قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / اولین رستوران افغان در تهران؛ یک پاتوق فرهنگی برای مهاجران و ایرانیان
مهاجران افغان
خانواده اکبری صاحب رستوران خانه کابل در تهران

اولین رستوران افغان در تهران؛ یک پاتوق فرهنگی برای مهاجران و ایرانیان

نویده احمدی|

تهران پر از خیابان‌هایی است که در آن کافه و رستوران‌‌های مختلفی فعالیت‌‌ می‌کنند. گاه این رستوران‌ها ملیتی هستند. در ایران رستوران‌های ایتالیایی، چینی، هندی از شهرت خاصی برخوردار هستند. در میان این اسامی، رستوران افغان کم‌تر به

اولین رستوران افغان
محمد موسی اکبری رقیه اکبری صاحبان رستوران خانه کابل در تهران

چشم‌‌ می‌خورد و شاید عجیب باشد که با وجود این که مهاجران زیادی در ایران زندگی‌‌ می‌کنند اما در چهل سال گذشته کمتر رستورانی با نام افغانستان دیده شده است گرچه سهم مهاجران افغان به عنوان کارگر رستوران‌ها به هیچ وجه قابل چشم‌پوشی نیست. در این میان کسانی هستند که سد شکنی کردند و توانستند با نگاهی فارغ از کلیشه‌‌های همیشگی وارد صنف‌‌های جدید شوند. کافه رستوران خانه کابل یکی از اولین مکان‌هایی است که در خرداد سال جاری شروع به کار کرد. این کافه در خیابان فلسطین قرار دارد و مشترهای زیادی را به خود جذب کرده است. وجود عکس‌‌های متفاوت از افغانستان و سرو غذاهای سنتی افغانستان از دیگر ویژگی‌‌های این رستوران است. علاوه بر این فضای خانوادگی این رستوران احساس صمیمی را به مشتریان‌‌ می‌دهد. منو این رستوران را غذاهایی همچون قابلی پلو با گوشت گوسفندی، قابلی پلو با کوفته، انواع بولانی و نوشیدنی‌هایی از قبیل آلبالو خانگی، تربوز و نعنا، بادرنگ و سکنجبین و همچنین کیک و کلچه خانگی مثل روت کابل، گوش فیل تشکیل‌‌ می‌دهد. ساعت کاری این کافه از ساعت هشت‌ و‌ نیم تا ده شب است.‌ به این رستران سر زدیم تا با پشروانی که آن را راه‎‌اندازی کرده‌اند بیشتر آشنا شویم.

Aviron
Aviron

 

افتتاح این رستوران باعث شناخت بیشتر فرهنگ افغانستان توسط تهرانی‌ها شده است. همچنین کسانی که دید منفی به مهاجران دارند با آمدن به این رستوران نگاهشان تغییر خواهد کرد

محمد موسی اکبری یک هنرمندِ مهاجر است. او در طی سال‌‌های گذشته با برگزاری نمایشگاه‌‌های مختلف عکاسی تلاش کرده است تا فرهنگ افغانستان را به تصویر بکشد. این عکاس و گرافیستِ مهاجر به همراه خانواده‌اش تلاش‌‌ می‌کند تا در این رستوران خانوادگی بهترین غذای افغانستان را به مشتریان خود عرضه کند. او‌‌ می‌گوید: «من و دیگر اعضای خانواده‌ام همیشه دغذغه داشتیم که بتوانیم فرهنگ افغانستان را آنگونه که است به مردم ایران نشان دهیم. همه با هم تصمیم گرفتیم که رستوانی را افتتاح کنیم تا مکانی برای تعامل فرهنگ افغانستان در ایران باشد و‌ دوستداران فرهنگ افغانستان با غذاهای اصیل افغان آشنا شوند و همچین محلی برای دور همی دیگر مهاجران افغان باشد.»

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

علی اکبر اکبری پسر خانواده است که کار پذیرایی در رستوران را بر عهده دارد. او در رشته «مهندسی شبکه» تحصیل کرده است و حالا در رستوران مشغول به کار است. از نظر او فرهنگ افغانستان به طور صحیح انعکاس داده نشده است و همواره چهره‌ای به دور از واقعیت در ذهن مردم ایران شکل گرفته است. او امیدوار است که این کافه بتواند در ترویج فرهنگ افغانستان بخصوص در مورد غذاهای اصیل افغان به درستی عمل کند.

او‌‌ می‌گوید: «بیشتر مشتری‌‌های رستوران «خانه کابل» را دوستان ایرانی تشکیل‌‌ می‌دهند. همچنین بسیاری از فعالان فرهنگی افغان به این رستوران‌‌ می‌آیند و کنار هم جمع‌‌ می‌شوند و این نکته مثبتی است.» او در خصوص کارهای تبلیغات این رستوران‌‌ می‌گوید: «ما تبلیغی به صورت تراکت نداشتیم و بیشتر تبلیغات ما توسط دوستان ایرانی انجام‌‌ می‌شود و هر گاه به رستوران‌‌ می‌آیند استوری‌‌ می‌گیرند. پیج اینستاگرام ما از تعداد محدود شروع شد و حالا شش هزار فالوور داریم. رسانه‌ها و شبکه‌‌های مجازی در تبلیغ رستوران ما‌ نقش زیادی دارند.»

بیشتر بخوانید:

رستوران تهران
رستوران خانه کابل در تهران

مادرِ رستوران رقیه اکبری است که کارهای اصلی رستوران را به دوش‌‌ می‌کشد. او ساعت‌‌های زیادی مشغول به کار است و همواره تلاش‌‌ می‌کند که مواد اولیه مناسب و با کیفیتی را در غذاهای سنتی افغانستان استفاده کند. این زن ۵۲ ساله مهاجر، یکی از زنان مهاجر بسیار فعال است. او‌‌ می‌گوید: «زمانی که بیست سال داشتم به ایران آمدم و از آن زمان تا کنون دوستان ایرانی زیادی دارم. همیشه برای مهمانان ایرانی غذای سنتی افغانستان را درست‌‌ می‌کردم و آنها بارها پیشنهاد داده بودند که رستورانی را دایر کنیم. از چندین سال قبل در ذهن داشتم که بتوانیم برای ترویج فرهنگ افغانستان رستورانی افتتاح کنیم اما متاسفانه مشکلات زیادی بر سر راه داشتیم. زمانی که به خانواده‌ام گفتم‌‌ می‌خواهم در رستوران کار کنم آنها بسیار مخالفت کردند و گفتند که کار در رستوران بسیار سخت و طاقت فرسا است و در نهایت من با تشویق همسرم و فرزندانم این مسئولیت را پذیرفتم. بتول و فاطمه دو دختر من هستند که در کنارم به من کمک‌‌ می‌کنند. همه افراد خانواده در رستوران خانه کابل کار‌‌ می‌کنیم و همه تلاش داریم که بهترین غذا را برای مشتریان فراهم کنیم. وقتی‌‌ می‌بینم که جوانان مهاجر به خانه کابل‌‌ می‌آیند و کنار یک دیگر جمع‌‌ می‌شوند و فعال هستند، خستگی برایم بی‌معنی‌‌ می‌شود و این مرا به آینده نسل مهاجران افغان‌ امیدوار‌‌ می‌سازد.»

وقتی‌‌ می‌بینم که جوانان مهاجر به خانه کابل‌‌ می‌آیند و کنار یک دیگر جمع‌‌ می‌شوند و فعال هستند، خستگی برایم بی‌معنی‌‌ می‌شود و این مرا به آینده نسل مهاجران افغان‌ امیدوار‌‌ می‌سازد.

پروین انوری یک دختر مهاجر است. او از اینکه مکانی برای معرفی فرهنگ افغان‌ها دایر شده است، ابراز خرسندی‌‌ می‌کند و معتقد است که باید رستوران و کافه‌های بیشتری در شهرهای مهاجرنشین افتتاح شود. او‌‌ می‌گوید: «زمانی که به این رستوران آمدم احساس غرور کردم و احساس امید به بهتر شدن شرایط مهاجران در دلم روشن شد. متاسفانه مهاجران تازه بعد از چهل سال دارند سد شکنی‌‌ می‌کنند و تلاش‌‌ می‌کنند تا کلیشه‌هایی که رسانه‌ها در مورد آنها ساخته‌اند را از میان بردارند. در دل قشر مهاجر هزاران دانشجو وجود دارد و ما ورزشکاران زیادی داریم و حالا خوشبختانه این پیشرفت در زمینه‌‌های دیگری همچون دایر شدن رستوران و کافه در حال صورت گرفتن است. کافه رستوران کابل غذاهای اصیل افغانستان را دارد که طعم واقعی دارد. جوانان زیادی هستند که افغانستان را از نزدیک ندیده‌اند و بعضی از غذاهای سنتی افغانستان را نخورده‌اند، این رستوران فرصتی برای آشنایی نسل جدید مهاجر با فرهنگ افغانستان بخصوص فرهنگ غذایی افغانستان را فراهم کرده است.»

رستوران خانه کابل
یکی از دختران اکبری فعال در رستوران خانه کابل

عزیزی صاحب یکی از رستوران‌هایی است که در نزدیکی خانه کابل قرار دارد. او از اینکه مهاجران افغان بعد از مدت‌ها موفق شدند که رستوارنی برای خود داشته باشند احساس خوشحالی‌‌ می‌کند و‌‌ می‌گوید: «به نظر من این حق مهاجران است که در هر جای دنیا بتوانند کارهای مورد علاقه خود را انجام دهند و همچنین برای خود رستوران داشته باشند. در ایران رستوران‌‌های هندی، ایتالیایی‌‌ می‌بینیم و افغان‌ها هم باید برای خود رستورانی داشته باشند. سختی‌‌‌هایی برای مهاجران وجود دارد؛ برای هر مهاجری در هر کشوری. قوانین برای شهروندان ایرانی هم وجود دارد و این موضوع در مورد مهاجران هم صدق‌‌ می‌کند. مهاجران حق دارند که در کشور ثالث از خدمات اقتصادی، رفاهی و اجتماعی برخوردار باشند همانگونه که ایرانی وقتی به کشوری دیگری مهاجرت‌‌ می‌کند‌‌ می‌خواهد که از این حقوق برخوردار باشد. سبک کافه رستوران کابل با سبک رستوران ما متفاوت است و این باعث‌‌ می‌شود که رقابت به وجود بیاید و باعث جذب مشتری شود.»

یکی از اسپانسرهای مدرسه خودگردان برای اولین بار به این رستوران آمده است و‌‌ می‌گوید: « امروز برحسب اتفاق گذرم به این رستوارن افتاد و سورپرایز شدم. چون فکر نمی‌کردم که مهاجران یک چنین سایبانی داشته باشند که بتوانند دور هم جمع شوند و گپ و گفت‌وگویی داشته باشند و در کنار یکدیگر غذایی میل کنند، منوی غذایی کافه رستوران کابل در حد خود تنوع دارد. من قبلا منتو و بولانی خورده بودم. مهاجران افغان در ایران خیلی غریبه نیستند و به لحاظ زبان و فرهنگ مشترک هستند. مهاجرت همیشه با خود مشکلات دارد. زمانی که‌‌ می‌بینم مهاجران با تمام سختی‌هایی که دارند، با دایر کردن این رستوران قدم بزرگی برداشته‌اند و حتما به دنبال آن قدم‌‌های دیگری برداشته‌‌ می‌شود. این رستوران باعث‌‌ می‌شود که مهاجران اعتماد به نفس بگیرند و خود را باور کنند. امیدوارم در مراجعات بعدی‌ام به این رستوران شاهد رونق بیشتر آن باشم.»

خانه کابل
رستوران خانه کابل در تهران

سجاد فرهمند یکی از مشتری‌‌های کافه رستوران خانه کابل است. او به واسطه یکی از دوستانش به این رستوران آمده است و‌‌ می‌گوید: «مهاجران افغان بعد از چهل سال موفق شدند که رستورانی را افتتاح کنند جای تعجب دارد و خیلی ناراخت کننده است و این اتفاق باید زودتر رخ‌‌ می‌داد. ما بارها شاهد بودیم که ایرانی‌ها به کانادا‌‌ می‌روند و در شهرهای مثل مونترال و تورنتو بدون هیچ وقفه‌ای مغازه، نانوانی یا رستوران دایر‌‌ می‌کنند. مردم ایران افغانستان را کشوری دوست و برادر‌‌ می‌دانند اما این نشان‌‌ می‌دهد که برادری ما نسبت به مهاجران واقعی نبوده است. متاسفانه تبعیض نسبت به مهاجران در بین مردم ایران وجود دارد و از بین بردن این تبعیض زمان زیادی‌‌ می‌طلبد.»

فاطمه‌ سادات بکایی روزنامه‌نگار است و سفری به افغانستان داشته است. او در افغانستان با غذاهای سنتی آشنا شده است و طعم غذاهای سنتی او را به این رستوران کشانده است. فضای خانوادگی و صمیمی خانه کابل‌ باعث شده است که با اعضای خانواده این رستوران دوست شود و خانه کابل را خانه خود بداند او‌‌ می‌گوید: « من کافه رستوران کابل را خیلی دوست دارم و این مکان مرا به یاد افغانستان‌‌ می‌اندازد. غذای مورد علاقه‌ام قابلی پلو با گوشت گوسفندی است و بعد از آن منتو‌ را خیلی دوست دارم. کیفیت غذای خانه کابل بسیار عالی است و غذاهایش درست مثل غذاهایی است که در افغانستان خوردم. متاسفانه آنچه که برای مهاجران اتفاق افتاده است از سر بی‌مهری نبوده است بلکه قوانین مهاجری موجود در خصوص مهاجران بسیار قدیمی است.»

یکی دیگر از مشتری‌‌های پر و پا قرص کافه رستوران کابل محمد حسین معصومی است. افغانستان برای او مهم است و درباره این کشور مطالعاتی داشته است. او چندین دوست افغان دارد و در گذشته طعم غذاهای سنتی‌ افغانستان را چشیده است. او‌‌ می‌گوید: «رستوران خانه کابل فضای امن و آرامی دارد و خوشبختانه کیفت غذاهایش بی‌نظیر است. هر کسی به این رستوران‌‌ می‌آید، جزء مشتری‌‌های ثابت‌‌ می‌شود. افتتاح این رستوران باعث شناخت فرهنگ افغانستان شده است. همچنین کسانی که دید منفی به مهاجران دارند با آمدن به این رستوران نگاهشان تغییر خواهد کرد. این رستوران پاتوق فرهنگی برای مهاجران و شهروندان ایرانی است.»

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

تکواندو

ورزش مرز نمی‌شناسد؛ گفت‌وگو با محسن رضایی، قهرمان تکواندو در ایران و افغانستان

واقعیت این است که یکی از پایه‌‌‌های اصلی تیم‌‌‌های ملی افغانستان را مهاجران تشکیل می‌دهند، بخصوص در فوتسال و تکواندو. این افتخار است چون این ورزشکاران از درون سختی‌‌‌های مهاجرت رشد کرده‌اند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *