قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / ادبیات / زادروز فردوسی و بزرگداشت شاهنامه

زادروز فردوسی و بزرگداشت شاهنامه

منصور لطفی هروی شاعر ساکن مونترال

منصور لطفی هروی شاعر ساکن مونترال؛ اهل خراسان، مشهد است. او که اشعار کلاسیک بسیار مستحکمی می‌سراید، به عنوان داروساز در مونترال شاغل است؛ اما علاوه بر دکترای داروسازی در ایران، تحصیل موسیقی در کنسرواتوار و دانشگاه لیون در فرانسه و فارغ‌التحصیلی از رشته‌ی آهنگسازی از دانشگاه UdM را در کارنامه دارد.

۱. سروده‌ای از منصور لطفی هروی

به مهرگان که گلستان نهد قبا بر باد

خوش آنکه دولت بختش ره خراسان داد

زمین حریر چمن را به سرو داده ضمین

ستانده خلعت زرین زدست خسرو باد

چه غم گر از تن بستان فتاده برگی چند

چو گشته باغ بلاغت به مژده‌ای آباد

ز بطن مادر میهن دمیده فخر عجم

فرح به کلبه دهقان ز طفل فرخزاد

زلال چشمه حکمت به توس شد جاری

کویر تشنه ایران بر این بشارت شاد

فشانده بذر فصاحت به خاک ربّ ادب

نشانده رایت حکمت به باغ چون شمشاد

کلام مرد سخنور چو شربتی شیرین

که یافت می نشود در دکان صد قناد

قلم به پنجه طبعش نهد بنایی پی

که از صلابت و قوت جهان ندارد یاد

به کاخ نظم ابوالقاسم آر شوی مهمان

شراب کهنه دهندت به جام لطف و وداد

ز آبگینه عبرت گزیده نقش سرا

 به خشت موعظه کرده عمارتش بنیاد

در خزانه فضلش گشاده حاتم توس

نهاده زاد خلایق به قدر استعداد

خدای داده به دستش عنان توسن شعر

نهاده زیر زبانش کلید گنج مراد

نبشته نامه شاهان به کلک حبّ وطن

کشیده بین سطورش تمییز خیر و فساد

به بطن جمله حکایت نهاده پندی چند

که یافت می نتوانی به مکتب و استاد

به چرخ تکیه نشاید به چشم اهل خرد

که تخت مانده به جای و نمانده فرّ قباد

گهی ز حیله نوازد به بوسه‌ای شیرین

گهی ز ریشه بر آرد به تیشه فرهاد

به گوش خود چو شنیدی صفیر تیر اجل

نه خود افاقه نماید نه مغفر پولاد

چه شعله‌ها که فنا شد بدست سرد اجل

چه پای‌ها که فرو شد به قعر چاه شغاد

چه جوی‌ها که روان شد ز خون اهل زمین

چه جورها که روا شد به جرم نام و نژاد

بسا که تیر شقاوت چو شد رها ز کمان

کمانه کرد و شرر شد به خرمن صیاد

زوال می نپذیرد سپهر را میزان

به داد می نرسندت چو برکشی بیداد

چو اهرمن مترصد به صید گوهر توست

بر او نگر شب و روزت به دیده ارصاد

حذر ز روی ملک کن چو از صفا عاریست

که دیو جلوه نماید به چهره متضاد

حذر کن از لب چون لعل لیلی‌ای مجنون

که سرخ کرده لبانش به خون صد داماد

هر آنچه تحفه رسیدت ز خوان اهریمن

چو کاوه جمله بسوزش به کوره حدّاد

گذر ز بحر وساوس به خویش ممکن نیست

درآ به کشتی ایزد ز ورطه الحاد

ثنای همچو حکیمی ز عهده بیرون است

بهشت را که نماید به جنت شداّد

                                                                                                     ***

ملک‌الشعرای بهار فردوسی

شعر «مجسمه فردوسی»، سروده ملک‌الشعرای بهار، برگرفته از صفحه ۵۳  کتاب «فردوسی‌نامه‌ی مزدیسنان» است که در  سال  ۱۳۲۵ خورشیدی توسط انتشارات باشگاه مزدیسنان منتشر شد.

۲. سروده‌ای از ملک‌الشعرای بهار درباره نصب تندیس فردوسی

مجسمهٔ فردوسی

مهرگان آمد به آیین فریدون و قباد

وز فریدون و قباد اندرزها دارد به یاد

گوید ای فرزند ایران راست‌گویی پیشه کن

پیشهٔ ایران چنین بود از زمان پیشداد

در چنین روز گرامی هدیه‌ای آمد ز هند

هدیه‌ای عالی ز سوی پارسی‌زادان راد

طرفه تندیسی فرستادند از هندوستان

زان حکیم پاک‌اصل و شاعر دهقان‌نژاد

نصب گشت اینجا به امر خسرو ایران‌زمین

روز عید مهرگان، جشن فریدون و قباد

***

ای حکیم نامی‌ای فردوسی سحرآفرین

ای به هر فن در سخن چون مرد یک فن اوستاد

شور احیاء وطن گر در دل پاکت نبود

رفته بود از ترک و تازی هستی ایران به باد

خلقی از نو زنده کردی، ملکی از نو ساختی

عالمی آباد کردی خانه‌ات آباد باد

نیست غم گر حرمتت اهل زمان نشناختند

هر هنرمندی به عصر خویش محروم اوفتاد

روح و آوای تو در گفتار نیکت زنده است

روح بدخواه تو در سرپنجهٔ جهل و عناد

غزنوی گر کرد خبطی پهلوی جبران نمود

آن شه آر بیداد فرمود این شهنشه داد داد

این زمان صدر اجل در حلقهٔ اعیان ملک

نصب تندیس تو را در این مکان بازو گشاد

پرده بگرفتند روز مهرگان از روی تو

خاطر ناشاد ایرانی شد از روی تو شاد

خواند در میدان فردوسی بهار این چامه را

پس بر تندیس فردوسی به تعظیم ایستاد

تا جهان باقی است باقی باد ایران بزرگ

دوستانش کامیاب و دشمنانش نامراد

شاه ایران نام‌جوی و خلق ایران کام‌جوی

فرّ یزدانی در او باقی الی یوم المعاد

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

Aviron

 

بیشتر بخوانید:

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

هوشنگ ابتهاج

نکوداشت نودوسومین سالروز تولد سایه

انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه مک‌گیل (میسا) و گروه علمی‌آموزشی «سَماک»، در روز پنج‌شنبه ۲۵ فوریه ۲۰۲۱ در قالب نشست مشترک با نام «عصری در سایه‌ی شعر ابتهاج» برنامه‌ای را برگزار می‌کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *