قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / مهاجرت / حذف زبان فرانسوی در کبک از جایگاه اول در ۱۵ سال آینده؟
فرانسوی زبانان کبک

حذف زبان فرانسوی در کبک از جایگاه اول در ۱۵ سال آینده؟

تحقیق جدیدی که اداره زبان فرانسوی کبک انجام داده، پیش‌بینی کرده است که زبان فرانسوی طی پانزده سال آینده در استان کبک تا اندازه زیادی اهمیت و جایگاه خود را از دست خواهد داد. در این میان مسئله مهاجرت در تحقق این پیش‌بینی یا اجتناب از آن می‌تواند نقشی تعیین‌کننده ایفا کند.

از سال‌ها پیش مسئله مهاجرت همواره به‌عنوان راه حلی مناسب برای بسیاری از مشکلات و کمبودهای موجود در جامعه کبک از جمله پیر شدن جمعیت و کمبود نیروی کار مطرح شده است. از آن جایی که اکثر مهاجرانی که وارد استان کبک می‌شوند قادر به تکلم به زبان فرانسوی نیستند، از سال‌ها پیش دولت استانی کبک برای فرانسوی کردن آنها طرح‌ها و برنامه‌‌های مختلفی به اجرا گذاشته و سرمایه‌گذاری‌های زیادی هم انجام داده است. اما با توجه به این‌که این برنامه‌ها و پروژه‌ها غالباً بر روی فرضیه‌ها اشتباهی استوار شده‌اند، رویکرد دولت کبک در این زمینه بی‌حاصل مانده و نتایج موردنظر را به همراه نداشته است.

Aviron

 

بزرگنمایی مشکلات

غالب اوقات گفته می‌شود که مهاجرت برای جوان‌تر کردن جمعیت لازم است. تفکری که در این زمینه مطرح می‌شود این است که ما همواره باید نسبت مشخصی از افراد فعال را در مقایسه با نیروهایی که بازنشسته می‌شوند و یا جوان‌ترهایی که هنوز به سن کار و اشتغال نرسیده‌اند، حفظ کنیم تا با کمبود نیروی کار در جامعه روبرو نشویم.

با این حال آنهایی که چنین ایده‌ای را مطرح می‌کنند این واقعیت را نادیده می‌گیرند که انسان‌ها مادام که از سلامت جسمانی مناسبی برخوردار هستند، توانایی کارکردن، خلاقیت و تولید را دارند.

علاوه بر این وقتی امکان افزایش نرخ زادوولد وجود ندارد، برای کاهش قابل‌توجه میانگین سنی در عرصه کار و تولید لازم است که هرساله صدها هزار مهاجر پذیرش شوند نه این‌که مثل الان هر سال به پذیرش چند ده‌هزار مهاجر اکتفا کنیم. با حرکت در مسیر فعلی راه به جایی نخواهیم برد.

وانگهی ورود کارگران جدید تأثیر ملموسی در حل مشکلی که کارفرمایان از آن به عنوان «کمبود نیروی انسانی» یاد می‌کنند، ندارد. وقتی یک مهاجر قدم به این جا می‌گذارد، با فرض این‌که بلافاصله شغلی پیدا کند و مشغول کار شود، باید خانه‌ای برای مستقر شدن دست‌وپا کند، فرزندانش را به مدرسه بفرستد، پزشکی برای خانواده‌اش پیدا کند و…

در واقع استقرار مهاجران در این جا و پیداکردن شرایط یک زندگی عادی خود نیازمند نیروهای کار جدید در بخش‌های مختلف است. به‌عبارت‌دیگر در ازای هر شغل خالی که توسط یک مهاجر پر می‌شود، نیاز به نیروی کار در بخش یا بخش‌های دیگری احساس می‌شود.

صرف‌نظر از این واقعیت، عبارت «کمبود نیروی کار» در بسیاری از موارد گمراه‌کننده است و در واقع غالب اوقات بیانگر نرخ پائین بیکاری است که البته برای کارفرمایان دردسرساز است و آنها را مجبور می‌کند به دلیل عدم امکان جذب نیروهای جدید، دستمزد کارگران خود را افزایش دهند.

مسلماً کارفرمایان و صاحبان کسب‌وکارها همیشه ترجیح می‌دهند کارگران مهاجر را که برای آنها ارزان‌تر هم تمام می‌شوند، به خدمت بگیرند. سؤال این است که چرا وقتی شرایط موجود در بازار کار به نفع کارگران و حقوق‌بگیران است نه کارفرمایان، باید ناراحت شویم و برای تغییر وضعیت به تکاپو بیفتیم؟

تنها مزیتی که مهاجرت می‌تواند برای استان کبک داشته باشد این است که صددرصد مهاجران فرانسوی‌زبان و تحصیل‌کرده به خدمت بگیرد. مهاجران فرانسوی‌زبان و ماهر خیلی راحت در جامعه کبک ادغام می‌شوند. درپیش‌گرفتن چنین رویکردی می‌تواند به حفظ و تقویت زبان فرانسوی کمک کند اما لازمه تحقق این هدف این است که دولت در عرصه مهاجرت سیاست‌‌های هدفمندتری اتخاذ کند و در همین راستا سقف پذیرش مهاجران را نیز پائین بیاورد.

اما متأسفانه مسیری که ما در عرصه مهاجرت دنبال می‌کنیم، کاملاً متفاوت است. ائتلاف آینده کبک CAQ که در آغاز کار خود سقف پذیرش مهاجران را پائین آورد قصد دارد به سطوحی که لیبرال‌ها در سال‌‌های قبل تعیین کرده بودند، بازگردد.

در آن زمان کبک که با دو درصد جمعیت فرانسوی‌زبان در آمریکای شمالی در اقلیت قرار داشت، از نظر سرانه تقریباً دو و نیم برابر بیشتر از فرانسه و تقریباً دو برابر بیشتر از ایالات متحده آمریکا مهاجر پذیرش می‌کرد.

پرداخت پول به مهاجران برای این‌که فرانسوی صحبت کنند

وضعیت موجود تلاش‌‌های ما را برای فرانسوی کردن مهاجران به شکست محکوم می‌کند. نخست این‌که همین حالا نیز محله‌‌های زبانی متعددی در منطقه مونترال وجود دارد و اکثر مهاجران در بدو ورود با توجه به این‌که هم‌وطنان و هم‌زبانانشان در کدام محله زندگی می‌کنند، همان محله‌ها را برای زندگی انتخاب می‌کنند؛ بنابراین در چنین شرایطی فقط کارکردن به زبان انگلیسی نسبتاً راحت است و اولین نیاز اجتناب‌ناپذیر مهاجران تازه‌وارد در کشورها و سرزمین‌‌های میزبان این است که هزینه‌‌های زندگی‌شان را تأمین کنند.

ناگفته پیداست که مهاجران که زندگی جدیدی را شروع کرده‌اند، وقت زیادی برای یادگیری زبانی که نیاز زیادی هم به آن احساس نمی‌کنند، ندارند. با این‌که در حال حاضر دولت ۱۸۵ دلار در هفته بابت یادگیری زبان فرانسوی به آنها می‌دهد اما کمتر از یک‌سوم مهاجران غیر فرانسوی‌زبان در کلاس‌‌های آموزش زبان فرانسه ثبت‌نام می‌کنند؛ اما مسئله تأسف‌بارتر این‌که میزان موفقیت مهاجران در این کلاس‌ها نیز بسیار پائین است. وقتی‌که ما برای ترغیب مهاجران به یادگیری زبانمان پول پرداخت می‌کنیم؛ اما این تلاش و سرمایه‌گذاری‌ها نتایج مطلوب را به همراه ندارد، باید اذعان کنیم که پروژه فرانسوی‌سازی مهاجران فقط یک توهم بزرگ است.

همه این‌ها نشان می‌دهد که کاهش سقف پذیرش مهاجران در استان کبک امری ضروری است. اما تشخیص صحیح عیوب و مشکلات در این زمینه مستلزم آن است که شهامت آن را داشته باشیم که مصلحت‌گرایی سیاسی را که کاهش مهاجرت را مسئله‌ای تابو می‌داند، زیر سؤال ببریم. در شرایط فعلی فقط حزب کبکوا جرات و شهامت این کار را از خود نشان داده است.

فردریک باستین، مورخ

منبع: وب سایت روزنامه دو مونرویال

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

سناتور راتنا امیدوار درگفت‌وگوی اختصاصی با هفته: من ایران را دوست داشتم و هرگز نمی‌خواستم آنجا را ترک کنم

من مشکلات مهاجرت را زندگی کرده‌ام. یعنی جابه‌جایی ناخواسته و شاید به‌نوعی بتوان گفت که آوارگی را زندگی کرده‌ام...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *