قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / عمومی / مقاله ها / سلامت تن و روان / چگونه کودکان و نوجوانان خود را از وقایع ناگوار مطلع کنیم؟
والدین و نوجوانان

چگونه کودکان و نوجوانان خود را از وقایع ناگوار مطلع کنیم؟

الهام گرامی، دکترای روانشناسی|

زمانی که یک رویداد خشونت‌آمیزی اعلام می‌شود، توضیح آن برای کودکان و نوجوانان می‌تواند دشوار باشد.

آگاهی کودک – نوجوان ما در مواجهه با یک واقعه‌ٔ خشونت‌بار تا حدود زیادی بستگی به میزان مواجهه‌ٔ او با آن خبر دارد. کوچک‌ترها عمدتاً بیشتر ترسیده و ممکن است فکر کنند که آن واقعه هر بار که آنها شاهد پخش مجددش از تلویزیون هستند، دوباره در حال تکرار شدن است. ناگفته نماند که اثر بارها شنیدن و دیدن یک خبر بد برای ما بزرگ‌ترها هم به معنای تازه ماندن آن خواهد بود.

شنیدن اخبار ناگوار می‌تواند در بچه‌ها هراس ایجاد کند، زیرا آنها نیاز دارند که جهان را به‌عنوان جایی امن و قابل پیش‌بینی ببینند، بنابراین سن و شرایط آنها در میزان تأثیر پذیری‌شان از آن واقعه بسیار مهم است. یک کودک خردسال ممکن است شناخت و آگاهی زیادی از شرایط ناگوار نداشته باشد و آن‌قدرها هم نترسد، ولی یک کودک دبستانی یا یک نوجوان ممکن است بیشتر در معرض رسانه‌ها باشد و درک بیشتری از اتفاقات و رویدادهای ناگوار داشته باشد و طبیعتاً تأثیرات منفی بیشتری هم بپذیرد. 

اگر فرزند ما از وقایع بی‌خبر است، سؤالی نمی‌کند و هیچ نشانه‌ای از اضطراب و هراس نیز نشان نمی‌دهد، پس نیازی به صحبت‌کردن با او دربارهٔ آن واقعهٔ خشونت‌بار نیست. اما اگر آگاهی دارد، بایستی ابتدا از میزان آگاهی او مطلع شویم و بدانیم در چه وضعیت فکری یا روحی روانی قرار دارد، سپس باتوجه‌به سن و بقیه شرایط او، موضوع را برایش شرح دهیم.

Aviron

 

چطور در مورد وقایع یا اتفاق ناگوار با کودک – نوجوان خود صحبت کنیم؟

– در قدم اول سعی کنیم کودک خود را حتی‌الامکان از وقایع ناگوار دور نگه داریم. گاهی اوقات لازم نیست مسائل غیرضروری را که متوجه نشده و از آنها آگاهی به دست نیاورده، به او توضیح دهیم.

– برایش شرح دهید که در جهان هم افراد خوب و مهربان وجود دارند و هم افراد بد و بیمار و شرور که البته تعداد افراد خوب بسیار بیشتر از افراد بد است. برایش توضیح دهید که یکبار اتفاق افتادن یک واقعه، قطعاً به معنای پیش آمدن مجدد آن نیست و نباید همیشه در حال ترس از تکرار آن وقایع باشد.

– به فرزند خود اطمینان دهید که او و اطرافیان در امان هستند. برایش توضیح دهید که افراد زیادی مثل خانواده، پلیس‌، مأموران آتش‌نشانی و آدم‌های خوب دیگر برای حفظ امنیت بقیه تلاش می‌کنند. دربارهٔ کارهای انجام‌شده برای ایمن نگه‌داشتن او در مکان‌هایی که باید برود با جزئیات توضیح دهید.

– در مورد آن واقعه، ساده و محدود و بدون بزرگ‌نمایی توضیح دهید. سعی کنید بیشتر به اطلاعات کلی و خلاصه‌وار بسنده کنید و از تشریح جزئیات خودداری کنید. از کلماتی استفاده کنید که کودک – نوجوان معنی آنها را می‌داند. از توضیح با عبارات و کلمات مبهم خودداری کنید.

– جواب خود را مطابق با سن فرزندتان تطبیق دهید. دروغ نگویید ولی لازم هم نیست که به تمام وقایع یا حقیقت به شکلی جزئی بپردازید. به سن، ظرفیت، میزان شناخت و درک او و مقدار اطلاعاتی را که از آن واقعه دارد توجه کنید. برای مثال، اگر فرزندمان سؤال کند که آن واقعه ممکن است در محل زندگی شما اتفاق بیفتد، می‌توانید خاطرنشان کنید که فکر نمی‌کنم اینجا اتفاق بیفتد و مجدداً تأکید کنید که هر روز افراد زیادی به حفظ امنیت همه مردم کمک می‌کنند.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

– فکر و احساسات فرزندتان را در نظر گرفته و احترام بگذارید. بچه‌های کوچک‌تر عمدتاً ترس‌های خود را غیرمستقیم و از طریق بازی، نقاشی، رفتارهای پرخاشگرانه، مقاومت یا چسبیدن به والدین نشان می‌دهند. بچه‌های بزرگ‌تر معمولاً از ترکیب صحبت‌کردن و رفتارها برای بیان احساسات خود استفاده می‌کنند.

– شناخت و آموزش احساسات در کودکان و نوجوانان بسیار ضروری است. آنها بایستی بدانند که هیجاناتی مانند غم، ترس، خشم و غیره هم طبیعی هستند و هم باید ظهور و بروز پیدا کنند. به آنها کمک کنید که به شما بگویند چه احساسات و هیجاناتی دارند. می‌توانید با بروز احساسات خود به آنها، نحوه ابراز هیجانات را یادشان دهید. زمانی که بیان احساسات به شکل کلمات برایشان دشوار است، استفاده از کارهای هنری مثل نقاشی و تئاتر می‌تواند راهی مناسب برای بیان احساسات و هیجانات باشند.

– بعد از شرح واقعه، بایستی همه چیز طبیعی و نرمال مثل روزهای گذشته پیش برود و بهتر است برنامه‌ٔ روزانه آنها تغییر نکند. روال روتینی مثل مدرسه یا مهدکودک، پارک، باشگاه ورزشی و کلاس‌هایشان را ادامه دهید.

– به کودک – نوجوانتان دلگرمی و آرامش دهید. آنها را در آغوش بگیرید، بازی‌های مورد علاقه‌اش را با هم انجام دهید و کتاب یا فیلمی را که دوست دارد با او خوانده و ببینید.

– مراقب بروز تغییرات مختلف باشید و اگر علائمی از فرزندتان دیدید که نشانگر این بود که با واقعه کنار نیامده، بهتر است از یک مشاور و روان‌شناس کمک بگیرید. نگرانی اصلی آنها بیشتر این است که «آیا من و ما در امانیم؟» به او اطمینان دهید که هیچ خطری تهدیدش نمی‌کند و خودش و بقیه خانواده در امنیت هستید.

 

الهام گرامی

الهام گرامی دکترای روان‌شناسی، مشاور و مدرس مهارت‌های زندگی در حوزه کودک، نوجوان و خانواده است.

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

ضرورت سلامت روان در خانواده در خانه ما

کانون فرهنگی خانه ما نشستی را به موضوع «ضرورت سلامت روان در خانواده» اختصاص داده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *