Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / حسد،کینه و دشمنی زهر کشنده جامعه انسانی
حسد،کینه و دشمنی

حسد،کینه و دشمنی زهر کشنده جامعه انسانی

حسود از خوشی و خوشبختی دیگران رنج می‌برد و از اندوه و بلای رسیده به دیگران شادمان است.

چرا انسان‌ها به جان هم افتاده‌اند! گاهی با نیش زبان یعنی کلام زشت و ناپسند، گاهی با دعوا و جنگ و بالاتر از همه با استفاده از سلاح و افزار جنگی به هم دیگر صدمه و آسیب می‌رسانند.

چرا چنین مسایل اتفاق می‌افتد؟

انسان‌های خوش‌بین، مثبت‌نگر و روشن‌فکر همیشه می‌کوشند با صفات پسندیدهٔ که در سرشت‌شان نهفته به هم نوع خود عشق ورزند، محبت و احترام کنند، که با داشتن چنین صفات انسانی نمونه و الگوی خوب به دیگران می‌شوند.

اخلاق حمیده، کردار و رفتار نیک از صفات والایی انسانی‌ست. بارها از شخصیت‌های خوب و بد یعنی مفید و مضر، مهربان و ظالم و … یاد و مثال داده شده.

همه ما عمل خوب و مثمر، زشت و ناپسند را تشخیص و تفکیک کرده می‌توانیم، بد نخواهد بود که روی سخنان و کلام گهربار عدهٔ تمرکز نموده و استفاده اعظمی ببریم. آثار ادبی، تاریخی و اجتماعی زبان دری مملو از نصایح، پند، اندرز، حکایات و سخنان ارزشمند است. کلامی از آن‌ها را برگزیده‌ایم و تقدیم است.

حسد، کینه و دشمنی زهری کشنده و تباه کن.

درباره انسان‌های نیک‌خو و خوش برخورد می‌گویند: نیک خو بود آن‌که کم گوی کم رنج، اما راست گوی و صلاح جو، نیکخواه بود همگان را، مشفق و با وقار، آهسته، صبور، قانع، شکور و بردبار. چنین انسان‌ها در قلوب دیگران جا دارند و محبوب همه استند. نه دشنام دهد و نه لعنت کند، نه غیبت کند و نه سخن چینی، نه فحش گوید، نه شتاب زده، نه کین دارد و نه حسود بود. فقط گشاده‌رویی،خوش‌کلام و خوش برخورد بود.

انسان‌های تند، خشن و خشم‌گین هم به خود ضربه میزند و هم ضررشان به دیگران می‌رسد. از عمل خشم‌ کینه زاده می‌شود که آفات بدتری از آن پدید می‌آید که یکی از آن حسد است.

حسد چست و حسود کیست؟

معنی لغوی حسد و حسود:

حسد در لغت به معنی بُخل، کینه، رشک، تنگ‌نظر، بدبین و … است.

حسود یعنی کسی که حسد می‌ورزد، بدخواه، حاسد، بخیل، تنگ چشم، رشک‌بر، کینه‌ورز و ….

حاسد؛ حسد ورز، حسود، آدم بخیل، بداندیش، رشکین. کسی که زوال نعمت دیگری را تمنی کند یا تمنی کردن نعمت و فضیلیت کسی یا زوال آن از او. در تداول عامه یعنی کور بادا کسی که به چشم بد و به نظر بخل و حسد می‌نگرد.

 در گفتار مردم می‌گویند نظر شده، چشم خورده، چشم‌نظر داره، از چشم حسود بترسید، « چنان چشم تیز داره اگر به سنگ نظر کنه سنگ را دو کف می‌کنه». کسی که دفعتا مریض شود یا دچار حادثه شود می‌گویند نظر شده. در چنین مواقع اسفند دود می‌کنند و صدقه می‌دهند. برای دفع چشم‌نظر «چشم مهره در خانه، محل کار و … نصب می‌نمایند. البته این‌ها عقیده شخصی مردم است بعضی‌ها به هم‌چو مسایل باور ندارند.

حسود؛ که به شادی کس اندوهگین بود و به اندوه او شادمان.

آدم‌های حسود دیگران را آزار می‌دهند،اما خود را عذاب و شکنجه! کسی که به دیگران ضرر می‌رساند، زخم زبان می‌زند و حسادت می‌ورزد، در حقیقت خودش مجروحی است که نیازمند درمان فکری است.

حسود همیشه خشمگین، عصبی و دلخور است. آرامش روحی و فکری ندارد. او نه تنها با دیگران درحال جنگ و ستیز است، بلکه با خودش قهر است و می‌جنگد.

بعضی ‌آدم‌ها سعی می‌کنند با حسادت، تخریب و کینه‌توزی دیگران برای خود در جامه جا باز نمایند و اعتبار کسب کنند، بی‌خبر از آن که بدانند، زمینه و شرایط کار، رشد، پیشرفت و ترقی به اندازه کافی برای همه مساعد است، ضرور نیست به جای این که شخصیت و موقف کسی دیگری را متزلزل کنیم، جای و موقف خود را در اجتماع پیدا کنیم.

در همهٔ مسایل و قضایا عاقل، واقع‌بین و مثبت‌نگر بوده از توان‌مندی عقل و سنجش و در مجموع خود را باصفات عالی انسانی آراسته ساخت و جایی که لازم آید از توان‌مندی و تجارب دیگران مستفید شد.

گفته‌های درباره افراد حسود:

«کسانی که به شما حسودی می‌کنند احترام بگذارید، زیرا این‌ها کسانی هستند که از صمیم قلب معتقداند که شما بهتر از آنان‌اید».

«به کسانی که پشت سرتان حرف می‌زنند توجه نکنید بی‌اعتنا باشید، آن‌ها به همان جا تعلق دارند، دقیقا پشت سرتان».

«حسود به دیگران به چشم حقارت و کوچک می‌نگرد. اگر دیگری او را بزند منع نکند و بدان رضا دهد. (همیشه در فکر تحقیر و خرد ساختن هم نوع، یا خودش یا با تحریک، تشویق و وادار کردن دیگران به آن). بزرگواری فرموده است: «حسد کردار نیکو را ناچیز گرداند وقتی حسد پدیدار آید زبان و دست از معامله‌یی بدان نگاهدار. حاسد دشمن نعمت‌های خداوند است و آن‌چه خدا میان بنده‌گانش قسمت کرده است نمی‌پسندد».

حسد آن بود که کسی را نعمت رسد تو آن را نداشته باشی و زوال آن نعمت‌خواهان باشی. در خبر است، انسان خوب صفت یا عالم است یا متعلم یا دوست‌دار ایشان و حاسد از این سه محروم است.

عالِمی گفته است: «هیچ‌کس اندوه‌گین‌تر از حسود نبود، هیچ کس به رنج صبورتر از حریص مطمع نبود، هیچ کس را عیش خوش‌تر از قانع نبود و هیچ کس پشیمان‌تر از عالم بد کردار نبود».

منبع: نکاتی از کیمیای سعادت گرفته شده.

 

حبیب عثمان

 

 

 

 

 

 

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

فریبا عیسی سخائی

فریبا عیسی سخائی مترجم سازمان اجتماعی

خدمت به مردم و اجتماع کاری‌ست انسانی و بس ارزشمند و آنانی که رضاکارانه و مددکارانه به این عمل بشردوستانه مبادرت می‌ورزند درخور ستایش و قدردانی هستند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار