قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / جامعه / راه دشوار دانشجویان افغان در کانادا
نژادپرستی

راه دشوار دانشجویان افغان در کانادا

مفهوم تبعیض

قبل از این‌که به تبعیض بر علیه دانشجویان در کانادا و به‌خصوص در کبک بپردازیم؛ جا دارد بدانیم تبعیض چیست؟ در اصطلاح جامعه‌شناسی، تبعیض موقعیتی است که افراد در برابر نقش‌ها و موقعیت‌های برابر از مزایای اجتماعی برابر برخوردار نمی‌باشند و بدونِ برتری داشتن، برتری داده می‌شوند. تبعیضِ تحصیلی که یکی از گونه‌های تبعیض است؛ در آن گروه‌های خاصی از افراد از حقوق تحصیلی مساوی با دیگر افراد جامعه برخوردار نمی‌باشند. تبعیض تحصیلی می‌تواند بر اساس قومیت، ملیت، سن، جنسیت، نژاد، شرایط اقتصادی، معلولیت و مذهب باشد.

بنا بر گزارشی که در سال ۲۰۱۹ انجمن بهداشت عمومی انجام داد؛ در این بررسی بنا بر تحقیق از ۹ کشور جهان: سویدن، نروژ، بلژیک، فرانسه، هالند، آلمان، انگلستان، امریکا و کانادا صورت گرفت با وجود شهرت کانادا به‌عنوان یک جامعه برابر به‌ویژه در مقایسه با همسایه جنوبی یعنی امریکا بیشترین میزان تبعیض نژاد ابتدا در فرانسه و سپس در سوئد وجود داشت و کشورهای انگلیس، بلژیک، هلند، نروژ، امریکا و آلمان تقریباً در یک سطح بودند، ولی نکته تکان‌دهنده این است که کانادا ۱۱ درصد بیش از امریکا درگیر مسائل تبعیض نژادی بود.

یافته‌های ما بنا بر گفت‌وگوهای که با ده فرد افغان صورت گرفت؛ نشان‌دهنده این است که تبعیض تحصیلی و کاری را اکثریت افغان‌ها تجربه کرده‌اند. خصوصاً جوانانی که به سن بلوغ در کانادا مهاجرت کرده و تعلیمات ثانوی و عالی را در افغانستان انجام داده‌اند.

Aviron

 

تبعیض علیه دانشجویان مهاجر

«آقای غلام سخی غیرت» که متخصص ساینس در بخش زراعت از پوهنتون سیدنی استرالیا است؛ درباره‌ی تبعیض دانشجویی در کانادا چنین می‌گوید: «خوش شدم از این‌که درباره‌ی تبعیض دانشجویان در کانادا کار می‌کنید. تبعیض در حصه‌ی دانشجویان مهاجر از قدیم وجود داشت و هنوز هم دارد. زمانی که به کانادا مهاجر شدم؛ شهادت‌نامه ماستری خود را در رشته‌ی ساینس و زراعت از پوهنتون مشهور (سیدنی استرالیا) گرفته بودم و به هر شعبه و دفتر در شهر تورنتو و مانتریال مراجعه کردم و هیچ شعبه و دفتر زراعت مرا نپذیرفت؛ درحالی‌که کشور استرالیا مانند کشور کانادا هر دو تحت فرماندهی ملکه‌ی انگلستان قرار دارند. این‌که چرا اسناد دست داشته مرا قبول ننمودند، واضح است که من مهاجر بوده و تبعیض روشنشان را بر علیه من و امثال من نشان دادند. این سلسله دوام داشته و تا امروز هم وجود دارد.»

نمرات پایین‌تر

«خانم وسیمه فاضلی» زمانی مورد تبعیض قرار گرفت که در سال ۲۰۰۰ در کلاس (ده کوی) شامل درس شد و آن زمان که زبان فرانسوی را درست نمی‌دانست؛ چندین مورد تبعیض را تجربه کرد و کمتر برایش موقع حرف‌زدن داده می‌شد و شاگردانی که کانادایی بودند او و چندین افغان دیگر را به دیده کم می‌دیدند. خانم وسیمه می‌افزاید که همه‌ی افغان‌ها به‌خصوص کسانی که تازه وارد کانادا می‌شوند بدون شک با تبعیض مقابله می‌کنند. او می‌گوید بر دیگر مهاجران چه در ساحه تحصیلی و چه در بخش کاری تبعیض وجود دارد و آن‌قدری که به کانادایی‌های خودشان موقع خوب‌تر و شغل کاری بهتر و شرایط سهل پذیر در دانشگاه‌های مورد علاقه‌شان سپرده می‌شود؛ به ما مهاجرین کم‌تر داده می‌شود. خانم فاضلی اضافه نمود: بعدازاین که در مکتب لیسه رفتم اکثر معلمین به سؤال‌هایی آنهایی که زبان مادری‌شان انگلیسی و یا فرانسوی بود؛ بیشتر توجه کرده و جواب ارائه می‌کردند و نمرات خوب‌تری را به آنها قایل بودند.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

تحصیل دوباره، شغل نامعلوم

«عبدالله مزاریار» یکی دیگر از افغان‌هاست که با تبعیض تحصیلی در کانادا برخورده است. او می‌گوید: «درحالی‌که محصل سال دوم دانشکده انجنیری در تاجیکستان بودم؛ زمانی که وارد کانادا شدم دولت کانادا اسنادم را قبول نکرد و مجبور شدم تا تحصیل را از مکتب دوباره آغاز کنم و پس از زحمت‌کشی‌های فراوان و سپری نمودن وقت درحالی‌که با دیگر افراد و دانشجویان از نگاه فهم و دانش تفاوت نداشتم و حتی بیشتر از آنها می‌دانستم در ظرف کمتر از یک سال وارد کالج شدم اما با تغییر رشته به درس ادامه دادم.» او به‌خاطر دارد زمانی که وظیفه‌ای را معلم برایش داد و او یکی از هم‌صنفی‌هایش را در اجرای این وظیفه کمک کرده و وظیفه‌اش را انجام داده بود اما معلم مذکور نمره‌ی هم‌صنفی‌اش را بیشتر از او نوشته بود.

آقای مزاریار می‌افزاید که در کانادا نه‌تنها تبعیض تحصیلی، بلکه تبعیض شغلی نیز موجود است و خاطرات فراوانی در بخش کاری دارد و چندین قرارداد کاری را از این‌که آسیایی‌نژاد است به قیمت کمتر برایش واگذار کرده‌اند. او می‌افزاید: «اگر کانادایی‌الاصل نباشید و خلاصه سفیدپوست نیستید؛ هیچ گاهی منیجر دفاتر بزرگ نمی‌شوید.»

آقای خلیل مزاریار همچنان به گفته‌ای برادرش عبدالله مزاریار به اثر تبعیض نژادی درحالی‌که با بهترین نمرات در بخش فارمسی کامیاب شد؛ اما پس از انترفیوی که از محصلان گرفته می‌شد به این رشته شامل درس نگردید و اکنون در بخش جراحی مصروف کار و خدمات صحی است.

عدم پذیرش مدرک تحصیلی

«محترم محمود» (اسم مستعار) بدترین خاطراتش را که حکایتگر تبعیض تحصیلی است؛ چنین بیان می‌دارد: در سال ۲۰۱۱ وارد کانادا شدم و بدون درنگ وارد کورس‌های لسان فرانسوی گردیدم و درحالی‌که مشکل لسان نداشتم به معادل‌سازی اسناد تحصیلی‌ام پرداختم در آن زمان فوق‌العاده تبعیض را دیدم که اسناد تحصیلی‌ام را در بخش حقوق از این‌که در افغانستان قانون اسلامی بود مورد پذیرش قرار ندادند. چون در آن زمان اوراق مهاجرتم نیز روی کار بود و اقامت دائم نداشتم بنأ آنها را مقصر ندانستم. زیرا بدون اقامت دائم به حیث دانشجوی انترنشینل با من برخورد می‌شد و با نداشتن اقامت دائم و برای به‌دست‌آوردن چپترها یا ماه‌ها منتظر می‌ماندم و یا به پول خریداری می‌کردم. بنأ یک دوره سخت را گذشتاندم و دوباره در سال ۲۰۱۴ درحالی‌که اسناد اقامت دائم داشتم؛ برای پروگرام ماستری دانشگاه مک‌گیل مراجعه کردم، ولی بازهم به اساس تبعیضی که وجود داشت کسانی که از مک‌گیل فارغ شده بودند با کریدت اسکور یونیورسیتی حتی با داشتن ۶۵ فیصد به‌راحتی وارد دوره ماستری می‌شدند حتی کسانی که مونوگرافشان را تکمیل نکرده بودند و من درحالی‌که کریدت اسکور بلندتر از ۷۵ فیصد به اساس معادل‌سازی در اختیار داشتم و مونوگرافم را نیز تکمیل کرده بودم؛ با آن‌هم شرایط سختی را مقابلم قرار می‌دادند.

 

در همین رابطه بیشتر بخوانید:

 

او ادامه می‌دهد تا این‌که با یکی از مشوره‌دهنده‌های تحصیلی پوهنتون مک‌گیل وعده‌ی ملاقات گرفتم و او به‌صراحت برایم گفت: «از این‌که مدرک تحصیلی خودت از افغانستان و از دانشکده حقوق آنجاست؛ در اینجا تبعیضی وجود دارد و خودت را به پوهنتون مک‌گیل که شهرت جهانی داشته و پوهنتون شناخته شده در سطح جهان است نمی‌پذیرند. اگر می‌خواهید وارد پروگرام ماستری مک‌گیل شوید؛ باید ۵۱ کورس‌های قانون را بر علاوه دوره‌ی ماستری سپری نمایید.» وقتی با خود محاسبه کردم دریافتم که مدت‌زمان ۵۱ کورس قانون بیشتر از دو نیم و یا سه سال دوره‌ی ماستری می‌شود. بنأ مأیوس شده به‌صورت آنلاین پروگرام ماستری را در یکی ازپوهنتون‌های لندن سپری کردم و با وجود همه تلاش‌ها و داشتن نمرات بلند و مونوگراف نتوانستم در پروگرام ماستری مک‌گیل اجازه تحصیل یابم.

انتظار برای ورود به مکتب انترنشنل

من، «نرگس هاشمی» نیز با چنین موارد برخورده‌ام. بر علاوه این‌که اسناد تحصیلی من و شوهرم را قبول نکردند؛ بلکه مریم‌غزل دخترم، بعد از فراغت از دوره‌ی ابتداییه با بلندترین نمره در یکی از مکاتب انترنشنل کامیاب شد و اما او را در لست منتظرین قرار دادند و تاکنون که در صنف سوم لیسه درس می‌خواند؛ همواره یادآور می‌شود که هم‌صنفی‌اش درحالی‌که کمتر از او نمره اخذ کرده بود و در لست منتظرین قرار داشت او را یک سال بعد در همان مکتب پذیرفتند ولی مریم غزل تا هنوز هم منتظر است که اگر او را در مکتب انترنشنل راه بدهند.  

نویسنده: نرگس هاشمی

مطلب پیشنهادی:

حمله به مسلمانان کانادا

ابراز تاسف عمیق «ترودو» از حمله به دو زن مسلمان در همیلتون

انتشار خبری تکان دهنده مبنی بر این که یک مرد با ماشین خود در پارکینگی در همیلتون انتاریو قصد زیر گرفتن دو زن محجبه را داشته و آن‌ها را تهدید به مرگ کرده، عمیقا جاستین ترودو نخست‌وزیر کانادا را آشفته کرده است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *