Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / استقلال افغانستان و عروسی خونین
عروسی خونین

استقلال افغانستان و عروسی خونین

نرگس هاشمی|

 

«دشمنان افغانستان هنوز هم از رشادت و آزادگی ما در هراس‌اند»

د خپلواکی سلمه کلیزه مو مبارک شه

روز استقلال افغانستان در ۲۸ اسد به مناسبت قرارداد ۱۹۱۹ افغانستان-بریتانیا جشن گرفته می‌شود. این قرارداد منجر به روابطی بدون درگیر بین افغانستان و بریتانیا شد. افغانستان پس از شکست در دومین جنگ افغانستان-بریتانیا به یک تحت‌الحمایه بریتانیا تبدیل شد. روسیه و ترکیه از اولین کشورهایی بودند که استقلال افغانستان را به رسمیت شناختند و اما امسال که صدمین سالروز استقلال کشور بود قبل از جشن استقلال؛ کابل شاهد مرگبارترین روزش بود و بیشتر از سه صد نفر در یک روز از غیرنظامیان دریک محفل عروسی موردحمله انتحاری داعشیان قرار گرفت. اگرچه برج خليفه بلندترين برج دنيا به خاطر صدمين سالروز استقلال افغانستان بيرق افغانستان را نمايش داد اما غیرنظامیان افغانستان تا هنوز هم در آرزوی و آرمان استقلال واقعی استند.

Elite College
Aviron

 

یک روز قبل از تجلیل استقلال صدسالگی افغانستان؛ میرویس دامادی که با آرزوهای زیادی جشن عروسی‌اش را برپا نموده بود؛ هنگامی‌که قرار بود نکاح وی با همسر زنده‌گی‌اش بسته شود، انفجاری در داخل سالون عروسی رخ داد و فضای شاد مراسم را به ماتم‌سرا و فضای تاریک توأم با دود و آتش هم‌آغوش ساخت همچنان در این محفل عروسی پدری که زخم براداشته و پسرش را ازدست‌داده است خاطراتش را چنین نوشته است:

«در محفل عروسی نشسته بودم، عروسی یکی از نزدیکان ما بود، دلم گواهی بدی می‌داد با خود می‌گفتم خداوند این شب را به خیر بگذراند پسر کوچکم که 5 سال عمر داشت نزدم آمد و می‌خواست برایش جوس بخرم، چند بار با صدای بلند گفت: پدر، پدر، پدر جان!

گفتم جان پدر بگو؛ گفت: برایم جوس بخر. دستش را در جیبم برد و با ناز کودکانه‌اش خود را در آغوشم تنگ‌تر و نزدیک‌تر ساخت و در این هنگام صدایی دل‌خراشی بلند شد و انفجار نمود، نفهمیدم و بیهوش به زمین افتیدم. چشم را باز کردم فریاد زنان و مردان را می‌شنیدم، در یک لحظه نفهمیدم چی صورت گرفته کاملاً گیچ بودم همین‌که به فکر آمدم احساس درد شدید از ناحیه پاهایم کردم یکبار متوجه شدم مرا در آمبولانس انداخته‌اند و یک‌پایم بسیار شدید زخم برداشته است، پسرم به یادم آمد و فریاد زدم قاسم! قاسم! قاسم کجاست؟

عروسی خونیناما آن‌قدر فریاد زنان و کودکان فضا را گرفته بود که کسی کمتر می‌توانست صدایم را بشنود، درد شدید پا هم مرا بیچاره ساخته بود و نمی‌توانستم خود را حرکت بدهم و در این هنگام یادم آمد که هنگام انفجار قاسم در آغوشم بود، همه‌جا شهید و زخمی بود، همه‌جا خون انسان‌ها بود، اطفال در خون می‌تپیدند، زنان و مادران فرزندان‌شان را صدا می‌زدند و بر سروصورت خود زده و من در پی گمشده‌یی خود قاسم بودم. احساس کردم در بغلم چیزی غربیه‌ای است، دست بردم تا لمس کنم اما کاش چنین نمی‌کردم، آن توته جگرم بود، پاره تنم بود، عضو بدن گمشده‌ام بود. بلی آن دست قاسم بود که قطع‌شده بود و همچنان بر جیبم آویزان مانده بود. تحمل کرده نتوانستم و با فریادی از هوش رفتم. نمی‌دانم چندساعتی بیهوش بودم زمانی که بهوش آمدم در شفاخانه بودم، پاها، صورتم و قسمت‌های از دستم زخم برداشته و همه را داکتران بسته بودند اما از قاسم احوال نبود، فریاد زدم پسرم، پسرم قاسم کجاست، یکی از نزدیکان ما آمد و اشک در چشمانش جاری بود و می‌گریست، گفت: قاسم کشت آخرتت شد.

نمی‌دانم مقصر اصلی در این خاک کیست، ملت بیچاره که سال‌هاست هزاران فرزند خود را از دست می‌دهد، دولت که بی‌نهایت بی‌کفایت و هنوز هم به فکر بقای خود در قدرت است و امریکا هم منافع خود را می‌بیند.

مقصر کیست و تا کی باید چنین ظلم را تحمل‌کنیم تا کی باید ملت گوسفندی باشیم و منتظر مرگ عزیزان خود باشیم امروز من دلبندم را از دست دادم فردا نوبت شماست.»

الحاج سید ظاهر دراین‌باره چنین ابراز نظر نموده است:

سوزش و درد این غم بزرگ را کسانی درک می‌کنند که دوست و قریب و رفیق خود را ازدست‌داده خداوند به شهدای این واقعه بهشت برین و به مجروحین شفای عاجل و کامل و به فامیل‌های محترم‌شان صبر دهد همه مردم ما درین غم بزرگ خود را شریک میدانیم. لعنت به داعش و داعشیان از خدا بی‌خبر که جوانان و پیران و اطفال نازنین هموطنان ما را شهید و تعدادی‌شان را مجروح کرده است تکرار می‌کنم لعنت به داعش و داعشیان.

جنرال خاتول زن قهرمان و شجاع افغان در برنامه صبح و زندگی تلویزیون آریانا ضمن ابراز تبریکی از صدمین سالگرد استقلال افغانستان والدین را تشویق کرد تا با تجلیل از جشن استقلال به اطفال‌شان چگونگی به دست آوردن استقلال را تشریح کنند تا تاریخ پرافتخار افغانستان از نسل به نسل انتقال نماید.

همچنان اقره همدرد پیام اشرا به مناسبت صدمین استقلال کشور چنین ابراز نموده است: با انتحار فکری، به تاریخ جفا نکنید!

دشنام نسبت با صدسالگی استرداد استقلال افغانستان جفای بزرگی به تاریخ کشور است. واضح است که طرح تخریبی دشمنان استقلال؛ بیمایه بودن طیف‌های حزبی، منفعت‌جویی‌های قومی و بی‌خبری جوانان ما که دور از کشور زندگی می‌کنند، از متن تاریخ و ساختار اجتماعی جامعه، وضعیت جانفرسا، پر از ابهام و نگران‌کننده ء را بمیان آورده است.

منصفانه نیست تا رشادت هزاران هم‌وطن خود را، خون رنگین ریخته شده ء آنان را، دردهای گرسنه بودن و تشنه ماندن‌شان را و بالاخره مبارزه‌ی انسانی آنها را برای حصول آزادی، به این سادگی در رهگذار هزار کنایه و طعنه ببندیم. با بقچه، بقچه، عقده و بغض، همایش و گردهمایی‌های یادبود را انتحار فکری کنیم. برای من انتحار فکر مردم خیلی مخرب‌تر از انتحار برای جان آنهاست. اولی مُخل و مسخ‌کننده ء شعور تاریخی و فرهنگی و تهی کننده ء ملت‌هاست، دومی با گرفتن جان انسان‌ها؛ دشمن انسانیت افغانیت؛ دین‌مداری و … است. این تحقیر تاریخی پیش از انکه شماتتی به شاه امان‌الله غازی؛ تحقیری به ملکه ثریا و تمجیدی به حبیب الله کلکانی باشد؛ اول خودتان را بی‌هویت و بی‌ریشه می‌سازد. بعدش تبارتان را هیچ ملتی چنین آگاهانه برای از بین بردن نقش تاریخی خویش مجادله نمی‌کند؛ جز گروهی از منفعت جویان تباری و تصنعی و فروخته‌شده که نیرنگشان در هر جای تاریخ همین است.

شایسته ء ملت بودن؛ رنج کشیدن دارد، درد دیدن دارد؛ قربانی و مردن دارد. هیچ ملتی سرافرازی خویش را با بطالت و بیکاری به دست نیاورده است. جز پیکار مداوم و مبارزه‌ی آگاهانه. دشمنان افغانستان هنوز از رشادت و غیرت و آزادگی ما هراس دارند؛ لطفاً این روحیه را زایل نسازید.

 

منابع: صفحات اجتماعی و تلویزیون‌های افغانستان

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

کاندیدا ریاست جمهوری افغانستان

رقابت‌ کاندیداها و تحریم و تهدید طالبان

انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۸ سومین انتخابات ریاست‌جمهوری در افغانستان است که بزودی برگزار خواهد شد. کمیسیون انتخابات افغانستان تاریخ انتخابات ریاست‌جمهوری را ۶ میزان ۱۳۹۸ اعلام کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *