قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / کارت کارگری اجباری برای مهاجران افغان
مهاجران افغان

کارت کارگری اجباری برای مهاجران افغان

نویده احمدی|

مهاجران در ایران برای کار کردن به‌صورت قانونی موظف هستند که در کنار کارت اقامتی، که کارت آمایش نام دارد، کارت کارگری موقت بگیرند. کارگران مهاجر در صورت نداشتن این کارت جریمه می‌شوند و علاوه بر آنها کارفرما هم مشمول جریمه می‌گردد. کارت کارگری سالانه تمدید می‌شود و هر سال در ازای پرداخت مبلغی که البته سال به سال تغییر می‌کند، کارگران می‌توانند کارت کارگری خود را از مراکزی بگیرند که «دفتر کفالت» نام دارند. تمامی مهاجرانی که دارای کارت آمایش هستند و بالای هیجده سال سن دارند و جنسیت آن‌ها مرد است، تحت دریافت اجباری این کارت قرار می‌گیرند. هزینه‌ی تقاضای این کارت از نظر مهاجران سنگین است و بسیاری از آن‌ها از این اجبار برای دریافت کارت کارگری اجباری ناراضی هستند. گزارش این شماره از «هفته» به این موضوع پرداخته است.

Aviron

 

سهراب سی سال است که در ایران زندگی می‌کند و کارت آمایش دارد. او داشتن کارت کارگری را مفید می‌داند چرا که با داشتن آن خود را بیمه کرده است و برای خود بیمه بازنشستگی دارد و می‌گوید: «مهاجران افغان در ایران با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو هستند اما روزبه‌روز شرایط مهاجران تغییر می‌کند و خوشبختانه در طی این سال‌ها بحث کارت کارگری است که با داشتن آن مهاجران می‌توانند به‌صورت قانونی کار کنند و بیمه شوند. بیشتر همشهری‌های ما از داشتن کارت کارگری ناراضی هستند اگرچه اینکه مهاجران باید هرسال بابت آن مبلغی را پرداخت کنند دشوار است اما به قول معروف لنگه کفشی در بیابان نعمت است.»

بسیاری از مهاجران داشتن کارت کارگری را بیهوده می‌دانند. احمد رحمانی از جمله این افراد است او می‌گوید: «من و دو پسرم کارت کارگری داریم و از همان ابتدا نمی‌خواستیم این کارت‌ها را داشته باشیم ولی گفتند اگر این کارت را نگیریم به ما کارت آمایش نمی‌دهند و مجبور هستیم که آن را هر سال تمدید کنیم و نمی‌توانیم که اعتراضی داشته باشیم. سال قبل زمانی که برای تمدید کارت رفته بودیم پسر کوچکم با کارمند دفتر کفالت بحث کرد و در نهایت کارمند گفت که این کارت اجباری است و هیچ راهی جز پذیرش آن وجود ندارد و باید تمام هزینه‌های آن را پرداخت کنید وگرنه کارت آمایش ما که به منزله شناسنامه برای مهاجران است باطل می‌شود. وقتی در مورد کارت کارگری اعتراض می‌کنیم می‌گویند که با آن می‌توانیم بیمه شویم. من دو سال پیش عمل چشم داشتم و برای بیمه به دفتر بیمه سلامت مراجعه کردم اما گفتند که اگر می‌خواهی بیمه شوی باید همه اعضای خانواده خود را بیمه کنی و در غیر این صورت بیمه نمی‌شوی. این جملات پاسخ‌هایی است که من از کارمند بیمه سلامت گرفتم. در کجای دنیا چنین قانونی است که باید هرسال بابت کارگری هزینه پرداخت کنی و در آخر با آن کارت حتی نتوانی بیمه شوی.»

بیشتر بخوانید:

ذبیح محمدی بارفروش است و خودش برای خودش کار می‌کند. او داشتن کارت کارگری را حسن می‌داند و می‌گوید: «به نظر من کارت کارگری خوب است اما به درد کسانی می‌خورد که کارفرما داشته باشند و کارفرمایشان حاضر شود آن‌ها را بیمه کند و اگر سرپرست بیمه داشته باشد، بقیه اعضای خانواده نیز مشمول بیمه می‌شوند. من برای خودم کار می‌کنم و هیچ‌گاه کارت کارگری‌ام به درد نخورده است و حق استفاده از آن را ندارم و مجبورم هرسال برخلاف میل خود آن را تمدید کنم.»

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

یکی از کارمندان دفاتر کفالت در خصوص کارت کارگری می‌گوید «داشتن این کارت اجباری است و اگر کارفرمایی مهاجری را بدون داشتن این کارت بگیرد پانزده میلیون تومان جریمه می‌شود. مهاجران با داشتن این کارت می‌توانند بیمه تأمین اجتماعی شوند و موضوع بیمه شدن مسئله مهمی است. مگر داشتن شناسنامه برای ایرانی‌ها مزیتی دارد؟ کارت کار هم همین‌طور است و مهاجرانی که کارت آمایش دارند باید آن را داشته باشند. این قانون است. کارت کار مجوز قانونی است و اگر بخواهیم انسانی و مذهبی هم حساب کنیم، وقتی دولتی در کشورش اجازه کار ندهد حرام محسوب می‌شود.»

محمد محمدی نه سال است که در شرکت پخش لوازم آرایش کار می‌کند. او کارت کارگری دارد اما کارفرمایش حاضر نشده است او را بیمه کند. او می‌گوید: «کارفرمای من می‌داند که من قانونی در ایران هستم و می‌توانم بیمه شوم بارها از او خواستم که مرا بیمه کند اما او قبول نکرد و گفت اگر قرار باشد که من برای کارگر افغانی هزینه بیمه بدهم، ترجیح می‌دهم که یک کارگر ایرانی استخدام کنم و او را بیمه کنم. من هرسال دارم هزینه تمدید کارت کارگی می‌دهم اما هیچ سودی ندارد و از روی اجبار باید آن را بگیرم.»

حسین عزیزی از مهاجران افغان است که چهار فرزند پسر دارد و هر چهار فرزند او بالای هیجده سال سن دارند و دارای کارت کارگری هستند. او می‌گوید: «اولین سالی که کارت کارگری صادر شد باید کارفرما به همراه کارگر به اردوگاه می‌رفتند. از آن‌ها کپی کارت ملی خود را می‌خواستند. هر سه پسرم و من شغل آزاد داشتیم و برای کسی کار نمی‌کردیم اما مسئولین گفته بودند که حضور کارفرما الزامی است. صاحب‌خانه ما به‌عنوان کارفرما آمد و گفت که من و هر سه پسرانم برایش کار می‌کنیم. از طرف دیگر تا به امروز شغل درج شده در کارت کارگری با شغلی که مهاجران در آن مشغول به کار هستند بسیار متفاوت است. به نظر من کارت کارگری برای مهاجران بیشتر یک معضل است تا یک راهگشا.»

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

مدرس فن بیان تهران

مهاجر بودنم به من انگیزه می‌داد؛ گفت‌وگو با بتول ناصری، مهاجر افغان‌تبار و مدرس فن بیان در تهران

زمانی که به سمت هنر سخنوری پا گذاشتم خانوده‌ام کاملا بی‌اطلاع بودند و من به بهانه کلاس‌های فوق‌العاده در کلاس‌های فن بیان شرکت‌‌ می‌کردم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *