قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / جامعه / داستان یک روز نارنجی؛ کشف گورهای بی‌نام‌ونشان روز کانادا رابه چالش کشید
کشف گور دسته جمعی بومیان کانادا

داستان یک روز نارنجی؛ کشف گورهای بی‌نام‌ونشان روز کانادا رابه چالش کشید

کشف اخیر صدها گور بی‌نام و نشان در مدارس شبانه‌روزی کانادا، تلنگری بود برای اینکه تاریخ حقیقی آنچه که بر سر بومیان این کشور آمده فاش شود.

درخواست بسیاری از کانادایی‌ها این بود که روز ملی این کشور لغو شود و به جای آن فرصتی فراهم شود تا تاریخِ جایی که آن را به عنوان کشورشان می‌شناسند به درستی ثبت و آموزش داده شود.

برای همین موضوع هزاران نفر در تورنتو، اونتاریو به خیابان‌ها آمدند تا حمایت‌شان از شعار «احترام به زندگی همه کودکان» را نشان دهند. این شعار در اصل نشان همبستگی با کودکانی است که یک قرن قبل از خانه‌هایشان راهی مدرسه شدند و دیگر هرگز بازنگشتند.

در اوتاوا چنین روزی عموما روزی بود که در هر گوشه و کناری پرچم کانادا به چشم می خورد اما این بار زمین‌های تپه پارلمان با پرچم‌های نارنجی، پوشانده شده‌بود. رنگ نارنجی، نماد زندگی از میان رفته بومیانی است که کسی از تعداد آنها خبر ندارد.

Aviron

 

قصه از کجا شروع شد؟

کشف صدها گور بی‌نام‌ونشان در مدرسه سنت.یوجین در جنوب شرق بریتیش‌کلمبیا چندان غافلگیر کننده نبود.

در ۱۸۲ قبر کشف شده بقایای بدن انسان‌هایی پیدا شده که روایت‌ها درباره نحوه زندگی و مرگ آنها فراوان است اما هنوز مدرکی برای تایید آنها پیدا نشده است.

جک کروگر، یکی از کسانی که این مدارس را به مدت دو سال در دهه ۱۹۵۰ تجربه کرده‌، بارها درباره خشونت‌ها و آزار به کار رفته در این مدارس صحبت کرده‌بود. تا وقتی که در ماه می آثار اولیه این قبرها در کولومپوس پیدا نشده‌بود؛ کسی حرف‌های او را باور نمی‌کرد.

او که حالا ساکن پنتیگتون در بریتیش‌کلمبیاست در این باره به گلوب‌اندمیل گفت: «چیزهایی که ما بازمانده‌ها برای سال‌ها تعریف می‌کردیم رفته رفته خودش را نشان می‌دهد. برای بچه‌هایی که به این مدرسه‌ها رفته‌اند این خبرها اصلا غافلگیر کننده نبود.»

جامعه آکام، یکی از چهار گروه تشکیل دهنده the Ktunaxa Nation اعلام کرد که تصمیم دارند بعد از کشف گورهای ناشناخته تحقیقاتی را با استفاده از رادار کاوشگر زمین آغاز کنند. از این تکنولوژی برای جست‌وجو در زمین قبرستانی که نزدیک مدرسه سنت.یوجین است استفاده خواهد شد. این مدرسه از ۱۹۱۲ تا ۱۹۷۰ توسط کلیسای کاتولیک اداره می‌شد.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

در این رابطه بیشتر بخوانید:

بنابر اعلامیه روز چهارشنبه آکام* ۱۸۲ قبر کشف شده «تنها سه تا چهار فوت عمق دارد.» اینکه این قبرها حاوی اجساد کودکانی باشد که در این مدرسه تحصیل می‌کردند هنوز مشخص نیست اما مساله قربانی شدن کودکان در این مدرسه و دفن شدن آنها در گورهای بی‌نشانه تبدیل به یکی از نگرانی‌های جدی شده‌است.

خشم و غم حاصل از کشف این کورها در کانادا بی سابقه بوده‌است. بیشتر این خشم متوجه کلیسای کاتولیک است که در آن سال‌ها مسئولیت اداره مدارس را بر عهده داشته‌است.

روز چهارشنبه پلیس اعلام کرد بعد از وقوع چند آتش‌سوزی در کلیساهای بریتیش‌کلمبیا و آلبرتا درباره آتش‌سوزی مشکوک دیگری که در کلیسای سنت‌کت‌گری در ایندین‌بروک اتفاق افتاده تحقیقاتش را شروع خواهد کرد.

بر این کودکان چه گذشته؟

شاید آنچه که جک کروگر از این سال‌ها تعریف کرده مشتی از خرواری باشد که در سال‌های متمادی بر بچه‌های کوچک گذشته‌است.

یکی از کابوس‌های کروگر خودکشی دوست ۶ ساله‌اش در یکی از این مدارس است و در این باره به گلوب‌اند‌میل گفت:« او دوبار توسط کشیش مورد تجاوز قرار گرفت و تصمیم گرفت خودش را بکشد. فکرش را بکنید. شرایط چقدر بد بوده که یک بچه شش ساله را به خودکشی کشانده است؟»

به گفته او وقتی کودکی می‌مرد سایر دانش‌آموزان وظیفه داشتند جسد را دفن کنند. هر کودکی هم که تنبه‌های به کار رفته در مدرسه را زیر سوال می‌برد با گفتن اینکه «شما درون‌تان شیطان دارید» از طرف مسئولین مواجه می‌شدند.

او به یاد می‌آورد که همان زمان پلیس تحقیقات برای یافتن برای کودکان گمشده را آغاز کرده‌بود اما تنها با یک تماس تلفنی از جانب کشیش‌ها با مقامات، پرونده‌ها سریعا بسته شدند. چرا که «شخصیت‌های مذهبی در آن زمان نفوذ زیادی داشتند.»

به اعتقاد کروگر تعداد قبرها بیشتر از حد تصور است. «بین کابوس‌ها و اخبار، حالا ما فرصت عزاداری به دست آورده‌ایم. اما این تنها شروع ماجراست. آن بیرون تعداد قبرها خیلی بیشتر است.»

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

یافتن گورهای کودکان بومی‌ در کانادا و پژواک این رویداد در آمریکا

یافتن صدها قبر بدون علامت در مدارس شبانه‌روزی سابقِ کودکان بومیِ ‌کانادا، این پرسش را درباره‌ی میراث آسیب‌زای این مدارس در آمریکا، به ویژه آن مدارسی که کلیساها اداره‌شان می‌کردند، به وجود آورده است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *