قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / مهاجرت / باغِ بهشتی که به دست مهاجران پُر گل شد؛ گزارش اختصاصی هفته از گلزارِ پاکدشت، پایتخت گل ایران
بازار گل پاکدشت

باغِ بهشتی که به دست مهاجران پُر گل شد؛ گزارش اختصاصی هفته از گلزارِ پاکدشت، پایتخت گل ایران

بیهوده نام این روستای کوچک را در پاکدشت «گلزار» نگذاشته‌اند؛ روستایی کوچک با آب و هوایی مفرح که با هر نفس عطر گل‌های گوناگون را در هوای آن استنشاق می‌کنی. نمایشگاه‌های گل یکی پس از دیگری از برابر چشمان‌ات می‌گذرند و به نام این روستا مسما می‌بخشند. همه‌ اینها روستای گلزار را از یک مرکز زراعتی به یک بهشت توریستی تغییر هویت داده است. تهرانی‌ها که در بیشتر روزهای سال در هوای آلوده شهر غوطه می‌خورند گاهی این شانس را دارند که به گلزار بیایند و برای چند ساعت هم که شده ریه‎‌های خود را به جای دود و بخارات بیمارزا با عطر و بوی گل‌های شفابخش پرکنند. بخش بزرگی از ساکنان این روستا را مهاجران افغان تشکیل می‌دهند.

سال‌ها پیش وقتی مهاجران پا به این منطقه گذاشتند، بیابان وسیعی بود که کمتر کسی آن را برای زندگی انتخاب می‌کرد. مهاجران از همان نخستین روزهای زندگی خود در این روستا به کار کشاورزی و گل‌کاری مشغول شدند. گل‌کاری نه تنها شغل سرپرست خانواده، بلکه سرگرمی برای همه اعضای خانواده است. زنان مهاجر دوشادوش مردان در تاریکی صبح بیدار می‌شوند و به گل‌ها رسیدگی می‌کنند. دختران نسل جدید مهاجر در بیرون از خانه در نمایشگاه‌های مختلف در بخش فروش به فعالیت مشغول هستند. بخشی از مهاجران بعد از چندین سال کارگری موفق شدند که برای خود گلخانه داشته باشند و به صورت مستقیم وارد بازار گل و گیاه شوند. جنگ باعث نشد که مهاجران روحیه خود را از دست دهند بلکه همت و تلاش آنها سبب شد که روحیه‌ای لطیف در آنها شکل بگیرد و چون عروسی با دامنی رنگارنگ گل‌های زیبایی در دامن این روستا پرورش دهند.

گل‌کده آیریس یکی از گلخانه‌های مهاجران

گل‌کده آیریس یکی از گلخانه‌هایی است که مدیریت آن را طاهر احمدی یکی از مهاجران افغان برعهده دارد. مساحت این گلخانه به ششصد مترمربع می‌رسد. انواع گل‌های ریشه‌ای، گلدانی، درخت و درختچه در آن به چشم می‌خورد. احمدی بیست و پنج سال پیش در پاکدشت ساکن شد. او کار خود را با کارگری در گلخانه‌های مختلف شروع کرد. می‌گوید: «من پنج سال است که گل‌کده آیریس را دایر کرده‌ام. مشتری‌هایم از مناطق مختلف تهران، به پاکدشت برای خرید گل می‌آیند. خوشبختانه آنها وقتی متوجه می‌شوند افغان هستم بسیار از کارم استقبال می‌کنند.» طاهر احمدی به همراه خانواده‌اش کار پرورش گل را برعهده دارند. آنها تمام کارهای گل‌کده از پرورش تا مرحله تولید و فروش را خودشان انجام می‌دهند. احمدی زمین گلخانه را اجاره کرده است. او بخشی از گل و گیاهان را برای فروش از شمال به تهران می‌آورد.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام –  توئیتر

مردان مهاجر باهمت هستند

ولی‌محمد تاجیک از قدیمی‌ترین اهالی این روستا است. او سال ۱۳۵۹ از افغانستان به منطقه گلزار آمد. او ۷۵ سال سن دارد با این وجود دست از کار نکشیده است. می‌گوید: «وقتی به همراه همسر و فرزندانم به ایران مهاجرت کردیم، به شهر تهران رفتیم. هزینه‌های زندگی بسیار گران بود، برای همین به پاکدشت آمدیم. بیشتر مهاجران افغان به دلیل هزینه‌های پایین به این منطقه آمدند. در این سال‌ها در گلخانه‌های مختلف کارگری کردم. بعد از چند سال وقتی با حرفه گلخانه آشنا شدم، توانستم به صورت ارباب رعیتی کار کنم.» وقتی همسر ولی‌محمد فوت می‌کند؛ او با زنی ایرانی آشنا می‌شود و با یکدیگر ازدواج می‌کنند. بیست و سه سال است از پیوند آنها می‌گذرد. هر دو هر روز در کنار یکدیگر کار می‌کنند.

فاطمه غریب همسر ولی‌محمد است. می‌گوید: «من از زمانی که با ولی‌محمد ازدواج کردم، به گلزار آمدم. به نظرم مردان مهاجر سخت‌کوش هستند و از کارکردن نمی‌ترسند. مردان مهاجر تنبل نیستند و برای یک لقمه نان حلال حاضر هستند که کارهای سختی را انجام دهند. از زمانی که با ولی‌محمد ازدواج کردم، از او بدی ندیدم.» او کار دسته‌بندی گل‌ها را انجام می‌دهد و در کنارش انجام‌دادن کارهای خانه را نیز برعهده دارد. می‌گوید: «کار پرورش گل زحمت زیادی دارد، پرورش گل مثل پرورش فرزند است. پرورش و نگه‌داری گل، کار هرکسی نیست. من به گل‌کاری علاقه دارم. دسته‌کردن گل برایم لذت‌بخش است. تنها ناراحتی ما نداشتن زمین است. من و همسرم بعد از چندین سال مجبور هستیم به شکل ارباب رعیتی کار کنیم اما به اندازه‌ای که کار می‌کنیم دستمزد نمی‌گیریم. من مثل گذشته نمی‌توانم کار کنم. دیروز وقتی می‌خواستم قلمه بزنم، کمرم درد گرفت و نتوانستم کار کنم.»

فعالیت زنان مهاجر در عرصه گل به چشم نمی‌آید

فعالیت دختران مهاجر در حوزه نمایشگاه‌های مختلف گل، یکی از نشانه‌های حضور زنان مهاجر در بازار گل شهرستان گلزار است. زینب رضایی یک سال است در نمایشگاه دائمی به عنوان صندوق‌دار فعالیت می‌کند. او می‌گوید: «زنان مهاجر در عرصه پرورش گل تلاش فراوانی دارند اما تأثیر فعالیت زنان مهاجر خیلی دیده نمی‌شود. زنان بیشتر کارهای سبک را انجام می‌دهند و کارهای سخت‌تر برعهده مردان مهاجر است. به نظرم این موضوع نباید سبب شود که فعالیت زنان دیده نشود.»

فاطمه احمدی در کنار پدرش در گلخانه کار می‌کند. به نظر او کار در گلخانه سبب تغییر روحیه می‌شود. می‌گوید: «کار در گلخانه بسیار دوست داشتنی است. دختران اقوام ما در گلخانه کار می‌کنند. کارکردن در صنف فروش گل باعث آشنایی من با آدم‌های مختلف شده است. من از زمان نوجوانی وارد کار گل شده‌ام و خوشحالم که در این بخش فعالیت دارم.»

بیشتر بخوانید:

گروهی از مهاجران به شکل ارباب رعیتی کار می‌کنند

اصغر حکیمی در گلزار به دنیا آمده است. او از کودکی در گلخانه مشغول به کار بوده است. حالا صاحب چند فرزند است و در گلخانه به شکل ارباب رعیتی کار می‌کند. خوشحال است که کارگر نیست و حقوق بیشتری نسبت به یک کارگر دارد. می‌گوید: «ملک مال شخص دیگری است و کار از من است. هزینه‌های کار پای هر دو نفرمان است و سود آن نصف می‌شود. پدرم هم در صنف گل بوده است.» او خوشحال است که مهاجران توانسته‌اند وارد بازار گل شوند و در بخش فروش فعالیت دارند. او در ادامه می‌گوید: «مهاجران در کار گل خیلی پیشرفت کرده‌اند. جوانانی که در این صنف کار می‌کنند، تلاش می‌کنند بازار اقتصادی خوبی داشته باشند. امیدوارم در آینده شرایط مهاجران در عرصه گل و گیاه پیشرفت زیادی داشته باشد.»

مهاجران بازار گل را ضعیف کرده‌اند

مهاجرانی که در بخش تولید و پخش مستقیم گل فعالیت دارند، گل و گیاهان را نسبت به فروشندگان ایرانی با قیمت ارزانتری در اختیار مشتریان قرار می‌دهند. این موضوع سبب شده است که فروشندگان ایرانی نسبت به فعالیت مهاجران در بخش فروش واکنش نشان دهند. وحید کروک مدیر یکی از گلخانه‌های بزرگ منطقه گلزار است. او در خصوص فعالیت مهاجران در صنف فروش می‌گوید: «مهاجران از زمانی که به این منطقه آمده‌اند، فعالیت زیادی در عرصه گل و گیاه دارند و سبب رونق بازار گل شده‌اند. بچه‌های مهاجر کاری و سخت‌کوش هستند. مهاجرانی که در بخش فروش فعالیت دارند، به شدت بازار را خراب کرده‌اند. آنها قیمت گل و گیاه را به شدت پایین می‌آورند. این موضوع سبب شده است که فعالان ایرانی مشترهای خود را از دست دهند.» او در ادامه حرف‌هایش می‌افزاید: «من به عنوان یک کارفرمای ایرانی باید مالیات و بسیاری از هزینه‌های دیگر را پرداخت کنم اما یک مهاجر این هزینه‌ها را ندارد. برای همین است که مهاجران محصولات گیاهی را با قیمت ارزان در دسترس مشتریان قرار می‌دهند. یک مهاجر افغان با خانواده خود در بخش تولید کار می‌کند و به همین دلیل هزینه کارگر نمی‌دهد اما من مجیور هستم که هزینه کارگران را سر وقت پرداخت کنم. مهاجران آسیب جدی در بخش فروش بازار گل وارد کرده‌اند.

مهاجران در کار صادق هستند

علیرضا ساعدی یکی از شهروندان فعال در بخش گل است. او درخصوص کار مهاجران در بازار گل می‌گوید: «من شش سال است که در کنار کار اداری کار گل انجام می‌دهم. چهل درصد فعالان بازار گل گلزار را مهاجران تشکیل می‌دهند. به نظر من دوستان افغان از نظر کاری، مذهبی، شغلی خیلی عالی هستند. دوستان مهاجر از نظر صداقت در کار خیلی راستگو و درستکار هستند.» او در خصوص تأثیر مهاجران در بازار گل می‌گوید: «از زمانی که دوستان مهاجر وارد این حوزه شدند، ارزش کار در بخش گل خیلی بالا رفته است. مهاجران کار را با کیفیت عالی انجام می‌دهند. بازار گل منطقه گلزار، گیاهان متنوع و مطلوبی دارد.»

Aviron

 

مهاجران از صفر شروع کردند

 مهدی بیگی یکی از مشتریانی است که برای خرید گل به شهرستان گلزار آمده است. زمانی که متوجه می‌شود یک مهاجر گلخانه دارد، تعجب می‌کند و برایش غیرقابل باور است. می‌گوید: «وقتی یک مهاجری از درجه کارگری به کارفرمایی می‌رسد، نشان‌دهنده بسیاری از موضوعات مختلف مثل تلاش فراوان، جدیت در کار، وجدان کاری است. او در ادامه حرف‌هایش ادامه می‌دهد: «ما ایرانیان در گذشته خیلی پشتکار و تلاش داشتیم اما بعد از جنگ تحمیلی خیلی تنبل شدیم و تنها به فکر سیر کردن شکم خود هستیم. جوانان ایرانی نبود کار را بهانه خود قرار می‌دهند، درحالی که اگر کسی بخواهد کار کند، شغل وجود دارد. مهاجران روزی که به ایران آمدند، دست خالی بودند و حالا می‌بینیم که همه چیز را از صفر شروع کردند و خوشبختانه صاحب کار و فعالیت اقتصادی مستقل در سطح بالا هستند. امیدوارم که مردم ایران مهاجران را الگو قرار دهند. جوانان ایرانی خودشان نمی‌خواهند که کار کنند. مهاجرت باعث می‌شود که محدودیت به وجود بیاید.»

محسن یعقوبی به همراه پدرش گلخانه تک‌گل را دایر کرده‌اند. محسن مسئول فروش است: «پدرم از زمانی که به ایران آمد وارد بازار گل شد. بعد کم‌کم توانست با یکی از دوستان ایرانی به صورت شراکتی کار کند. حالا به صورت مستقل در بخش تولید و پخش گل فعالیت داریم. ۲۵ کارگر در این گلخانه کار می‌کنند. خوشختانه رابطه خوبی با دوستان ایرانی داریم. مشتری‌ها از ما راضی هستند. تنها مشکلی که برای ما وجود دارد بحث دیپورت است. متأسفانه بعضی از همشهری‌های ما مدرک ندارند و به صورت غیر قانونی زندگی می‌کنند. بارها پیش آمده است که مأمورها به گلخانه آمده‌اند و کارگران را رد مرز کردند. بحث رد مرز یکی از مسائل حل نشده برای مهاجران ساکن این منطقه است.» او در ادامه حرف‌هایش می‌گوید: «ما این گلخانه را اجاره کردیم و خوشبختانه برای گرفتن آن مشکلی نداشتیم. ما سعی می‌کنیم که در کار خود منصف باشیم و گران فروشی نکنیم.»

مهاجران حق شکایت ندارند

مصطفی امیری یکی از فعالان عرصه گل است. او در خصوص مشکلات مهاجرت می‌گوید: «متأسفانه بعضی از مهاجران که در بخش تولید گل به صورت مستقل فعالیت دارند، مدرک قانونی ندارند و به همین دلیل بارها پیش آمده است که وقتی گلخانه مورد سرقت قرار می‌گیرد، آنها نمی‌توانند اعتراض کنند و دستشان به جایی بند نیست. من مهاجرانی را می‌شناسم که با دوستان ایرانی به صورت شراکت گلخانه دارند و بدون هیچ مشکلی دارند فعالیت می‌کنند.»

مهاجران افغان در عرصه تولید گل نقش مهمی را در منطقه گلزار برعهده دارند. حضور مهاجران افغان در نمایشگاه‌های مختلف را می‌توانیم به عنوان دستاورد مثبت مهاجرت بدانیم. امنیت و آرامش در ایران سبب شده است که مهاجران آنگونه که باید پله‌های پیشرفت را طی کنند.

نویسنده: نویده احمدی

مطلب پیشنهادی:

پناه‌جویان جدید افغان

مسکن؛ مشکل اصلی پناه‌جویان جدید افغان

شهر لندن در جنوب غربی استان انتاریو تا کنون پذیرای ۱۲۵ پناهجوی افغان بوده است اما کمتر از نیمی از آن‌ها از محل اقامت دائم برخوردار هستند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *