قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / سیاست و اقتصاد / نجات ده‌ها میلیون کودکِ کار و کودک ‏سرباز؛ چگونه؟
بهره کشی از کودکان
یک کودک کارگر در معدن مودر Mudere واقع در منطقه روبایا Rubaya در جمهوری دموکراتیک کنگو، مشغول جدا کردن سنگ‌های معدنی از خاک و شن است. (۲۸ مه سال ۲۰۱۳)

نجات ده‌ها میلیون کودکِ کار و کودک ‏سرباز؛ چگونه؟

گروه ترجمه هفته |

یک کودک سرباز پیشین که امروز به‌عنوان سفیر سازمان ملل متحد در امور کودکان منصوب شده است، درباره پیامدهای بهره‌کشی از کودکان هشدار می‌دهد.

کودکان سرباز
سازمان غیردولتی «اداره بین‌المللی کاتولیک حمایت از کودکان» با انتشار گزارشی در پایگاه اینترنتی خود اعلام کرد در سال ۲۰۱۸ شمار کودکانی که در گروه‌های مسلح در جمهوری دموکراتیک کنگو سلاح در دست داشتند، بالغ ‌بر چهار هزار نفر تخمین زده شد.

سازمان ملل متحد خواستار آن شده است که سال ۲۰۲۱ سال بین‌المللی حذف کار کودکان، مقابله با استثمار و جلوگیری از بهره‌کشی کودک سربازان در مناقشات مسلحانه، منازعات و جنگ‌ها باشد. طبق برآوردهایی که کارشناسان سازمان بین‌المللی کار انجام داده‌اند، در حال حاضر دست‌کم ۱۵۲ میلیون کودک پنج تا هفده ساله در جهان در بخش‌های مختلف به کار اجباری گرفته شده‌اند.

کودکان چه در گروه‌های مسلح و شبه‌نظامی اجیر شوند و چه در معادن، کارخانه‌ها، کارگاه‌های ساخت‌وساز و بخش‌های مختلف کشاورزی به کار گرفته شوند، همه آن‌ها قربانیان بهره‌کشی قلمداد می‌شوند و آزار و اذیت‌ها و سوءاستفاده‌های مختلفی که از آن‌ها صورت می‌گیرد، کل زندگی‌شان را تحت‌الشعاع قرار خواهد داد و همواره تا پایان عمر روح و روانشان را آزار خواهد داد. این امر ساده‌ترین اصول منشور جهانی حقوق بشر را نقض می‎کند.

Aviron

 

جونیور نزیتا انسوامی Junior Nzita Nsuami ساکن انتاریو که در گذشته به‌عنوان کودک سرباز در یک جنبش شورشی سابق در جمهوری دموکراتیک کنگو مبارزه کرده است، هنوز هم زندگی مشقت‌بار و دردناک دوران کودک سربازی خود را از یاد نبرده است.

«دوره کودک سربازی من یک زندگی سراسر رنج و مشقت، آزار و شکنجه و دردهای روحی و روانی بود. کودک سربازی سراسر درد و رنج، سیاهی و تاریکی است و حتی یک روز آن نیز روشن و شاد نیست.» (جونیور نزیتا انسوامی، کودک سرباز سابق)

مناقشات آفریقا کودکان سرباز
گروه‌های مسلح و شبه‌نظامی در مناقشات آفریقا همواره از کودک سربازان استفاده می‌کنند.

جونیور نزیتا انسوامی آن روز سیاه را هیچ‌وقت فراموش نمی‌کند: سال ۱۹۹۶ دانش‌آموز کلاس هفتم بودم. آن روز به‌اتفاق دیگر همکلاسی‌هایم در حیاط مدرسه کیوندو Kiondo که شهری کوچک در استان کیووی جنوبی در شرق کنگو است، مشغول بازی بودیم که ناگهان شورشیان یک گروه مسلح موسوم به «اتحاد نیروهای دموکراتیک برای آزادسازی کنگو» AFDL به مدرسه هجوم آوردند و به‌زور من و دیگر همکلاسی‌هایم را ربودند و با خود بردند.

یک سازمان غیردولتی شمار کودک سربازان در جهان را بالغ‌بر ۳۰۰ هزار نفر برآورد می‌کند.

آن روز شورشیان کنگویی نزیتا و همکلاسی‌هایش را در داخل یک کامیون کانتینر دار ریختند و به اردوگاه آموزشی خود بردند بدون اینکه خانواده‌های آن‌ها از این موضوع باخبر شوند. نزیتا که اکنون در انتاریو زندگی می‌کند، می‌گوید: «آن روز برای همه ما و خانواده‌هایمان فاجعه بود.»

نزیتا دوازده سال بیشتر نداشت که به‌اجبار سلاح به دست گرفت و در گروه شورشی مسلح AFDL به یک کودک سرباز تبدیل شد.

با این حال جنگ‌سالاران شورشی کنگویی نزیتا و همکلاسی‌هایش را به چشم کودک نمی‌دیدند بلکه آن‌ها را نیز مثل سایر جنگجویان بالغ خود یک سرباز قلمداد می‌کردند و انتظارات مشابهی از آن‌ها داشتند.

نزیتا که اکنون به‌عنوان سفیر سازمان ملل متحد در امور کودک سربازان منصوب شده است، می‌گوید: «وقتی سلاح گرم به یک کودک می‌دهند دیگر او را کودک قلمداد نمی‌کنند بلکه او را یک جنگجوی بالغ می‌دانند. سران گروه‌های شورشی وقتی کودکان را استثمار می‌کنند و سلاح به آن‌ها می‌دهند، برای تهییج و ترغیب به آن‌ها می‌گویند شما قهرمانانی هستید که ابایی از جنگ و دشمن ندارید و در برابر گلوله آسیب‌ناپذیر هستید.»

سازمان غیردولتی «نگرش جهان» در پایگاه اینترنتی خود اعلام کرد در سال ۲۰۱۹ نزدیک به ۳۰۰ هزار کودک سرباز در نقاط مختلف جهان سلاح وجود داشتند.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

بیشتر بخوانید:

آسیب‌های جسمی و روحی که آثارش در بزرگ‌سالی نیز محو نمی‌شوند

جونیور نزیتا امروز آن‌هایی را که او را در کودکی ربودند و به‌زور لباس نظامی بر تنش کردند و اسلحه به دستش دادند تا آدم بکشند، بخشیده است با این حال خودش اذعان دارد که زخمه‌ای آن روزها آن‌قدر عمیق است که تنها بخشش الهی می‌تواند آن‌ها را درمان و او را از این وضعیت نجات دهد. زخم روزهای کودک سربازی ابدی است.

مونا پره Mona Paré
مونا پره Mona Paré استاد دانشکده حقوق دانشگاه اتاوا «آزمایشگاه تحقیقاتی بین‌رشته‌ای حقوق کودکان» را تأسیس کرده است.

مونا پره Mona Paré استاد دانشکده حقوق دانشگاه اتاوا می‌گوید: «کودک سربازان در گروه‌های مسلح به انجام کارهای خطرناک وادار می‌شوند و آسیب‌هایی که در این کار می‌بینند تا پایان عمر هم جسم و هم روح و روان آن‌ها را آزار می‌دهد و در زندگی اجتماعی نیز مشکلاتی برایشان ایجاد می‌کند. این کودکان وقتی از چنگ گروه‌های نظامی نجات پیدا می‌کنند و به جامعه بازمی‌گردند، برای سازگار شدن با اجتماع دچار مشکل می‌شوند، برای پیدا کردن کار مناسب و آبرومندانه به موانع متعدد برمی‌خورند و نسبت به دیگران بیشتر در معرض فقر، معضلات و آسیب‌های اجتماعی قرار دارند.»

کانادا هم به‌طور غیرمستقیم درگیر این پدیده است.

کانادا از جمله کشورهایی است که به حفاظت از کودکان در برابر کارهای اجباری و تأمین حقوق آن‌ها اهمیت زیادی قائل است.

خانم مونا پره می‌گوید: «به‌طورکلی در کانادا چه در سطح فدرال و چه در سطح استانی قوانین و مقرراتی در راستای حمایت از کودکان و تضمین حقوق آن‌ها وضع شده است. به‌عنوان‌مثال کودکان در کانادا اجازه ندارند در ساعات مدرسه یا در شب کار کنند. همچنین به گفته این استاد دانشگاه، در تنظیم و تصویب قوانین و مقررات مربوط به کودکان نیز، مرز میان کار زیان‌بار و کار سبک مشخص شده است.»

خانم مونا پره افزود وقتی مسئله کودکان کار مطرح است، از کارهای سبک مناسب سن و سال و شرایط جسمانی کودکان که در همه کشورها ازجمله کانادا نیز بسیار رایج است، صحبت نمی‌کنیم. مشارکت کودکان در کارهای خانه‌داری یا چند ساعت کار هفتگی آن‌ها برای درآوردن پول توجیبی را نمی‌توان تقبیح کرد.

ایروین المن Irwin Elman
ایروین المن Irwin Elman فعال پیشین حامی حقوق کودکان و نوجوانان در انتاریو

این کارشناس افزود وقتی مفهوم کار کودکان مطرح می‌شود، اساساً منظور کارهای زیانباری است که با شرایط سنی و جسمی آن‌ها همخوانی ندارد. در اینجا منظور هرگونه کار سنگین و خطرناکی است که می‌تواند به کودکان آسیب برساند. کارهایی که کودکان کمتر از دوازده سال انجام می‌دهند، کارهایی که روند آموزش کودکان را مختل می‌کند یا سلامت جسمی و روحی آن‌ها را به خطر می‌اندازد.

ایروین المن Irwin Elman که درزمینهٔ حمایت از کودکان و نوجوانان در انتاریو تجارب زیادی دارد، می‌گوید به‌موجب قوانین رایج در استان انتاریو، کار کردن کودکان زیر شانزده سال در ساعات مدرسه ممنوع است. به علت قوانین و مقررات صریح و محدودیت‌ها و سختگیری‌های متعدد، کار کودکان در انتاریو و به‌طورکلی در کانادا رسماً امکان‌پذیر نیست.

گرچه قوانین و مقررات در کانادا حمایت از کودکان را در برابر کارهای زیان‌بار و سنگین تضمین کرده است، مونا پره معتقد است که کانادا نیز به شکلی غیرمستقیم با معضل کار کودکان روبرو است. به گفته وی در کانادا نیز شرکت‌های بزرگ چندملیتی با برخی شرکت‌ها و تأمین‌کنندگان همکاری می‌کنند یا شعبه‌هایی دارند که در دیگر کشورها کودکان را استخدام می‌کنند. گاهی اوقات این شرکت‌ها کالاها و محصولاتی را به ما ارائه می‌کنند که بدون تردید نتیجه زحمات و کار کودکان است. وی برای مثال به صنعت پوشاک یا بخش کشاورزی اشاره می‌کند که بخشی از نیروی کار آن‌ها را در برخی کشورها کودکان تشکیل می‌دهند.

سال ۲۰۲۱ نباید صرفاً یک شعار باشد

کودکان کار
کودکان هندی در یک کارگاه گلدوزی در دهلی نو مشغول کار هستند (سپتامبر سال ۲۰۱۳)

از چندین سال پیش بسیاری از کشورهای جهان ازجمله کانادا و همچنین شرکت‌های چندملیتی تعهد کرده‌اند که برای پایان دادن به پدیده کودکان کار تلاش کنند.

علاوه بر ابزارهای حقوقی بین‌المللی، بسیاری از شرکت‌های بزرگ نیز سیاست‌های مسئولیت‌پذیری اجتماعی ویژه‌ای به‌منظور ریشه‌کنی پدیده کار کودکان اتخاذ کرده‌اند. در اکثر این قوانین و مقررات به‌صراحت تأکید شده است که این شرکت‌ها به هیچ وجه در برخورد با کار کودکان اغماض نخواهند کرد اما به گفته خانم مونا پره این نمی‌تواند جلوگیری از کار کودکان را تضمین کند.

«درست است که تصویب چنین قوانین و مقرراتی در مقابله با کار کودکان به کشورها و شرکت‌ها وجهه خوبی می‌بخشد اما قطعاً برای ریشه‌کنی این پدیده کفایت نمی‌کند چراکه هیچ‌یک از ابتکارهایی که در این زمینه به کار گرفته شده‌اند، جنبه الزام‌آور و ضمانت‌های اجرایی لازم را ندارد و طبیعتاً نقض این اصول و مقررات نیز هیچ تبعاتی را متوجه شرکت‌ها یا کشورهای متخلف نخواهد کرد.» (مونا پره Mona Paré استاد دانشکده حقوق دانشگاه اتاوا)

خانم پره افزود: «به خلأهای موجود در این زمینه باید ساختار پیچیده شرکت‌های چندملیتی را نیز اضافه کرد. شاید خیلی راحت بتوانیم بگوییم که مثلاً فلان شرکت چندملیتی کانادایی مرامنامه مشخص و قویی دارد که کار کودکان را منع کرده است اما همان شرکت به‌راحتی می‌تواند بگوید که قادر نیست بر نحوه فعالیت و نیروی کار شعبه‌های خود در دیگر کشورها نظارت و کنترل داشته باشد.»

جونیور نزیتا انسوامی کشورها و شرکت‌های چندملیتی را ترغیب می‌کند به تعهدات مختلفی که درزمینهٔ مبارزه با کار کودکان داده‌اند، جامه عمل بپوشانند. نزیتا می‌گوید: «اینکه یک کشور یا یک شرکت بزرگ برای نجات کودکان کار و ریشه‌کنی این پدیده تعهد دهد، اهمیت زیادی دارد اما مهم‌تر این است که این تعهدات با تغییرات واقعی به منصه ظهور برسند. سیاست‌های مناسبی در جهت تحقق این تعهدات به اجرا گذاشته شود و برای آن‌هایی که در کارگاه‌ها، کارخانه‌ها، معادن یا دیگر محیط‌های کار کودکان را به استثمار می‌کشند، مجازات جدی اعمال شود.»

«فقط با اجرای چنین تدابیر و سیاست‌هایی است که می‌توانیم یک جهان عاری از کودک کارگران و کودک سربازان داشته باشیم.» (جونیور نزیتا انسوامی، سفیر سازمان ملل متحد در امور کودک سربازان)

جونیور نزیتا انسوامی
جونیور نزیتا انسوامی با انجمن تحت هدایت خود موسوم به «صلح برای کودکان» از فرصت‌ها و تریبون‌های مختلف برای آگاه‌سازی افکار عمومی جهان از پدیده شوم کودک سربازی استفاده می‌کند.

مونا پره در عین حال قبول دارد که در سال‌های اخیر اطلاع‌رسانی به عموم در رابطه با رسوایی شرکت‌های و برندهای معروف که از کودکان کار استفاده کرده‌اند، به بهبود شرایط کار کودکان در جهان کمک کرده است.

طبق مطالعه مشترکی که اداره بین‌المللی کار و صندوق کودکان ملل متحد (یونیسف) انجام داده‌اند، در فاصله سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۶ شمار کودکان کار در جهان بیش از ۳۸ درصد کاهش یافته است.

با این حال بیم آن می‌رود که پاندمی کرونا روند کاهش کار کودکان در جهان را بار دیگر معکوس کند چراکه به گفته خانم مونا پره، پاندمی و محدودیت‌های آن آثار منفی بر کار کودکان دارد. تحت تأثیر محدودیت‌ها و مشکلات کرونا، بسیاری از خانواده‌ها همه یا بخشی از درآمدهای خود را از دست داده‌اند و به همین علت کودکان در بسیاری از این خانواده‌ها مجبور شده‌اند برای جبران بخشی از درآمدهای از دست رفته و تأمین نیازهای خانواده کار کنند.

 

منبع: وب سایت شبکه خبری رادیو کانادا

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

حماس فلسطین اسرائیل

از خوانندگان: حماس کیست و اهداف آن چیست؟

در روز ۲۷ آوریل ۲۰۲۱ دیده‌بان حقوق بشر سازمان ملل در گزارش خود، اسرائیل را به دست زدن به آزار و اذیت و آپارتاید (تبعیض نژادی) و جنایت علیه بشریت متهم کرد...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *