قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / باهمستان افغان و ایرانی در کانادا / اخبار تورنتو / گفت‌وگوی هفته با جوان ایرانی که تحسین سیاستمداران کانادایی را برانگیخته است عرفان نورایی؛ از دیدار با باراک اوباما تا کسب مدال جهانی مخترعان برای کانادا

گفت‌وگوی هفته با جوان ایرانی که تحسین سیاستمداران کانادایی را برانگیخته است عرفان نورایی؛ از دیدار با باراک اوباما تا کسب مدال جهانی مخترعان برای کانادا

یک جوان ایرانی توانسته مدت کوتاهی پس از مهاجرت به کانادا به موفقیت های چشمگیری دست پیدا کند که به گفته خودش وقتی در ایران بود تصور آنها هم به مخیله‌اش خطور نمی‌کرد. صحبت از عرفان نورایی است جوانی که با تنها ۱۹ سال سن توانسته مدال مسابقات فدراسیون جهانی مخترعان را برای کانادا به ارمغان بیاورد. او چندی قبل هم دیداری در قالب جمعی از جوانان نخبه کانادایی با باراک اوباما رئیس جمهوری اسبق آمریکا داشت و… عرفان می‌گوید قبل‌تر مشابه این افتخارات را برای ایران هم کسب کرده بود اما هیچ حمایت یا تقدیری از او نشد. گفت‌وگوی ما را با این جوان افتخارآفرین ایرانی بخوانید تا بیشتر با زندگی او و همچنین استعدادهایش در برق و الکترونیک و حتی سیاست آشنا شوید!

سلام آقای نورایی کمی بیشتر از خودتان برای ما بگویید تا مخاطبان هفته در تورنتو و کانادا بیشتر با شما آشنا شوند.

عرفان نورایی: من عرفان نورایی هستم ۱۹ ساله؛ در دانشگاه یورک تحصیل می‌کنم در رشته مهندسی برق و الکترونیک. من از سنین پایین به اختراع و نوآوری علاقه‌مند بودم و دوست داشتم مشکلاتی را که بر کیفیت زندگی مردم تاثیر می‌گذارد با اختراعاتم حل کنم. چراکه دوست دارم مخترع مفیدی باشم برای کامیونیتی ایرانیان و اثر مثبتی را بر جامعه‌ام بگذارم.

 من حدود سه سال قبل به همراه خانواده‌ام به کانادا آمدم. دوره دبیرستان را در تهران تا حدی تکمیل کردم و وقتی وارد کانادا شدم در دانشگاه در رشته‌ای که دوست داشتم ثبت‌نام کردم. در ایران هم دوست‌داشتم در رشته پژوهش، نوآوری و اختراع فعال باشم بنابراین در دانشگاه نیز تحصیلاتم را در رشته مرتبط با فیزیک برای پست سکندری شروع کردم.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

Aviron

 

شما برنده جایزه برنز مسابقات بین‌المللی اختراعات و نوآوری از فدراسیون جهانی مخترعان هستید؛ لطفا درباره این جایزه توضیح بیشتری بدهید.

عرفان نورایی: هرساله فدراسیون جهانی مخترعان، مسابقاتی را برگزار می‌کند که ۱۵۲ کشور از سراسر جهان به عنوان اعضای این فدراسیون یک یا دو مخترع را به این مسابقات معرفی می‌کنند. کشورهای مختلفی از جمله ایران، کانادا. ایالت متحده، چین و ژاپن نیز عضو این فدراسیون هستند. در نهایت فدراسیون جهانی مخترعان چند اختراع برتر را انتخاب می‌کند و به‌عنوان برنده اعلام می‌کند و به آن‌ها مدال می‌دهد. یکی از شرایط خاص شرکت در این مسابقات این است که شرکت‌کنندگان باید ثبت اختراع داشته باشند و در این حوزه سوابق و رزومه‌ای را هم ارائه کنند. افرادی‌که شرکت می‌کنند معمولا کسانی هستند که سابقه کسب مدال دارند و در غیراین‌صورت اجازه شرکت ندارند. لقب INV از سوی این فدراسیون که زیرنظر سازمان ملل است به افراد منتخب اعطا می‌شود. آی ان وی مخفف کلمه Inventor  و با همان مخترع است و آن را پیش از نام فرد به کار می‌برند. این در واقع برای احترام به مخترعین است. من هم از طرف کانادا در این مسابقات شرکت کردم و طرح ما توانست مدال برنز را به‌دست بیاورد.

شما اشاره کردید که باید با سابقه‌ای در این مسابقات شرکت کرد؛ شما با چه سابقه‌ و بک‌گراندی در مسابقات شرکت کردید؟

عرفان نورایی: من از سن ۱۵ سالگی فعالیت‌هایم را در حوزه اختراع شروع کردم. البته در سال‌های ۲۰۱۲ هم علاقه‌مندی زیادی به ناسا و خواندن کتاب داشتم و خانواده‌ام هم من را ساپورت می‌کرد. بعدها در سال ۲۰۱۶ اولین طرحم را در زمینه فیزیک ذرات ارائه کردم. این یکی از طرح‌هایی بود که خودم بسیار آن را دوست دارم. از همان شانزده سالگی روی طرحم کار کردم و سال بعد از آن در جشنواره خوارزمی شرکت کردم و به ترتیب برگزیده استان و کشوری شدم. از آنجایی‌که در این سن کم توانستم جایزه کشوری خوارزمی را به‌دست بیاورم برای خانواده و مدرسه‌ام تعجب‌آور بود و هرکسی از من می‌پرسید رمز موفقیت تو چیست می‌گفتم تنها رمز آن زیاد کتاب خواندن و افزایش قدرت آنالیز مشکلات است. اینکه بتوانی از هرچیزی سطحی از دانش را داشته باشی بسیار اهمیت دارد. من در زمینه‌های برنامه‌نویسی، طراحی مکانیک و دانش فیزیک اطلاعات خوبی داشتم و این جایزه را هم در رشته فیزیک کسب کردم. این خیلی مهم بود که بتوانیم مشکلی را برای فیزیکدان‌ها حل کنیم.

بعد از جشنواره خوارزمی من در ایران در المپیاد هوش مصنوعی و مسابقات رباتیک شرکت می‌کردم و ما ربات‌هایی را می‌ساختیم که ورزشکار بودند و قابلیت تیراندازی و جابه‌جایی مانع داشتند. این به من کمک می‌کرد که اختراع دومم را به‌وجود بیاورم. اختراع من سنسوری بود که می‌توانست نویز را از روی کابل‌های فیبرنوری حذف کند و بتواند کیفیت تصویر را بالا ببرد و نویز را کم کند و اطلاعات با کیفیت بیشتری به گیرنده برسد. کم‌کم وقتی به کانادا آمدم روی این طرح بیشتر کار کردم. با اساتیدم مشورت می‌کردم و خیلی در تکاپو بودم که اختراعم را در ایالات متحده ثبت کنم و الان هم ثبت اختراع در کانادا در پروسه است.

یعنی شما از طرف کانادا در این مسابقات شرکت کردی. ممکن است بیشتر توضیح دهید که طی چه پروسه‌ای نماینده کانادا شدید؟

عرفان نورایی: برای نامزدی در این مسابقات فدراسیون از طرف کشور کانادا کار خاصی انجام ندادم. در واقع چون من رزیدنت کانادا هستم هنگام ثبت‌نام هم محل سکونتم را کانادا اعلام کردم و نامه‌ای هم از یک آژانس گرفتم که ساکن کانادا هستم. اما اینکه ضروری باشد پاسپورت کانادایی داشته باشی و یا پروسه خیلی پیچیده‌ای داشته باشد؛ خیر این‌طور نیست.

شما برای چه اختراعی دقیقا این جایزه را گرفتی؟

ذراتی که داخل اتم‌های فلز هستند و یا الکترون‌هایی که داخل فلز وجود دارند به محض اینکه تابشی روی فلز اتفاق می‌افتد الکترون‌ها از فلز خارج می‌شوند. یکی از مشکلات فیزیکدان‌ها بررسی و دیتکت کردن این ذره بود. دستگاهی که من ساختم با یک الگوریتم خاصی می‌تواند این را اندازه‌گیری کند و به شما بگوید الکترونی که از فلز خارج شده و یا به اصطلاح آن فوتوالکترون کجا قرار دارد و با انجام محاسبات کوانتمی به شما میزان سطح انرژی و فرکانس را اندازه‌گیری می‌کند. می‌تواند برای شما به صورت نمودار آنالوگ و دیجیتال به شما نشان می‌دهد که آن فوتوالکترون در کجا قرار دارد و چه نوع تابشی و با چه مقداری دارد.

طرح دوم سنسوری است که می‌تواند نویز تاریک را از روی گیرنده‌هایی که امروزه وجود دارد کاهش دهد.

روی تویتر شما دیدم که بسیاری از اساتید دانشگاه یورک به شما تبریک گفته‌اند از جمله آقای جان توری و سناتور کارن سورن‌سن و…

عرفان نورایی: در ماه آگوست که من این جایزه را گرفتم؛ تازه آی ان وی شده بودم و گواهینامه عضویتم را از فدراسیون مخترعان گرفته‌بودم ؛ بعد از آن زمان کمی برای ثبت‌نام در دانشگاه داشتم اما خوشبختامه موفق شدم در دانشگاه یورک ثبت‌نام کنم. بر اساس زمان‌بندی انجام شده توسط فدراسیون، نتایج در چند مرحله منتشر شد و در مرحله عده‌ای از حذف می‌شدند و عده‌ای به مرحله بعد می‌رفتند. حمایتی که انجام شد برای من بسیار باارزش بود. من حمایتی که در ایران می‌کردند را تجربه کرده‌ام و زمانی‌که آن را با حمایتی که اینجا از من شد مقایسه می‌کنم حس می‌کنم در ایران اصلا از ما حمایت نمی‌شد. اینجا وقتی جایزه را گرفتم از همان ابتدا اساتید دانشگاه یورک شروع به تبریک‌گفتن کردند و سپس شهردار تورنتو و در ادامه آقای جان توری و سناتورها و سفیر کانادا در سازمان ملل و دولت کانادا و کنسول‌گری کانادا در استرالیا همین امروز پیام تبریک را گذاشت. این موضوع برای من بسیار با اهمیت بود. آقای داگ فورد و آقای جوهری و آقای احساسی و مریدی و … تبریک گفتند آقای مایکل پارسا و عده‌ای در اینستاگرام و عده‌ای نامه گذاشتند و…

آقای جان توری لوح تقدیر دادند و دعوت شدم به دفتر معاون ایشان و به من نشان دادند و الان هم دولت کانادا اعلام کرده‌است که می‌خواهد روی این طرح سرمایه‌گذاری کند و قرار است بودجه به نسبت کمی به من بدهند تا من بتوانم طرحم را پیش ببرم. از تمام حمایت‌ها من بسیار ممنونم.

بسیار خوشحالیم که یک ایرانی اینگونه در کانادا مورد تقدیر قرار می‌گیرد. فکر می‌کنی اگر ایران بودی این حمایت و این اتفاقات خوب برای شما می‌افتاد؟

عرفان نورایی: راستش را بخواهید نه. اما باید صادقانه بگویم که من هر دو کشور را تجربه کرده‌ام. به عنوان نماینده ایران به مسابقات تایوان رفتم و پرچم ایران را بالا بردم. اما حقیقت این است که کشور ایران نه از من و نه از هیچ‌کدام از دوستانم حمایتی نمی‌کرد. ما مخترعین ایرانی بودیم و من هنوز با آن دوستانم در ارتباط هستم. به دوستانم هم گفتم این موضوع را که من واقعا در اینجا حمایت می‌شوم و این بسیار ارزشمند است که طرحی که ارائه می‌کنید این قابلیت را دارد که وارد اقتصاد شود تا به‌صورت کاربردی به سیستم اقتصادی کشور کمک شود. من کشورم را دوست دارم اما حمایت‌هایی که از داخل سیستم باید انجام شود متاسفانه نمی‌شود. این در واقع درد اکثرجوان‌هایی است که در ایران هستند.

به جز حوزه فیزیک به حوزه‌های دیگر هم علاقه‌مند هستید و یا فعالیتی دارید؟

عرفان نورایی: من در حزب لیبرال هم فعالیت دارم و در کنار اختراعاتی که انجام می‌دهم وقت اضافه‌ام را برای این موضوع اختصاص می‌دهم. من به سیستم سیاسی کانادا علاقه‌مندم.

سال گذشته از ما خواستند رزومه‌هایمان را ارسال کنیم برای دیدار با آقای اوباما در سفر ایشان به کانادا. من هم رزومه‌ام را ارسال کردم و برایم باورنکردنی بود که من را به‌عنوان رهبر جوان مجمع اقتصاد کانادا انتخاب کردند تا به دیدار ایشان برویم.

یعنی شما باراک اوباما را دیدید و از نزدیک با او صحبت کردید؟

عرفان نورایی: بله من ایشان را ملاقات کردم و این تجربه واقعا متفاوتی بود. آقای اوباما هر پنج سال یکبار به کانادا می‌آیند اما من این شانس را داشتم که ایشان را ملاقات کنم. ما وارد جایی شدیم که سفیرهای کشورهای مختلف هم آنجا حضور داشتند و آقای اوباما سخنرانی می‌کردند. آنجا مجمعی بود که جوان‌هایی از کشورهای مختلف مثل مصر و … در آن مجمع حضور داشتند. تعداد ما که در سالن بودیم و می‌توانستیم میکروفن را بگیریم و صحبت کنیم کم بود و بقیه هم در سالن حضور داشتند. تجربه بسیار جالبی بود.

شما چه سوالی از آقای اوباما پرسیدید و ایشان چه جوابی به شما داد؟

عرفان نورایی: بیشتر درباره آینده کار و اقتصاد هوشمند سوال پرسیدیم. سوال من این بود که تعریف ایشان از اقتصاد هوشمند چیست و چه مهارت‌هایی برای جوانان لازم است تا بتوانند در آینده در حوزه اقتصاد موفق باشند. ایشان از تجربه خودشان در کاخ سفید گفتند و اینکه چطور گروهی فکرکردن اهمیت داشته و این موضوع را توضیح دادند. من با رئیس انجمن اقتصاد کانادا هم که کنارم نشتسه بود صحبت کردم و این تجربه بسیار جالبی بود. اصلا فکرش را هم نمی‌کردم روزی در زندگی‌ام این مقامات را ملاقات کنم.

ظرف سه‌سال اتفاقات عجیب و غریبی برایت افتاده است. جایزه بردی، اوباما را دیدی و در کانون توجه بسیاری از سیاست‌مداران و بزرگان قرارگرفته‌ای. شاید ره صد ساله را سه ساله رفتی. آیا اتفاق مهم دیگری هم برایت افتاده‌است که در این گفتگو از قلم انداخته باشیم؟

عرفان نورایی: بله. من عضو گروه مشاوران جوان وزیر بیزینس کانادا شدم. ما هرماه به ایشان مشاوره می‌دهیم درباره کارهایی که باید انجام دهند. ایشان از ما درباره جوانان کانادا و کارهایی که اهمیت دارد سوال می‌کنند؛ اینکه از نظر این تیم مشاوران چه کارهایی باید برای جوانان انجام شود. البته مشابه این تیم را آقای ترودو هم دارند اما ورود به آن بسیار سخت است.

حمایت‌هایی که کرده‌اند را با ایران مقایسه می‌کنم؛ انصافا باید بگویم که حمایت‌ها بی‌شائبه است. البته به عضویت گروه مشاوران درآمدن پروسه‌ای داشت؛ باید رزومه‌ای را ارسال می‌کردیم و بعد از تایید به عضویت گروه مشاوران جوان درمی‌آمدیم. در مدت یک‌سالی که به صورت حضوری و ماهانه به دیدار ایشان می‌رفتیم برایم بسیار جالب بود که ایشان به نظرات و تفکرات ما اهمیت می‌دادند و فکر می‌کردند به اینکه چطور این نظرات را با سیاست مناسب خود به پارلمان ارائه دهند. دیدن این موضوع نیز از نزدیک تجربه جالبی برای من بود. نوع سیاستی که در پیش می‌گیرند و اینکه چطور به حرف و نگاه جوانان در سیاست اهمیت می‌دهند؛ ما می‌دیدیم که آنجا کارمندانی دارند که از همه جلسات یادداشت برمی‌داشتند و درست روز بعد این نظرات را پرینت می‌کردند و روی سایت می‌گذاشتند.

بسیار عالی. ممنونم از وقتی که در اختیار هفته گذاشتید

عرفان نورایی: من هم از شما سپاسگزارم که از افرادی مثل من در رسانه خودتان حمایت می‌کنید.

بیشتر بخوانید:

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

گفتگو فریدون بابایی

دیدگاه؛ انتقاد از “هفته” درباره‌ی مسائل قومی و زبانی ایران؛ نگاهی به گفت‌وگوی هفته با دکتر فریدون بابایی

توضیح «هفته»: بخش دیدگاه نظر شخصی نویسندگان است. انتشار آنها به معنای تایید یا رد آن دیدگاه نیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *