قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / اخبار کانادا / فاجعه اتوبوس خبرنگاران / همه چیز از سهل‌انگاری مسئولان حکایت می‌کند؛ گفت‌و‌گوی اختصاصی هفته با «محمد درویش» درباره‌ی اتوبوس خبرنگاران
محمد درویش فعال محیطزیست

همه چیز از سهل‌انگاری مسئولان حکایت می‌کند؛ گفت‌و‌گوی اختصاصی هفته با «محمد درویش» درباره‌ی اتوبوس خبرنگاران

«کار ارزان – جان ارزان» از جمله شعارهای این روزهای خبرنگارانی است که برای دادخواهی جمع شده‌اند و علاوه بر اعتراض به وضعیت معیشتی، منتظر استعفای عیسی کلانتری، رییس سازمان محیط‌زیست ایران هستند. او که نه‌تنها حاضر به عذرخواهی در سانحه‌ی واژگونی اتوبوس خبرنگاران در استان آذربایجان‌غربی نیست بلکه با زبان بدن‌اش هم نشان می‌دهد که از دست رفتن جان آدم‌ها مثل سوختن درخت‌های زاگرس برایش تنها یک خبر است. «محمد درویش» فعال محیط‌زیست در رابطه با واژگونی این اتوبوس در گفت‌و‌گو با هفته به مواردی اشاره می‌کند که به نظر می‌آید انگیزه‌های سیاسی موجب سهل‌انگاری جدی و بروز این حادثه شده است.

«به نظر من مهم‌ترین نکته در این سانحه این بود که اولاً به نظر می‌رسد که این سفر بسیار با عجله و در آخرین روزهای دولت ترتیب داده شده است. گویی مسئولین ستاد احیای دریاچه ارومیه نگران بودند که مبادا پُست‌های خود را از دست بدهند و در دولت بعدی جایی نداشته باشند. چنانچه آقای عیسی کلانتری در دیدار چند روز قبل خود با آقای رییسی، مباحث ستاد احیا را مطرح کرده و گفته که ما باید قدر این نیروها را بدانیم، نگذاریم برنامه‌هایی که اجرا شده از بین برود و از این نیروها مجدداً استفاده کنیم!» این صحبت‌های اولیه‌‌ی محمد درویش در پاسخ به سوال خبرنگار هفته است که مهم‌ترین بُعد این سانجه را چه می‌دانید؟

او در ادامه به نقص فنی اتوبوس مذکور اشاره می‌کند و می‌افزاید: «این تعجیل برای آوردن خبرنگاران جهت پوشش این دستاوردهای باشکوه (!)، باعث شد تا سهل‌انگاری‌های جدی اتفاق بیفتد. براساس گزارش فرماندهی پلیس راهور، مشخص شده که اتوبوس از ویژگی‌های فنی لازم برخوردار نبوده و استانداردهای لازم را نداشته است. صراحتاً در این گزارش اشاره شده است که مسئولینی که این اتوبوس را اجاره کرده‌اند، ملاحظات فنی و امنیتی مرتبط را رعایت نکرده‌اند. راننده‌ی اتوبوس مذکور هم حدود یک ماه قبل اذعان کرده که وسایل یدکی لازم را برای این خودرو را فراهم می‌کند اما پلیس راهور درخواست داشته تا این خودرو از سیستم حمل و نقل عمومی حذف شود.»

Aviron

 

این فعال محیط‌زیست با استناد به گفته‌ی خبرنگاران حاضر در اتوبوس خاطرنشان می‌کند: «راننده با سرعت پایین رانندگی کرده و مدام از دنده برای کنترل سرعت ماشین استفاده می‌کرده است. اغلب صندلی‌های کمربند ایمنی نداشتند و حتی خبرنگاران برای خودرو جُک‌هایی هم ساخته بودند و در طول مسیر، ماشین را به سخره گرفته بودند. همه‌ی این عوامل، نشان‌دهنده‌ی سهل‌انگاری مسئولینی است که این اتوبوس را برای خبرنگاران اجاره کردند. اینها حتی بعد از سانحه اتوبوس هتل محل اقامت خبرنگاران را عوض کردند و به یک هتل پنج ستاره‌ی شیک در شهر تغییر می‌دهند؛ درحالی‌که اگر خود را خبرنگار برایشان اهمیت داشت، از همان ابتدا برای آنان در این هتل، جا رزرو می‌کردند نه این که بعد از حادثه این اتفاق رخ دهد.»

محمد درویش معتقد است واکنش‌های «عیسی کلانتری» رییس سازمان حفاظت محیط‌زیست بدتر از وقوع حادثه است که به جای ابراز همدردی و قول مجازات مسببین، می‌گوید: «این اتوبوس مشکلی نداشته، حادثه پیش می‌آید، اگر رییس‌جمهور هم می‌آمد با همین اتوبوس تردد می‌کرد، کسانی که به من در مورد نحوه‌ی نشستن مقابل خانم‌های خبرنگار اعتراض می‌کنند، مزخرف می‌گویند من از اول عمرم همین‌گونه نشسته‌ام.» عبارت‌هایی که باعث شد وجدان افکار عمومی و به‌خصوص خانواده‌های داغدار به شدت جریحه‌دار شود و شرایطی پیش بیاید که این چالش به بحران تبدیل شود. این فعال محیط‌زیست می‌افزادی: «مسئولین در ایران متاسفانه استعداد عجیبی در تبدیل چالش به بحران دارند، به جای این که فرصتی برای همدلی بسازند. اینها اگر خردمند بودند که با یک عذرخواهی، مساله را فیصله می‌دادند اما حتی خردمند هم نیستند و بدیهیات رفتار با ملت خودشان را هم نمی‌دانند.»

او در پاسخ به سوال خبرنگار هفته که «چقدر به نتیجه خوش‌بین هستید؟» می‌گوید: «فارغ از این که چقدر این دادخواهی به نتیجه برسد، به نظر من این واقعه سبب شد که مردم بیشتر مطالبه‌گر شوند، کوتاه نیایند و تا آخرین لحظه پیگیر باشند که دستاورد بسیار ارزشمندی است. شبکه‌های اجتماعی خوشبختانه به‌خوبی حمایت خود را از این موضوع نشان می‌دهند و من تصور می کنم اگر این پیگیری تداوم داشته باشد و به هیچ عنوان قطع نشود، به احتمال زیاد به نتیجه خواهد رسید.»

این فعال محیط‌زیست در ادامه به ناکارآمدی طرح‌های انتقال آب اشاره می‌کند و خاطرنشان می‌سازد: «پروژه‌های انتقال آب دردی را از مسائل کشور دوا نمی‌کنند. تنها مشکلات حوزه مقصد را حل نمی‌کند بلکه بحران‌هایی در حوزه مبدا ایجاد کردند. اصفهان اولین شهر در ایران است که پروژه‌های انتقال آب در آن انجام شده است. آیا وضعیت آب در این شهر بهتر شده است یا بدتر؟ در تهران هم اگر پروژه‌های انتقال آب انجام نمی‌شدند، این همه جمعیت هم وارد شهر نمی‌شد و مشکلاتی مانند ترافیک آلودگی هوا و فرونشست زمین نیز برای تهران به وجود نمی‌آمد. هر شهری یک پتانسیل طبیعی دارد و باید بر اساس آن پتانسیل طبیعی، چیدمان توسعه را طراحی کرد.»

او در پایان می‌افزاید: «دریاچه‌ی ارومیه با طرح انتقال آب سامان نخواهد گرفت، بلکه همه‌ی آبی که منتقل می‌شود باعث افزایش بارگذاری و توسعه‌ی اراضی کشاورزی می‌شود و بحران را شدیدتر خواهد کرد. متاسفم که گوش شنوایی برای شنیدن این موضوع در حاکمیت وجود ندارد و فقط با غلبه‌ی تفکر مدیریت سازه‌ای در آب، می‌خواهند مشکلات این حوزه را حل کنند. تا زمانی هم که پول مفت داشته باشند این کار را انجام می‌دهند، مگر این که چه شرایطی مانند امروز برسیم که پولی در کشور موجود نباشد. هرچند که در این‌صورت به زمین‌فروشی روی می‌آورند و با پول زمین، پروژه‌ها را جلو خواهند بُرد. طرح‌هایی مانند طرح انتقال آب از دریای عمان و خلیج‌فارس به استان‌های فارس و مرکزی و خراسان که در حال اجرا شدن است یا طرح انتقال آب دریای خزر به استان سمنان.»

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

 

در همین رابطه بیشتر بخوانید:

نویسنده: فرنگیس شکیبا

مطلب پیشنهادی:

محیط زیست

انسان و طبیعت: بیم یا امید؟

با قاطعیت نمی‌توان در رابطه با وضعیت زیست‌محیطی در سال ۲۰۲۱ نظر دارد اما در رابطه با سال ۲۰۲۰، باید گفت برای اولین بار از سال ۱۹۸۰، «مرز تخطی زمین» (Overshoot) تغییر کرد و به‌جای آنکه مانند تمامی سال‌های چند دهه اخیر افزایش پیدا کند، کاهش پیدا کرد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *