قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / عمومی / آریانا / طیبه پارسا، خانم قاضی افغان: با آمدن طالبان مرگ در انتظار ما است
قضات زن افغان

طیبه پارسا، خانم قاضی افغان: با آمدن طالبان مرگ در انتظار ما است

به گزارش هفته، به نقل از رادیو کانادا، قضات زن افغان، به شدت بیم آن دارند که درصورت به‌قدرت رسیدن طالبان، قربانی این گروه افراط‌گرا شوند. به‌همین علت، ناامیدانه از جامعه بین‌المللی خواسته‌اند برای جلوگیری از سلطه دوباره این گروه خشونت‌طلب بر افغانستان، اقدامی عاجل انجام دهند. در این میان، بسیاری از آن‌ها، به کمک کشورهای دیگر چشم امید دوخته‌اند تا بتوانند از جهنم افغانستان فرار کنند.

طیبه پارسا قاضی زن افغان است
طیبه پارسا یکی از ۲۷۰ قاضی زن افغان است که در کشورش به حرفه قضاوت مشغول است

طیبه پارسا از ده‌سال پیش در کشورش افغانستان به حرفه قضاوت مشغول است؛ اما این روزها با وحشت و دلهره، نظاره‌گر تحولات ناخوشایندی است که به شکلی برق‌آسا سرتاسر افغانستان را تحت تاثیر قرار داده‌است. طالبان شهر به شهر و استان به استان پیش می‌روند و بدون این‌که با مقاومت چندانی از طرف ارتش بی‌اراده و از پیش باخته افغانستان روبرو شوند، مناطق مختلف را به سیطره خود درمی‌آورند، تا کابوس زنان و دختران افغان هر روز جدی‌تر شود. همین چند روز پیش بود که ستیزه‌جویان طالبان، غزنی، زادگاه طیبه را به‌تصرف خود درآوردند. طیبه، خوب می‌داند که در این شرایط آشفته و هولناک، زمان چقدر برای او، همتایان و همکارانش تنگ است و هرلحظه ممکن‌است آن‌ها در یک چشم به‌هم‌زدن، همه‌چیز خود را از دست بدهند، حتی جانشان را.

طیبه، با صدایی آرام که خستگی و استیصال در آن موج می‌زند، می‌گوید: «شاید شما ندانید اما واقعیت این است‌که وقتی طالبان یک شهر یا یک منطقه را به تصرف خود در می‌آورد، یکی از اولین اقداماتی که انجام می‌دهد این است‌که درهای زندان‌ها را باز می‌کند و اعضا، هم‌قطاران و هم‌فکران خود را آزاد می‌کند. هر کدام از این افراد که کوهی از کینه و انتقام هستند، می‌توانند جامعه را با خطرات مهیبی مواجه کنند.»

Aviron

 

این زن جوان افغان می‌افزاید: «قضات زن در افغانستان، به شدت نگران آینده و امنیت خود هستند. تحولات افغانستان، همه ما را وحشت‌زده کرده‌است. خوب می‌دانیم که طالبان، برای انتقام‌جویی و تسویه حساب‌های خود، ابتدا نظامیان و پس از آن پرسنل دستگاه قضایی را هدف قرار خواهند داد؛ چراکه ما در گذشته، برخی از اعضای این گروه را محاکمه و محکوم کرده‌ایم. آن‌ها اکنون از هر فرصتی برای انتقام‌جویی از ما استفاده خواهند کرد.»

او تاکید می‌کند: «ما به عنوان زنان شاغل در جامعه، موجب خشم و کینه طالبان هستیم اما آنچه شرایط را برای ما بدتر می‌کند، این است‌که حرفه ما در جامعه، از اهمیت و قدرت برخوردار است؛ همین کافی‌است تا به اهداف کاملا طبیعی طالبان تبدیل شویم؛ چرا طالبان، مطابق با خوانش افراط‌گرایانه خود از شریعت، با واگذارکردن چنین حقوق، چنین مشاغل و سمت‌هایی به زنان به‌شدت مخالفند.»

طیبه که در کنار شغل قضاوت، به‌عنوان مسئول ارتباطات انجمن قضات زن افغانستان نیز فعالیت می‌کند، تصریح می‌کند: «در حال حاضر کمی بیش از ۲۵۰ قاضی زن در افغانستان فعالیت می‌کنند و آن‌ها حدود ۱۱ درصد کل افراد شاغل در حرفه قضاوت در افغانستان را تشکیل می‌دهند.»

طیبه به خوبی به‌یاد دارد که ژانویه گذشته، دو قاضی زن افغان اعدام شدند. اما این قاضی جوان، اکنون به‌شدت نگران سرنوشت خود و دیگر همکارانش است و اطمینان دارد که درصورت به‌قدرت رسیدن طالبان، سرنوشت شومی در انتظار همه قضات زن خواهد بود؛ قضاتی‌‌که طی سال‌های گذشته اکثرشان از بیم کینه‌توزی‌های طالبان، به کابل پناه آورده‌اند.»

از چند ماه پیش طیبه، به‌همراه گروهی از قضات زن افغان با استفاده از یک اپلیکیشن رمزگذاری شده موبایل، درباره نگرانی‌های خود، خطرات و تهدیدهایی که احتمالا با آن‌ها مواجه شده‌اند، تبادل نظر می‌کنند. دریافت پیام‌های تهدیدآمیز کتبی، تلفنی یا لفظی، مواردی است که تقریبا همه قضات زن افغان تجربه کرده‌اند.

طیبه پارسا می‌گوید که بارها در سالن دادگاه، تهدید شده و مورد توهین قرار گرفته‌است. این زن جوان افغان، بیم آن دارد که تعلق نژادی‌اش به اقلیت هزاره، موقعیت او را شکننده‌تر کند؛ چراکه اعضای این اقلیت، از دیرباز مورد آزار و اذیت طالبان قرار دارند.

طیبه پارسا، که قاضی بخش تجاری دادگاه تجدیدنظر کابل است، تاکید می‌کند در دوره فعالیت حرفه‌ای خود به‌ویژه در چند سال اخیر، چندین تن از بازرگانان قدرتمند، بانفوذ و البته بی‌ملاحظه و فاسد را که اکثر قریب به اتفاق آن‌ها، روابط تنگاتنگی با طالبان داشتند، محکوم و روانه زندان کرده‌است.

طیبه توضیح می‌دهد: «من شماری از اعضای مافیای کابل را محاکمه و زندانی کردم که برخی از آن‌ها، از نزدیکان یا حتی اعضای طالبان بودند. کاملا احساس می‌کنم که اکنون جانم به‌شدت در خطر است. می‌دانم که هر لحظه ممکن‌است هدف حمله طالبان قرار گیرم.»

فرار، تنها راه ممکن

این شرایط دهشت‌انگیز، موجب شده که طیبه پارسا، به‌رغم میل باطنی خود برای نجات جانش به فکر ترک افغانستان به سریع‌ترین شکل ممکن باشد و برای فرار از جهنمی که طالبان درست کرده‌اند، دست به هر کاری بزند: «ما کارمان را دوست داریم؛ به کشورمان عشق می‌ورزیم؛ عزیزان و نزدیکان‌مان را با از جان و دل دوست داریم اما یقین داریم که اگر اینجا بمانیم، کشته خواهیم شد یا در بهترین حالت، سرنوشت‌مان به زندان‌های طالبان ختم خواهد شد.»

طیبه می‌افزاید: «اگر بخواهیم زنده بمانیم، چاره‌ای نداریم جز این‌که افغانستان را با همه عشقی که به آن داریم، ترک کنیم و هرآنچه را که طی ده‌سال زحمت و تلاش در حرفه‌مان به دست آورده‌ایم، در اینجا برای همیشه به حال خود رها کنیم. متاسفانه این تنها گزینه پیش‌روی ماست.»

این زن قاضی جوان افغان بیان می‌کند: «ما طی بیست سال اخیر، توانستیم تاحدی مزه دموکراسی، قانون‌مداری، کرامت و حقوق زنان را بچشیم اما خیلی زود در مدت زمان کوتاهی، داریم همه این پیشرفت‌ها و دستاوردها را از دست می‌دهیم. ما، در سراشیبی قهقرایی قرار گرفته‌ایم که ما را یکصدسال به عقب خواهدبرد.»

اما برای طیبه و همکارانش، که سایه سنگین طالبان را به‌خوبی احساس می‌کنند، صحبت‌کردن از فرار خیلی راحت‌تر از عملی کردن آن است. او می‌داند که این روزها بسیاری از کشورها، سفارتخانه‌های خود را در کابل بسته‌اند و در شرایط به شدت پیچیده و دشوار کنونی، پیش‌بردن امور مهاجرت و پناهندگی و به ویژه تهیه اسنادی‌که برای ترک افغانستان و گرفتن پناهندگی از کشورهای دیگر لازم است، اگر غیرممکن نباشد بسیار سخت است.

درخواست کمک از جوامع بین‌المللی

به منظور درخواست کمک، قضات زن افغان با «انجمن بین‌المللی قضات زن IAWJ» تماس گرفته و حمایت این نهاد را خواستار شده‌اند. این انجمن بین‌المللی، که نمایندگی بیش از ۶۵۰۰ قاضی زن را در حدود یکصد کشور جهان بر عهده دارد، پیام قضات زن افغان را دریافت کرده و برای کمک به آن‌ها اعلام آمادگی کرده‌است.

مونا لینچ زنان قاضی افعان
مونا لینچ، می‌گوید زنان قاضی افعان، در وحشت قطع ارتباط با دنیا، درصورت تسلط طالبان بر کابل به‌سر می‌برند.

قاضی مونا لینچ، خود را سخنگوی زنان قاضی افغان معرفی کرده و خطاب به جامعه جهانی تاکید می‌کند که قضات زن افغان، بیم آن دارند که در صورت به‌قدرت رسیدن طالبان، با اقدامات انتقام‌جویانه این گروه تندرو، مواجه شوند و دیگر امکان هیچ تماسی با دیگر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی نداشته باشند.

قاضی مونا لینچ، مدیر منطقه‌ای «انجمن بین‌المللی قضات زن» در منطقه آمریکای شمالی، در این‌باره می‌گوید: «قضات زن شجاع افغان، از دو دهه پیش برای تقویت حاکمیت قانون و زمامداری باثبات در افغانستان مبارزه می‌کنند. اما امروز، صرفا به‌علت حرفه‌ای که به آن مشغول هستند، جان‌شان به‌خطر افتاده‌است. آن‌ها اکنون به کمک ما نیاز دارند و ما باید صدای آن‌ها باشیم.»

انجمن بین‌المللی قضات زن، در بیانیه‌ای که روز جمعه منتشر شد از همه طرف‌های دخیل در مذاکرات صلح افغانستان خواست تدابیری اتخاذ کنند که حقوق زنان و دختران افغان پایمال نشود و به ویژه حقوق و امنیت زنان افغان شاغل در حرفه قضاوت، که امروز در شرایط به‌شدت شکننده، آسیب‌پذیر و خطرناکی قرار گرفته‌اند، حفظ شود.

این نهاد بین‌المللی، همچنین در بیانیه خود از دولت‌ها، از جمله دولت فدرال جاستین ترودو خواست، قضات زن افغان و خانواده‌های آن‌ها را نیز در تدابیر و برنامه‌های حمایتی ویژه‌ای بگنجانند که برای مترجمان، روزنامه‌نگاران و دیگر همکاران بومی نظامیان خارجی مستقر در افغانستان به اجرا گذاشته‌اند.

انجمن بین المللی قضات زن، همچنین در بیانیه خود خواستار آن شد که دولت فدرال کانادا، زنان قاضی افغان را به علت وضعیت حساس و خطرناکی که در آن قرار گرفته‌اند، در گروه‌هایی قرار دهد که برای اعطای پناهندگی در اولویت قرار دارند. دولت کانادا روز جمعه اعلام کرد، حدود ۲۰ هزار پناهجوی افغان را که در گذشته به اشکال مختلف به نیروهای نظامی کانادا در افغانستان خدمت کرده‌اند اما با توجه به تحولات افغانستان امروز نگران امنیت و آینده خود هستند، پذیرش خواهد کرد.

طیبه پارسا امیدوار است که درخواست کمک او و همکارانش به گوش جامعه جهانی برسد و کشورهای جهان به آن‌ها کمک کنند تا بتوانند به‌موقع از افغانستان فرار کنند یا این‌که جامعه جهانی با مداخله قاطع خود، مانع از به‌قدرت رسیدن طالبان شود.

طیبه می‌گوید: «اگر طالبان، زمام امور را در افغانستان به دست گیرد، سرنوشت من و همه همکارانم قطعا به اعدام یا در بهترین حالت به زندان منتهی خواهد شد. ما برای فرار از چنین سرنوشتی، به حمایت دولت‌های خارجی نیاز داریم.»

 

 

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

قاضی زن در افغانستان

یک قاضی زن در افغانستان: می‌ترسم طالبان مرا پیدا کنند؛ گزارشی از “هفته”

به گفته یک شاعد عینی، زندانیان پس از آگاهی از واردشدن طالبان به کابل خودشان را مسلح کرده و با اسلحه به در و بام زندان هویدا شده و دروازه‌ها را گشودند و همه آنها، چه مجرمان جنایی و چه سیاسی آزاد شدند. در نتیجه امروز تفکیک افراد مجرم از بی‌گناه در شهر کابل مشکل شده است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *