قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / دیدگاه / خوانندگان / خوانندگان؛ در افغانستان چه می‌گذرد؟ هم شکست هم شیطنت
آمریکا و افغانستان

خوانندگان؛ در افغانستان چه می‌گذرد؟ هم شکست هم شیطنت

بخش «خوانندگان» هفته متعلق به خوانندگان است. تنها محدودیت انتشار مطالب در این صفحه قوانین کاناداست. سلیقه سردبیر و دست‌اندرکاران هفته در انتشار مطالب در این بخش تاثیری ندارد.

 

جعفر خدیر|

جعفر خدیر

دنیا حیرت‌زده شاهد پیشتازی نیروهای طالبان و اشغال سریع شهرها و ضعف و ناتوانی دولت دست نشانده اشرف غنی بود. بنابر آنچه که در اطراف فرار وی گفته شد، ایشان با مبالغ هنگفتی پول در حالی که عنوان رئیس‌جمهور یعنی بالاترین مقام مسئول اداره کشور و پاسخگویی ملت را یدک می‌کشید فرار را برقرار ترجیح داد و به نقطه نامعلومی رفت و سپس معلوم شد در کنار شیوخ خلیج فارس، دیگر دست‌نشاندگان امپریالیسم در منطقه، پناه گرفته است.

آمریکا بیش از ۶۰ سال است در امور داخلی افغانستان دخالت دارد و از زمان ظاهرشاه و کودتای داوودخان و حفیظ‌‎الله امین در مرزهای جنوبی اتحاد جماهیر شوروی سابق مشغول شرارت است. حمله به ساختمان‌های دوقلو در نیویورک به وسیله اتباع سعودی بهانه ایده‌آلی شد برای اجرای برنامه‌های اطاق‌های فکری یا اندیشکده‌های سیاست‌گذار صاحبان بزرگ صنعت و سرمایه به نام American Enterprise Institute For Public Policy Research به وسیله‌ی نئوکان‌های حاکم: جرج دبلیو بوش؛ دیک چنی، رامسفلد در پاسخ به تحولات و تغییر بازی‌ها در صحنه سیاست جهانی خاصه در اطراف چین و روسیه و خاورمیانه نفتی.

از این رو دونالد رامسفلد وزیر دفاع آمریکا در کابینه‌ی جرج بوش پسر، با قلدری تمام و مشت‌های گره کرده نه به عربستان که از ۱۹ نفر ۱۵ نفر تبعۀ عربستان و بقیه نیز از کشورهای عربی بودند که بر برج‌ها زدند بلکه به افغانستان و عراق تاختند تا برنامه اندیشکده را دائر به تقسیم ۷ کشور منطقه؛ لبنان، لیبی، عراق، ایران، سومالی، سودان و سوریه را پیش ببرند. مرزهای مشترک افغانستان با چین و شوروی سابق بر آن اهمیت استراتژی یک می‌داد.

Aviron

 

بنا به گفته دکتر زبیگنیو برژینسکی مشاور عالی امنیت ملی آمریکا و طراح سیاست این کشور در افغانستان، آمریکا قبل از شوروی با یک هدف عمدۀ مشخص و تعریف شده، به افغانستان رفت تا از این کشور ویتنامی برای شوروی‌ها به وجود آورده و آن را به لجن‌زار جنگ افغانستان کشانده، گرفتار سازد. او یعنی برِژینسکی در یک مصاحبۀ تلویزیونی سعی داشت سیاست طراحی شده خود را در افغانستان پیروز جلوه دهد، زیرا به خیال او آمریکا صد در صد به اهدافش رسید شوروی را شکست داد، دیوار برلین را فرو ریخت و کمونیزم بین‌المللی را بی‌اعتبار ساخت. وی باور نداشت امپریالیسم سنگی که برمی‌دارد، عاقبت روی پای خود می‌اندازد. ارتش شوروی افغانستان را در نظم کامل بنا بر نظر تحلیل‌گران نظامی بدون شکست تخلیه نمود و توانست دولت مورد حمایت خود دکتر نجیب‌الله را تا ۴ سال دیگر در مسند ریاست‌جمهوری حفظ کند و این حد توانایی با وجود و حضور سازمان‌ها و گروه‌های اسلامی تروریستی بمانند: حزب اسلامی، اتحاد اسلامی، حزب اسلامی خالص، جماعت اسلامی، حرکت انقلاب اسلامی، جبهۀ نجات ملی، شورای اتفاق و … با حمایت مالی شیوخ نفتی و تسلیحات وسیع و سنگین آمریکا و حتی کمک‌های جمهوری اسلامی دوش به دوش سیا بر علیه «کفر» شوروی کاملا قابل تأمل است.

ناظران بین‌المللی اعتقاد دارند ارتش سرخ در برابر بسیج همه جانبۀ آمریکا و بهره‌برداری‌های وسیع از پایگاه‌های نظامی اطراف در پانزدهم فوریه ۱۹۸۹ در حالی که فرمانده نظامیان شوروی ژنرال بوریس گروموف آخرین نفر بود که از پل مرزی ازبکستان گذشت و به حضور نظامی ۹ سالۀ شوروی در افغانستان پایان بخشید، در این عقب‌نشینی نشانی از گسیختگی و فرار از آنچه که در فرودگاه کابل دربارۀ ارتش‌های ائتلاف دیدیم وجود نداشت.

شوروی با تخلیه هوشمندانۀ افغانستان اشتباه خود را با تغییر جهت بازی اصلاح نمود و این باز خود آمریکا را در جنگی که خود برپا کرده بود به مدت ۲۰ سال فرو برد.

در دورۀ ۹ سالۀ حضور شوروی در افغانستان و حکومت دکتر نجیب الله، کارهای بزرگ زیرساختی مثل احداث جاده‌ها و مدارس، تقسیم اراضی و اقدامات شایان فرهنگی از جمله آموزش زنان و دختران و غیره انجام گرفت. آمریکا در حالی که ادعای مدرنیته داشت همزمان از جانب ادیان برعلیه آموزش زنان و تقسیم اراضی مالکان حکم جهاد گرفت و دهقانان را علیه این اصلاحات شورانید.

دهقانان زمین‌های به دست آورده را رها کرده کوچ کردند. بالاخره از میان گروه‌های جهادی، طالبان آموزش دیده در ۳۵۰۰ مدرسه وهابی سازی در پاکستان، تا دندان مسلح بر افغانستان مسلط گردیدند و دکتر نجیب الله رئیس‌جمهور به قتل رسید. جنگ بین گروه‌ها و طالبان و همه برعلیه هم کابل را به خاک و خون کشید و جنگ سالاران زندگی مردم را سیاه کردند. بدین ترتیب با توجه به پیشگوئی‌ها و هشدارهای رادیویی دکتر نجیب‌‍الله، این روزهای تلخ به واقعیت پیوست و محبوبیت و احترام او را به اوج رساند. با همه تبلیغات سهمگین برعلیه او عکس‌هایش به سرعت چاپ و به عنوان شهید راه آزادی همه جا فروش رفت و نوارهای و سخنرانی‌های او به صورت آموزه‌های مردمی پخش گردید و جایگاه والائی در تاریخ مردم افغانستان به نام او رقم خورد. حکومت پنج سالۀ طالبان به منزله دست‌نشانده آمریکا، با اجرای احکام خشونت‌بار اسلام وهابی، خشم و نفرت عمومی را علیه دخالت‌های آمریکا هرچه بیشتر دامن زد.

نئوکان‌ها برای پیشبرد سیاست جدید خود که از پیشرفت‌های علمی، فنی و نظامی روسیه مخصوصا چین، و ظهور قدرت‌های سرپیچ منطقه‌ای همچون ایران، سوریه و لیبی ناشی می‌شد، به افغانستان یورش بردند. البته سیاست ضداسرائیلی ایران که با این پایگاه نظامی غرب در منطقه در تقابل بود، از عوامل عمده در تجدید سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا محسوب می‌شد.  

بد نیست در اینجا یادآوری کنیم که سوریه تقریبا یک دهه قبل، در آستانه یورش به این کشور، پروژه آمریکایی عبور خط لوله نفت قطر به اروپا از خاک خود را رد کرده بود و خط لوله نفتی ایران را به جای آن پذیرفته بود.

همچنین یادآوری این نکته ضروری است که معمر غذافی ایجاد یک واحد پولی برای قاره آفریقا به جای دلار را در برنامه‌ی خود داشت.

آمریکا چرا شکست خورد؟

۱. آمریکا با حمله به افغانستان و بمباران‌های سنگین و بی حساب به زندگی مردم، توانست طالبان را از حکومت دور کند، اما نتوانست از مردم ساده‌دل روستایی که از دخالت‌های بیگانه آسیب فراوان دیده بودند دور کند. درواقع طالبان در نتیجۀ بمباران‌ها و ویرانگری‌های آمریکا در آغوش مردم جای گرفت.

۲. آمریکا در طول ۲۰ سال جنگ، سرانه برای هر فرد افغان معادل پنجاه هزار دلار هزینۀ تخریب و کشتار کرد و هرچه بیشتر به تجمعات مردمی و کاروان‌های عزا و شادی تاخت بر پشتیبانی مردم و قدرت طالبان افزود.

۳. هزینه‌های هنگفت جنگ کنتراتی با شرکت‌های خصوصی (روزانه دویست میلیون دلار) و عدم رضایت افکار عمومی در آمریکا از آن همه تلفات جانی و مالی

۴. سر برآوردن دولت‌های سابقا مهجور و فقیرِ بی‌دفاع مثل سوریه، لیبی، یمن و ایران. این دولت‌ها که به دلیل هزینه‌های سنگین نیروی هوایی و انحصار تولید ابزار دفاعی به خارج، تقریبا فاقد آن بودند، امروز به ابزار موشکی دست یافته‌اند. بدین ترتیب هزینه دخالت بیگانه و فرو پاشاندن این دولت‌ها سخت و پرهزینه شده است و از توان دولت‌های بحران زدۀ غربی به دور است. نتیجه خصومت‌بار کلنگی کردن خاورمیانه گواه بر این مدعاست.

۵. ظهور پرهیبت و پرقدرت مالی نظامی چین که به تسخیر حیرت انگیز علوم فضایی و هسته‌ای دست یافته و به مقام اول صدور تولیدات کارخانه‌ای در جهان رسید است، در اتحاد با روسیۀ ابرقدرت صنعتی هرگونه ماجراجویی را برای استعمارگران غربی غیرممکن ساخته است.

 

در همین رابطه بیشتر بخوانید:

 

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

آیا شیطنت‌های آمریکا و پیمان نظامی آتلانتیک سمالی (ائتلاف) پایان یافت؟

سوابق استعماری گروه ائتلاف و در رأس آن آمریکا نشان می‌دهد سیاست ثابت و همیشگی آنها حمله، تخریب، کشتار و اشغال کشورها در طول قرن‌ها بوده است. ایجاد ۸۰۰ پایگاه نظامی توسط آمریکا در چهار گوشۀ دنیا و تأسیس دولت نظامی اسرائیل تا دندان مسلح حتی به بمب‌های اتمی در قلب کشورهای نفتی خاورمیانه و نزدیک نشان‌های تلخ از این واقعیت‌اند. آنها به دلیل ساختارهای صنایع نظامی و اقتصاد سرمایه‌داریِ غیراخلاقیِ در جستجوی سود سریع و به هر قیمت نمی‌توانند کنار بکشند و به برنامۀ دراز مدت و نامطمئن فردای دورِ سیاستِ برد برد قناعت کنند. نشانه‌های زیر مؤید تداوم درد و رنج مردم‌اند:

۱. رئیس‌جمهور بایدن در سخنرانی سوم سپتامبر گفت: برنامۀ ما در افغانستان پایان یافته است (آفتاب آمد دلیل آفتاب)

۲. مذاکره آمریکا با گروهی که تروریست می‌داند، آن هم نه در کابل بلکه در قطر یعنی پایگاه نظامی آمریکا و نه با حضور دولت قانونی و به رسمیت شناخته شده بین‌المللیِ کشوری که دربارۀ آن مذاکره می‌شود.

۳. هدیۀ میلاردها دلار ابزار جنگی سبک و سنگین متعلق به ارتش آمریکا نه به دولت قانونی، بلکه به تروریست‌ها

۴. از هم پاشیدن ارتش سیصدهزار نفری دولت زیر نظر فرمان مستشاران آمریکایی به نفع طالبان! با توجه به رقابت سخت و سنگین آمریکا با چین در همسایگی دیوار به دیوار افغانستان آیندۀ ناامن با جنگ‌های نیابتی را به تصویر می‌کشد.

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

پناهجویان افغان کانادا

شرایط مترجمان پیشین افغان در کابل وخیم‌تر می‌شود

برخی پناهگاه‌ها در کابل که صدها همکار پیشین ارتش کانادا یا سازمان‌های غیردولتی به امید یافتن فرصت برای فرار از افغانستان در آن‌ها به سر می‌برند، با خطر بسته شدن طی دو هفته آینده روبرو هستند چرا که اعتبارات مالی لازم برای تامین نیازهای آن‌ها وجود ندارد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *