانی می‌گیرد، مهار کند. اما همه موانع بزرگ و کوچک و محدودیت‌های دایمی و موقتی که در جهان به اجرا گذاشته شد، نتوانست جلو اراده پناهجویان را برای فرار از خطرات و مخمصه‌هایی مثل مناقشات مسلحانه، ظلم و ستم و آزار و اذیت متزلزل کند.

این نتیجه حیرت‌انگیز تازه‌ترین گزارشی است که کمیساریای عالی پناهجویان سازمان ملل متحد منتشر کرده است. در سال ۲۰۲۰ بیش از ۸۲ میلیون نفر (بیش از دو برابر جمعیت کانادا) برای فرار از شرایط خطرناک یا اسفباری که در محل زندگی خود با آن روبرو بودند، چمدان‌های خود را بستند و به امید یافتن آینده‌ای بهتر برای خود و خانواده‌شان قدم در مسیر دشوار و پرمخاطره مهاجرت ناخواسته گذاشتند. از این تعداد بیش از ۲۶ میلیون و ۴۰۰ هزار نفرشان از یک کشور خارجی درخواست پناهندگی کردند، رقمی که یک رکورد محسوب می‌شود.

Aviron

 

اما این پناهجویان که عمدتا از کشورهای جنگ‌زده، آشوبزده و بحران‌زده مثل سوریه، ونزوئلا، افغانستان، سودان جنوبی یا میانمار بودند، چه کشور یا کشورهایی را برای مقصد خود انتخاب کردند؟ بخش عمده این افراد به کشورهای همسایه خود مثل پاکستان، ترکیه، لبنان، کلمبیا و … پناه بردند هر چند این کشورها غالبا از زیرساخت‌های قوی و امکانات مالی و اقتصادی مناسبی برای پذیرش انبوه مهاجران برخوردار نیستند.

اما کانادا در این شرایط چه کرد؟ واکنش و عملکرد کانادا به این وضعیت نسبت به شرایط عادی ضعیف‌تر و کمتر از حد انتظار بود. واقعیت این است که کانادا در سال ۲۰۲۰ که همه‌چیز در جهان از جمله پدیده مهاجرت و پناهندگی تحت‌الشعاع بحران پاندمی قرار گرفته بود، سه برابر کمتر از سال پیش از آن آغوش خود را به روی پناهجویان و متقاضیان پناهندگی باز کرد.

درحالی‌که کانادا در سال ۲۰۱۹ بیش از ۶۴ هزار پناهجوی جدید را پذیرش کرده بود، این رقم در سال ۲۰۲۰ به ۲۳ هزار نفر کاهش پیدا کرد.

در خصوص پناهجویانی هم که از اردوگاه‌های کمیساری عالی پناهجویان سازمان ملل متحد در کانادا اسکان داده می‌شوند و البته مقوله‌ای متفاوت با متقاضیان پناهندگی است، همین وضعیت حاکم بود. در سال ۲۰۱۹ نزدیک به ۳۱ هزار نفر از این طریق در خاک کانادا اسکان داده شدند. اما در سال ۲۰۲۰ این رقم به ۹۲۰۰ نفر کاهش پیدا کرد. حمایتی که دولت کانادا از این افراد در سال گذشته به عمل آورد، در اقیانوس نیازهای این جمعیت رنجدیده و آسیب‌پذیر قطره‌ای بیش نبود.

مهاجرت پناهجویان کانادا اما پذیرش محدود مهاجران در کانادا به تسریع روند رسیدگی به پرونده‌های مهاجرت کمک نکرد. لازم بود که کانادا در زمینه مهاجرت سر و سامانی به سیاست‌ها و تلاش‌های خود بدهد. کمیسیون مهاجرت و وضعیت پناهجویی CISR از سال ۲۰۱۷ انبوهی از پرونده‌های به تعویق افتاده و رسیدگی نشده را روی هم انباشته کرده بود. در آن سال هزاران پناهجو از طریق جاده معروف روکسام Roxham واقع در مونترژی خود را به خاک کانادا رساندند. در سال ۲۰۱۹ بیش از ۸۷ هزار نفر از بیش از یک سال پیش منتظر بودند تا کمیسیون مهاجرت و وضعیت پناهجویی مشخص کند که آیا در نهایت از حمایت‌های کانادا برخوردار خواهند شد یا خیر.

پاندمی کرونا که در ابتدا با ایجاد محدودیت‌ها و تحمیل برخی شرایط جدید به ویژه دورکاری از سرعت کار کمیسیون مهاجرت و وضعیت پناهجویی کاسته بود، در ادامه این امکان را به کمیسیون یادشده داد تا ضرب‌آهنگ رسیدگی به پرونده‌ها را تسریع کند. گرچه آهنگ کار CISR در ماه‌های ابتدایی سال ۲۰۲۱ چندان افزایش نیافته است اما انتظار می‌رود که این کمیسیون بتواند با سرعت بخشیدن به کار خود تکلیف بیش از نیمی از پرونده‌های عقب افتاده را همین امسال مشخص کند. این امر در صورت تحقق ، اتفاقی بی سابقه خواهد بود.

دولت فدرال جاستین ترودو نیز اوایل ماه ژوئن قول داد روند اعطای اقامت دایم به آن دسته از افرادی را که تقاضای پناهندگی آنها به تایید اتاوا می‌رسد، تسریع کند. در حال حاضر زمان‌های طولانی و تاخیرهای پیاپی تاثیرات منفی کاملا ملموسی بر زندگی پناهجویان دارد. در اغلب موارد پناهجویان باید ماه‌ها و حتی تا سه سال صبر کنند تا بتوانند اعضای خانواده خود را که پشت سر خود در کشورهای جنگ‌زده یا اردوگاه‎های شلوغ تنها گذاشته‌اند، به کانادا بیاورند. این انتظار طولانی برای پناهجویان از نظر همه سازمان‌ها و گروه‌های حامی حقوق بشر و پناهجویان هم  غیرقابل توجیه و هم غیرانسانی است. بنابراین اراده کانادا برای حل ریشه‌ای این مشکل می‌تواند خبری بسیار مسرت بخش و دلگرم کننده باشد.

وزارت مهاجرت کانادا اواسط ژوئن اعلام کرد اتاوا طرحی برای تسریع روند پذیرش پناهجویان و افزایش شمار آنها تهیه کرده است.

طبق اعلام مارکو مندیچینو وزیر مهاجرت، پناهجویان و شهروندی، کانادا امسال ۴۵ هزار پناهجو را پذیرش خواهد کرد در حالی که پیش از این شمار پناهجویانی که قرار بود پذیرش شوند، ۲۳ هزار و ۵۰۰ نفر تعیین شده بود.

بیش از ۴۰ هزار پناهجو به اتفاق خانواده‌های خود در کانادا زندگی می‌کنند و منتظر هستند هرچه زودتر اقامت دائم کانادا را دریافت کنند. اما امسال تا کنون ۱۷ هزار و ۹۰۰ نفر اقامت دایم کانادا را دریافت کرده‌اند.

کانادا در سال ۲۰۱۹ بیش از ۳۰ هزار پناهجو و سال گذشته در اوج پاندمی کرونا بیش از ۹ هزار پناهجو پذیرش کرد.

به گفته آقای مندیچینو، مشارکت و تاثیری که مهاجران و پناهجویان در رشد اقتصادی کانادا داشته‌اند، از اصلی‌ترین علل درخشش کانادا بوده است و کانادا حتی در دوره سخت پاندمی نیز از تلاش و ازخودگذشتگی این افراد بی‌بهره نمانده است.

وزیر مهاجرت کانادا همچنین ماه گذشته از افزایش حمایت‌های دولت به برنامه‌های اسپانسرشیپی پناهجویان خبر داد و اعلام کرد اتاوا طی دو سال سه میلیون دلار به ۹ سازمان کانادایی که در این زمینه فعال هستند، کمک می‌کند.

علاوه بر این دولت کانادا باید هرچه زودتر توجه و تلاش خود را به حل مسئله بازداشت مهاجران و پناهجویان متمرکز کند. سازمان‌های عفو بین‌المللی و دیده‌بان حقوق‌بشر به تازگی با انتشار یک گزارش مشترک به شدت انتقادآمیز و تکان‌دهنده اعلام کردند کانادا هر سال با بازداشت هزاران مهاجر از جمله ده‌ها کودک و نوجوان و نگهداری آنها در دوره‌های زمانی بسیار طولانی مدت آن هم در زندان‌های استانی که ویژه مجرمان و جنایتکاران خطرناک است نه ناقضان قانون مهاجرت، مرتکب نقض آشکار حقوق بشر می‌شود. در حال حاضر مقامات دولت فدرال اعلام کرده‌اند که از محتوای این گزارش انتقادآمیز مطلع شده و در تصمیم‌گیری‌های بعدی خود آن را لحاظ خواهند کرد. با این‌حال لازم است که دولت کانادا برای رویه‌های که در عرصه مهاجرت در پیش‌گرفته و انتقاد گروه‌های حامی حقوق مهاجران و پناهجویان را برانگیخته است، راه‌حل‌های مناسب و پایدار ارائه کند.

باید امیدوار باشیم که تجربیات سال ۲۰۲۰ و شرایط جدیدی که ایجاد شد، این امکان و فرصت را برای مقامات فدرال ایجاد کرده باشد که بتوانند به عیب و ایرادها و کاستی‌های موجود در سیستم مهاجرت و پذیرش پناهجویان پی ببرند. امری که نباید تردیدی در آن روا داشت این است که کانادا باید برای دوره پساکرونا سیاست خود را در امر مهاجرت و پناهجویی بر مبانی کارآمدتر و پایه‌های سالم‌تر استوار کند به‌ویژه به‌خاطر آن‌که کمیساریای عالی پناهجویان سازمان ملل متحد هشدار داده است که نه تنها در حال حاضر شواهد و قراینی دال بر توقف یا حتی کاهش موج مهاجرت و به ویژه پناهجویی در جهان طی سال‌های آینده وجود ندارد، بلکه این پدیده سرعت بیشتری هم پیدا خواهد کرد.

 

در همین رابطه بیشتر بخوانید:

 

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

 

منبع خبر

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

اداره مهاجرت کانادا

راز رد شدن انبوه درخواست‌های دانشجویان خارجی فرانسوی‌زبان توسط اتاوا چیست؟

استفاده از یک سیستم کامپیوتری جدید اما مبهم و غیرشفاف توسط اداره مهاجرت کانادا منجر به رد شدن هزاران مجوز تحصیل برای دانشجویان فرانسوی‌زبان به ویژه از کشورهای آفریقایی شده است. کبک از این وضعیت ابراز ناخرسندی کرده و توضیحات قانع کننده را از اتاوا خواستار شده است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *