قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / جامعه / عذرخواهی از بومیان، نخستین قدم است اما کافی نیست؛ نشستی برای آشنایی بیشتر با بومیان کانادا
بومیان کانادا

عذرخواهی از بومیان، نخستین قدم است اما کافی نیست؛ نشستی برای آشنایی بیشتر با بومیان کانادا

روز پنج‌شنبه ۱۰ ماه ژوئن، به همت انجمن دانشجویی دانشگاه مک‌گیل (میسا) و گروه سماک، جلسه‌ای با عنوان «بازخوانی از گذشته تا بهسازی آینده» با تأکید بر نقش تک‌تک مهاجران برای آگاهی از تاریخ و تمدن بومیان به دو زبان فارسی و انگلیسی برگزار شد.

فرشید سادات‌شریفی از طرف گروه سماک، در ابتدای این نشست، مناسبت برگزاری این گردهمایی و پیشنهاد انجام آن از طرف میسا را به کشف گورهای دسته‌جمعی کودکان بومی که اخیراً در استان بریتیش کلمبیای کانادا اتفاق افتاد، مرتبط دانست و عنوان کرد که وظیفه همه‌کسانی که در کانادا هستند، این است که درباره تاریخ و تمدن بومیان دانش و آگاهی کسب کند. علت این مسئله قراردادهایی هستند که از قدیم میان بومیان و دولت‌های کانادایی برقرار شده است و این آگاهی تنها یک جنبه تشریفاتی ندارد و وظیفه‌ای قانونی است.

سارا اندرسون: در کبک سال گذشته، زنی در بیمارستان به دلیل تبعیض آشکار کادر درمان و عدم توجه به وضعش چون بومی بود، جان خود را از دست داد. این نشان می‌دهد که مسیر اصلاح اشتباهات گذشته هنوز راهی دراز برای به ثمر رسیدن دارد

در ادامه سارا اندرسون، دانش‌آموخته‌ رشته‌ی‌ مطالعات بومیان و کارمند بخش پژوهش درباره بومیان کانادا در دانشگاه واترلو، که خود از طرف خانواده‌ی پدری بومی‌تبار است، صحبت‌های خود را با انجام یک مراسم آیینی بومیان آغاز کرد: بومیان کانادا، مراسم‌های رسمی و مناسبت‌های مختلف را با روشن کردن ریشه و برگ‌های درختان و گیاهانی که اصطلاحاً به آن‌ها «اِسماج» گفته می‌شود شروع می‌کنند. دود متبرک و مقدس این گیاهان، باعث ایجاد همدلی و برکت در میان جمع می‌شود و پیام‌های مختلف از طریق این دود منتقل می‌شوند. همچنین نشان‌دهنده ارتباط عمیق بومیان با سرزمین‌های کاناداست و مانند این است که دست مهربانی آن‌ها به‌سوی سایر ساکنین این سرزمین دراز شده است.

Aviron

 

سپس اندرسون و سادات‌شریفی با پخش ویدیوهای کوتاهی از منابع و رسانه‌های معتبر کانادایی مثل سی‌بی‌سی درباره‌ی تاریخ و تحولات بومیان و مدارس اجباری به دو زبان انگلیسی و فارسی جلسه را ادامه دادند. در بخش نخست، این مساله عنوان شد که بسیاری از واژه‌هایی که ما امروز درباره‌ی بومیان می‌دانیم، منسوخ شده‌اند. واژه‌هایی مانند سرخپوست، اسکیمو و کلمه aboriginal در روزگار ما باری منفی دارند و نباید استفاده شوند. به‌جای آن باید از واژه‌هایی مانند First Nation, Inuit, Metis, Indeginious استفاده شود. مخصوصاً کلمه Indeginious که به معنی صاحبان سرزمین است امروزه به همه‌ی بومیان سراسر دنیا اطلاق می‌شود، جایگزین خوبی برای استفاده است. درهرحال بهتر است برای نامیده شدن این افراد از خودشان بپرسیم که آن‌ها را چگونه صدا کنیم تا موجبات رنجش آن‌ها فراهم نشود.

سادات‌شریفی در ادامه افزود که همه‌ی هدف اروپاییان از درست کردن مدارس اجباری برای بومیان این بود که به‌اصطلاح خودشان آن‌ها را به «آدم‌های» متمدن (البته با تعبیر جهت‌دارٍ خودشان) تبدیل کنند و یا در حقیقت مطابق استانداردهای یک اروپایی دربیاورند. پروژه‌ای که باعث درد و رنج هزاران بومی شد و مصائب زیادی به بار آورد. او با بیان این که این روش همان چیزی است که طبق اسنادی ایده رفتارهای نژادپرستانه هیتلر از جمله «راه‌حل» هم بوده است، گفت که درباره‌ی مدارس بومیان مدارک بسیاری وجود دارند که کلیسای کاتولیک نقش بسیار مهمی در تأسیس و به هدف رسیدن این مدارس ایفا کرده است و در حدود ۱۵۰ هزار کودک بومی را از خانواده‌های خود در طی حدود ۱۶۵ سال جدا می‌کرده است. طبق آمار در حدود ۶۰۰۰ نفر از این کودکان درگذشته‌اند. ابتدا ۱۵۰ مدرسه اجباری بومیان وجود داشت که به‌تدریج تعداد آن‌ها کمتر شد اما تا سال ۱۹۹۶ که آخرین بازمانده این مدارس تعطیل شد، هنوز هم آن‌ها در سراسر کانادا فعالیت می‌کردند. سارا اندرسون با اظهار تأسف از این موضوع گفت که حدود هفت نسل از پدران و مادران توسط این مدارس از فرزندانشان جدا شده‌اند.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

سادات‌شریفی به این نکته نیز اشاره کرد که حتی هویت بسیاری از بومیان در این مدارس توسط دولت کانادا مخدوش شده است. به گفته‌ی اندرسون، در دهه‌ی ۱۹۵۰ دولت کانادا فهمیده بود که مدارس بومیان خیلی بازدهی ندارند و تصمیم گرفت که فرزندان بومیان را به‌طور کامل از پدر و مادر جدا کرده و به خانواده‌های غیربومی بدهد. این اتفاق برای پدر خود اندرسون هم افتاده است. این پدیده را به نام Millennial scoop می‌شناسند. اندرسون با اشاره به این که این‌ها داستان‌های بسیار غم‌انگیزی هستند که رخ داده‌اند، گفت که نباید از آن‌ها غافل شد.

سادات‌شریفی با توضیح این که پلیس سوار کانادا برای این کار تأسیس شد تا کودکان بومی را از پدر و مادر جدا کنند، گفت که حتی امروز هم در بیمارستان، اگر نوزادی به دنیا بیاید که دولت متوجه شود که بومی باشد یا ریشه‌ی بومی داشته باشد، باز هم ممکن است که او را از پدر و مادر بگیرند. دولت می‌خواهد تعداد بومی‌ها را به‌عمد کاهش بدهد تا وظایف خود را کمرنگ‌تر بکند. این حقایق تلخ نشان می‌دهد که هویت بسیاری از بومیان نابود می‌شود و اگر اعضای یک خانواده در یک‌جا جمع بشوند، ممکن است نتوانند ارتباط خونی‌شان با یکدیگر را اثبات کنند.

یکی از سیاست‌هایی که در طول این جلسه به آن اشاره شد، سیاست دولت کانادا در قبال سیستم بهداشت و درمان بومیان است. پروژه عقیم‌سازی زنان بومی، محروم کردن بومیان از آب آشامیدنی بهداشتی و بسیاری سیاست‌های دیگر که انجام می‌شوند تا بومیان را از صفحه‌ی کانادا حذف کنند. حتی در بسیاری از موارد از صدور کارت بیمه بهداشتی که برای بسیاری از مهاجران و کانادایی‌ها امری عادی است، خودداری می‌شود و این یک تبعیض آشکار علیه بومیان است.

 

در همین رابطه بیشتر بخوانید:

 

اندرسون البته در ادامه‌ی جلسه به نشانه‌های امید و اصلاح در وضعیت فعلی بومیان اشاره کرد و گفت که مدتی است پروژه‌هایی مثل Jordan’s principles از طرف دولت برای درمان رایگان و فوری کودکان بومی راه‌اندازی شده‌اند. همین‌طور در حال حاضر گروه‌هایی برای اصلاح قوانین ظالمانه در قبال بومیان راه‌اندازی شده‌اند. برای مهاجران و تازه‌واردان هم اطلاعاتی در دست تهیه هستند و سالانه افزایش پیدا می‌کنند که این افراد هم درباره ساکنان اولیه کانادا اطلاعاتی به دست بیاورند. اندرسون گفت که در حال حاضر با بخشی از این پروژه در حال همکاری است.

سادات‌شریفی با اشاره به تشکیل «کمیسیون حقیقت و آشتی» برای بومیان ادامه داد گفت که این‌ها حرکت‌های خوبی هستند، اما درواقع هنوز تضمینی برای تغییر سیاست‌های دولت و قوانین موجود نیستند و نیاز به حمایت بیشتری وجود دارد.

اندرسون نیز تأکید کرد که نباید تنها بر رنج‌های تاریخی بومیان متمرکز شد، بلکه این روزها هم ظلم‌هایی بر بومیان می‌رود که کسی آن‌ها را نمی‌بیند. مساله‌ی زنان بومی که در طی این سال‌ها ناپدید، کشته و مورد تجاوز واقع شده‌اند، یکی از جدیدترین موارد ظلم و تبعیض در حق بومیان است. اندرسون گفت که زنان بومی زیادی که در زمینه‌های مختلف دارای تحصیلات و تخصص هستند در حال حاضر به زنان قربانی و خانواده‌های آنان کمک می‌کنند تا صدای خود را به گوش دیگران هم برسانند.

سادات‌شریفی هم با اشاره به این نکته که نباید تنها به خاطر اتفاقات تاریخی به سراغ آشنایی با بومیان رفت، اعلام کرد که این جلسه تنها باب گفت‌وگو را به بهانه پیدا شدن گورهای دسته‌جمعی می‌گشاید؛ اما این به معنای این نیست که هدفش فقط مطرح کردن مدارس اجباری بومیان باشد. بلکه همه افراد مخصوصاً در جامعه ایرانی باید سعی کنند که در کنار هم درباره تاریخ و فرهنگ و آیین‌های بومیان بیاموزند و بدانند. سادات‌شریفی گفت که مجله هفته از مدت‌ها قبل، پادکست هفته را با بخش ویژه بومیان راه‌اندازی کرده و در شماره‌ی آینده خود نیز ویژه‌نامه‌ای برای فرهنگ‌سازی بیشتر در این خصوص خواهد داشت.

اندرسون هم در بخش دیگری از سخنانش تأکید کرد که اشتراکات فرهنگی زیادی بین بومیان و سایر اقوام مهاجران وجود دارد که باید از آن‌ها برای ارتباط و همدلی بیشتر بین مردم و آن‌ها استفاده کرد. در آخرین بخش از این سخنرانی، سادات‌شریفی به حضور بومیان در ادبیات مدرن و سینمای امروز کانادا اشاره کرد و گفت که نویسندگان و هنرمندان بومی امروز نقش مهمی را در آشنایی و فرهنگ‌سازی برای بومیان کانادا در میان مردم و مهاجران ایفا می‌کنند و به چند نمونه از این کتاب‌ها و نویسندگانی که جوایز ادبی برده‌اند اشاره کرد.

در بخش پرسش و پاسخ، مریم ایرانی، روزنامه‌نگار و راوی و محقق بخش بومیان پادکست «چکاوک هفته»، از اندرسون سؤال کرد که آیا عذرخواهی و پذیرش دولت کانادا در قبال مدارس بومیان را کافی می‌داند و یا انتظار دیگری دارد.

اندرسون در پاسخ به این سوال گفت: «عذرخواهی و پذیرش قدم خوبی است اما کافی نیست. هنوز کلیسای کاتولیک مسئولیت این ظلم را نمی‌پذیرد و هنوز راه زیادی باقی‌مانده است. در کبک سال گذشته، زنی در بیمارستان به دلیل تبعیض آشکار کادر درمان و عدم توجه به وضعش چون بومی بود، جان خود را از دست داد. این نشان می‌دهد که مسیر اصلاح اشتباهات گذشته هنوز راهی دراز برای به ثمر رسیدن دارد.»

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

وبینار آشنایی با نحوه نوشتن رزومه و کاورلتر

موسسه Bienvenue à NDG کارگاهی را با عنوان «آشنایی با نحوه نوشتن رزومه و کاورلتر» برگزار می‌کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *