قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / سرگرمی / طنز و حکایت هفته 575
طنز و حکایت

طنز و حکایت هفته 575

نکته مثبت هفته

برای خندید‌ن وقت بگذارید، زیرا خنده موسیقی قلب شماست.

حکایت هفته

«علم وراثت چه می‌گوید؟»

آخرین یافته‌های علم وراثت ثابت می‌کند که گرایش به تولید و مصرف دود صرفاً امری اکتسابی نیست. بعضی طایفه‌ها اساساً ابن دود هستند. اینها را جان به جانشان کنی، اگر روزی سه نوبت فلوت ننوازند، خوابشان نمی‌برد.

بعد از کشف ژنوم انسان، دانشمندان ژن مشکوکی را در مدل تشخیص دادند که رنگش سیاه بود و دود خفیفی از آن متصاعد می‌شد. ابتدا این گمان وجود داشت که دستگاه ایراد دارد، ولی پس از restart کردن کامپیوتر، بار دیگر ژن فوق در نمودار وارثتی انسان مشاهده گردید.

این ژن که بدان نام جِنوس داده‌اند (از ریشۀ جن و یادآور چیزی سیاه و مهیب) هنوز کاملاً شناخته ‌نشده، ولی سخت تحت نظر است. از ویژگی‌هایش این است که هر جای نردبان وراثت که قرارش می‌دهی، ژن مقابلش را یا سیاه می‌کند یا به سرفه‌های وحشتناک می‌اندازد.

Aviron
Aviron

 

جِنوس در بعضی اقوام فعال است و در بعضی غیرفعال. اِبنِ دودها تخمشان جنوسی است. اینها از همان شش ماهگی کشیدن را شروع می‌کنند؛ اما چطور شده که این ژن در انسان پیدا شده، خود داستانی غریب دارد.

نظریۀ اول این است که اجداد ما به هنگام تفرّج در جنگل‌های آمازون و آن حوالی، به گازهای متصاعد شده از آتش‌فشان‌های اطراف خو گرفته بودند و تنفس این بخارات بدبو نه‌تنها شامه‌شان را نمی‌آزارد، بلکه کمی حالی به حالی‌شان نیز می‌کرد. بدین ترتیب کم‌کم جنوس به شکل یک جهش وراثتی برای تطابق با بوی گند محیط در آنها به وجود آمد.

نظریۀ دوم می‌گوید ما اول ماهی بودیم و در آب شنا می‌کردیم. آن موقع جِنوس مِنوسی در کار نبود و سرمان به کار خودمان بود که هوس کردیم از آب بیرون بزنیم. بیرون زدن از آب، آب‌شش‌های ما را تحلیل برد و در عوض به شُشی تبدیلشان کرد که برای تطبیق با هوای آلوده به غبار آتش‌فشان، چاره‌ای نداشت جز آنکه جنوس بسازد.

اما اینکه چرا بعضی‌ها جِنوسشان فعال است و اِبنِ دود هستند، احتمالاً به اجدادشان برمی‌گردد که همان دوروبر آتش‌فشان‌ها می‌پلکیدند و بعد از سرد شدن زمین و تشکیل جوّ آکنده از اکسیژن، حال و حوصلۀ مهاجرت از کوهپایه‌ها را نداشتند. آنها همان‌جا ماندند بلکه باز دودی به مشامشان بخورد. وقتی هم نخورد، علف‌های کوه را کندند و سوزاندند تا همان تجربۀ تنفس در هوای گند را تکرار کنند.

علم وراثت در حال حاضر در پی تمهیدی است که کلک این جِنوس را بکند و یک‌جوری از ساختمان ژنوم انسانی بیرونش بیاورد. تنها مسئله‌ای که وجود دارد این است که اِبنِ دودها ممکن است تحمل چنین لطفی را نداشته باشند و نسلشان منقرض شود.

منبع: (دودشناسی، میم. ارجمند. تهران؛ نشر پیکان، 1384. قسمتی از داستان علم وراثت چه می‌گوید؟)

لطیفه‌های هفته

سرعت تمیز کردن خونه با آهنگی که گوش می‌دهی رابطۀ مستقیم داره … مثلاً با داریوش یک هفته طول می‌کشه ولی با شهرام شب‌پره نیم ساعته تمامه!

می‌دونی ترسناک‌تر از پیدا کردن سوسک چیه؟ … گم کردنش! … نامرد با روان آدم بازی می‌کند.

آقا شنیدید ورود ما به آمریکا ممنوع شده؟! … الآن ما ایرانی‌ها رو دیگه نه خونۀ خدا راه می‌دن، نه خونۀ شیطون … هیچ‌کس مسئولیت ما رو بر عهده نمی‌گیره.برای طنز

کارشناس داشت تو رادیو می‌گفت: اگر دستمال ندارید توی زیر بغلتون عطسه کنید! … پیشگیری خیلی داره از درمان سخت‌تر می‌شه!

این مردها هم شانس ندارن … امسال که می‌خواستیم براشون کت، شلوار، کفش، کیف و ساعت مچی بخریم کرونا آمد و نمی‌تونیم بزنیم بیرون … باید بشینن و جوراب‌های پارسالشون رو وصله کنن.

همکارم نیم ساعته ایستاده جلوی روشویی دست‌هاشو می‌شویه که کرونا نگیره … کارش که تموم شد دست‌هاشو را با شلوارش خشک کرد و رفت! … همۀ سیستم پزشکی را با این حرکتش اپیلاسیون کرد.

جوری می‌گن «برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا بانک‌ها ساعت نه تا دوازده باز هستند …» که انگار قرار است ویروس تا دوازده بخوابه … بعد دیر برسه بانک و با خودش بگه: اه، بازم دیر اومدم بانک‌ها بستن!

هیچ‌کس به‌اندازۀ مامانا از قرنطینه خوشحال نیست … همۀ اعضای خانواده حاضر و آماده‌ان برای خونه‌تکانی عید.

نکته هفته

مأموریت ما در زندگی چگونه زیستن نیست، باانگیزه زیستن است.

نقل‌قول هفته

آلبرت انیشتین: برای موفقیت نکوشید، بلکه بکوشید تا فرد باارزشی شوید.

ضرب‌المثل هفته

پارسی: مرد حکیم خرده نگیرد در آینه.

ژاپنی: افعی مهیب را دسته‌ای مورچه از پای درمی‌آورند.

شعر طنز هفته

«علاف دلبریم»

از یار اگرچه هیچ نصیبی نمی‌بریم

جان می‌دهیم و در عوضش عشوه می‌خریم

باری عجب معاملۀ احمقانه‌ای‌ست

از یارِ عشوه‌کار به‌هرحال ما سریم

او تنبل است و می‌خورد چاق می‌شود

ما غصه می‌خوریم و زرنگیم و لاغریم

او دلبر است و یکسره در فکر دلبری‌ست

ما شاعریم و یکسره در فکر دیگریم

از باغ دوست دانۀ حرمان نصیب ماست

چون در میان این‌همه کفتار کفتریم

این عشق ما که شور جوانی فقط نبود

پیری رسید و بازهم علاف دلبریم

دلبر! چرا همیشه به ما فحش می‌دهی

روزی رسد که طاقت فحشت نیاوریم

گفتی به ناز: بیش نرجان مرا برو!

ما می‌رویم و هرچه که داریم می‌بریم

منبع: (نشر اکاذیب، اسماعیل امینی. تهران؛ سروش، 1394. قسمتی از شعر علاف دلبریم)

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

پارمیدا

طنز و حکایت هفته 584

نکته مثبت هفته: لحظه‌ها، تنها مهاجرانی هستند که هرگز باز نخواهند گشت. «شاد زندگی کنید.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *