Fengye College Center
خانه / پردیس، دانشجو و دانشگاه / استاد شیمی دانشگاه مک گیل با این خبر غافلگیرمان می‌کند | پوشک فرزندان‌تان، قابل بازیافت و منبع تولید انرژی

استاد شیمی دانشگاه مک گیل با این خبر غافلگیرمان می‌کند | پوشک فرزندان‌تان، قابل بازیافت و منبع تولید انرژی

مریم ایرانی/خنده‌دار و احمقانه به نظر می‌رسد که به شما بگویم از این به بعد به پوشک فرزندانتان به چشم یک منبع انرژی نگاه کنید! البته ایرادی ندارد که این طور هم فکر کنید. شاید هم حق داشته باشید! بالاخره همه ایده‌های ناب و علمی دنیا در ابتدا مورد تعجب و خنده اطرافیان می‌شدند ولی بالاخره یک روز وقتی به ثمر بنشینند، اهمیت‌شان برای همه روشن خواهد شد.

این ایده جدید علمی هم که استاد شیمی دانشگاه مک‌گیل هفته قبل در رسانه‌ها از ان حرف زد، از همین دست عجایب دنیای دانشمندان است. ولی اگر به آن دقت بیشتری کنیم، درمی‌یابیم که چقدر منحصر به فرد است. سالانه میلیاردها، پوشک بچه روانه زباله‌ها می‌شوند. حجم بسیار زیاد و شگفت‌آوری است ولی اگر راهی باشد که با بازیافت آن‌ها بتوان به انرژی رسید، آن وقت شاید بتوان گفت که زباله‌‌ها واقعا همان طلاهای کثیف هستند!

هر کودک به طور توسط در طول روز، پنج پوشک نیاز دارد.  بنابریان در طی یکسال در حدود  بین 1825 تا 4563 عدد پوشک کثیف می‌کند. این حجم از زباله که اگر به نسبت جمعیت کودکان و نوزادان بخواهیم به محاسبات آن ادامه بدهیم، برق از سرمان می پراند، منبع الهام تحقیقات یک پرفسور دانشگاه مک‌گیل شده‌است.

دکتر جو شوارتز پوکر، ، استاد شیمی و مدیر دفتر علوم و جامعه دانشگاه مک‌گیل می گوید: «حجم فوق العاده ای است. ما سالانه حدود 30 تا 40 میلیارد پوشک را به زباله ‌های آمریکای شمالی روانه می‌کنیم.»

این وسط مشکلات اساسی از وقتی به وجود آمدند که مادران و زن‌ها، کارشان با ورود پوشک‌های یکبار مصرف به بازار، ساده شد و از شر شستن کهنه بچه خلاص شدند ولی انبوهی از مشکلات جدید برای محیط زیست و طبیعت به وجود آمد.

پوشک یکبار مصرف، برای اولین بار در اواخر دهه 1940 اختراع شد. لایه بیرونی آن به طور معمول یک پلاستیک – پلی پروپیلن یا پلی اتیلن است – در حالی که لایه‌های داخلی آن معمولا حاوی فیبر جاذب حاصل از خمیر چوب است. اما ترکیب جادویی این پوشک‌ها که مورد بررسی‌های دکتر شوارتز هم بوده، چیزی است که با آن فیبر مخلوط است: یک پلیمر به نام polyacrylate سدیم که یک جاذب شگفت‌انگیز برای جذب رطوبت محسوب می‌شود.

فرمولاسیون دقیق این پلاستیک‌ها و پلیمرها به طور محرمانه از اسرار تجاری هر شرکت تجاری تولید پوشک بچه است ولی همه آن‌ها یک بدبختی مشترک به بار می‌آورند: هنگامی که وارد زباله‌ می‌شوند، هرگز قابل بازیافت نیستند و محیط زیست را آلوده می کنند! البته در تئوری، بخش‌های زیست تخریب‌پذیر برای این پوشک‌ها وجود دارد اما واقعیت این است که تخریب زیست محیطی تنها در شرایط مناسب انجام می شود، نه در محل دفن زباله‌ها. برای کمتر کردن آلودگی‌های زیست محیطی، صاحبان شرکت‌های بزرگ آمریکایی مثل Pampers، سعی کردند که سایز پوشک خود را کم کنند. ب این کار حجم آلودگی کمتر می‌شد ولی تعداد مصرف آن بالاتر می‌رفت. بعد از مدتی، مساله بازیافت پوشک‌ها برای بقیه کمپانی‌ها هم به صورت یک سال جدی درآمد. ولی با این حال هنوز حجم آلودگی بالا بود. برای همین باز همه مجبور شدند به روش‌های سنتی پناه ببرند. کهنه های پارچه ای که به صورت وسیعی مشمول تعرفه‌های دولتی شدند و در استان‌های زیادی از کانادا به والدین تحویل داده می‌شوند. مثلا در استان کبک و یا شهر مونترال در منطقه CDN-NDG این طرح با موفقیت در حال اجرا است.

 

بازیافت پوشک و تولید انرژی از آن ممکن است؟

درست است که جایگزین کردن پوشک‌های یکبار مصرف با پوشک‌های پارچه‌ای تا حدی مشکلات را کم می‌کند ولی از جنبه دیگری مساله‌آفرین خواهد بود.

پنبه، محبوب‌ترین مواد اولیه برای پوشک پارچه‌ای است که  برای تولید،  نیاز به مقدار زیادی از آب و مواد شیمیایی دارد. دکتر شوارتز میگوید: «برای تولید پنبه مورد نیاز پوشک، مزارع پنبه‌ 25 درصد از حشره‌کش‌ها را مصرف می‌کنند، که از جنبه متفاوتی باعث ایجاد آلودگی در زمین می‌شود. مشکل بعدی پوشک‌های پارچه‌ای، شستشوی زیاد آن و هدر رفتن مقادیر زیادی آب است.

سپس مشکل شستشو وجود دارد. مقادیر زیادی آب گرم برای تمیز کردن آن‌ها مصرف می‌شود. یک مطالعه جامع توسط کشور بریتانیا تمام این نگرانی‌ها را مورد توجه قرار داد و به این نتیجه رسید که پوشک‌های یکبار مصرف این مسائل را ندارد  ولی نباید به طور وسیع مورد استفاده قرار بگیرد. با این حال برای حل کامل مساله پوشک، به نظر میرسد تمرکز بر بازیافت ان‌ها، همان کاری که پرفسور شوآرتز مورد توجه قرار داده بهترین کار است.

شهر تورنتو از سال 2002 بخشی از پوشک یکبار مصرف را به کمپوست تبدیل کرده است. نادین کر، مدیر با خدمات مدیریت زباله های شهری می‌گوید:  پوشک‌های یکبار مصرف با  سایر مواد زائد آلی دیگر جمع‌آوری شده و به یک واحد فرآوری که در آن تمام مواد آلی به «ماشین لباسشویی غول پیکر» ، منتقل می‌شوند، می‌رسند.

این ماشین لباسشویی، پلاستیک را از بقیه مواد جدا می‌کند؛ پلاستیک‌ها به سمت بالا شناور می‌شوند و سپس برداشته شده و سپس به  محل دفن زباله‌ها منتقل می‌روند، در حالی‌که مواد آلی – از جمله پنبه  پوشک کودک – به محصولات بی‌هوازی تبدیل می‌شوند که کمپوست را ایجاد می‌کنند.

در تورنتو هر ساله 12000 تن پوشک و محصولات بهداشتي سلولزی  از طريق سرويس سبز شهري جمع آوري مي‌شود. حالا دکتر شوارتز می‌خواهد با استفاده از این تجربه و بازیافت بیشتر و بازدهی بالاتر از این زباله‌ها، انرژی هم بگیرد. اما آیا این از لحاظ اقتصادی ممکن است؟

او می‌گوید: «یک نیروی محرکه برای این کار وجود دارد. جمعیت در حال افزایش است، به خصوص جمعیت مسن‌تر و آنها از بسیاری از این محصولات پوشک برای کمک به مشکل  بی اختیاری استفاده می کنند. اگر بتوان از همه این محصولات برای بازیافت استفاده کرد آنگاه توجیه اقتصادی برای تولید انرژی از آن‌ها هم وجود خواهد داشت.»

بنابراین باید منتظر بنشینیم و نتایج تحقیقات پرفسور شوآرتز را انتظار بکشیم، به نظر می‌رسد که دور از ذهن نیست یک روز با پوشک استفاده شده فرزندانتان بتوانید یک لامپ را روشن کنید! کسی چه می‌داند؟

نویسنده: هفته.

مطلب پیشنهادی:

بالاخره کانادایی‌ها عزم خود را جزم کردند : «نه» بزرگ به مصرف پلاستیک‌ها

چند وقت قبل از آلودگی‌های پلاستیکی و باقی‌مانده‌های بادکنک و نی‌های نوشیدنی که باعث مزاحمت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار