قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / سخن هفته / لکه ننگ دیگری در تاریخ معاصر میهنم
ابراهیم رئیسی رئیس جمهور ایران

لکه ننگ دیگری در تاریخ معاصر میهنم

سردبیر |

نمی‌خواهم این نقل‌قول ژوزف دو مِی‌ستر Joseph de Maistre را باور کنم که می‌گوید: «هر ملت همان حکومت را به دست می‌آورد که شایسته آن است.»

در سال ۱۳۷۶ وقتی‌که آقای محمد خاتمی رئیس‌جمهور ایران شد نطفه‌های امید شکل گرفت. من که سال‌ها بود ناگزیر به ترک میهنم شده بودم خوش‌خیالانه فکر کردم این آغاز یک تغییر است و پایان کابوسِ نظامی که در آن شهروند معنا ندارد پس سخن از حقوق شهروندی نیز در بهترین حالت یاوه‌سرایی است و بس. فردی آمده بود که در میانه‌ی آن روزهای سیاه لبخند می‌زد و از واژه «شهروند» و «قانون» استفاده می‌کرد. روند وقایع به‌سرعت نشان داد که حتی اگر محدودیت‌های ذهنیِ سید خندان (مثل باور به ولایت‌فقیه) اجازه بدهد و او طالب یک تغییر واقعی باشد توان گذشتن از مانعی را ندارد که در مقابلش است: دیوار قطوری از تحجر که بندبندش را فساد روزافزون محکم ساخته بود.

Aviron

بعد نوبت به آقای محمود احمدی‌نژاد رسید. او هم مایه امید شد. رئیس‌جمهور جدید که باتکیه‌بر همان دیوار تحجر و فساد به قدرت رسیده بود هرگز در دروغ و نیرنگ و فریب و فرومایگی کم نیاورد و نشان داد که او نماد تمام‌وکمال تباهی است. آقای احمدی‌نژاد این تصور را ایجاد می‌کرد که ما به اسفل‌السافلین دروغ و فریب سقوط کرده‌ایم و او نمایندگی این سقوط را به عهده دارد پس دیگر سقوط به نقطه‌ای پایین‌تر مقدور نبود در نتیجه راهی به جز بالارفتن باقی نمی‌ماند. از نقطه نگاه خرداد ۱۳۸۴ بالاخره دوران «محمود» تمام می‌شد و پس از آن جامعه ما تنها و تنها یک راه می‌داشت و آن هم حرکت به‌سوی «بالا» بود. در آن لحظه این یک «امید» واقعی به نظر می‌رسید.

اما تدبیر نفر بعدی، حسن روحانی، نیز جز نیرنگ و فریب خلق نبود و او نیز در فرومایگی از سلف خود هیچ کم نیاورد و ننگ آبانِ آتش و خون را بر پیشانی خود نشاند.

و خرداد دیگری از راه رسید: خرداد ۱۴۰۰. این بار کلید کاخ ریاست‌جمهوری ایران به دست مردی داده شده که به گواه آقای حسینعلی منتظری جنایاتش را تاریخ هرگز فراموش نخواهد کرد.

میلیون‌ها نفر از ما، مردم ایران به این دیو آدم‌خوار رأی دادیم و به نشستش او بر اریکه قدرت مشروعیت بخشیدیم. اما از حق نگذریم، در برابر گروه رأی‌دهنده، اکثریت بزرگی بر عدم شرکت در بالماسکه نظام اسلامی پای فشرد و سربلند بیرون آمد.

نمایشی که ابراهیم رئیسی قرار بود بی‌هیچ اما و اگر پیروز میدانش باشد سناریو و صحنه‌آرایی دقیق، حساب‌شده و آشکاری داشت. سناریونویسان هیچ جزئیاتی را به دست تصادف نسپرده بودند و فقط یک «روشنفکر» خاورمیانه‌ای می‌توانست فریب این دروغ آشکار را بخورد و مردم را به شرکت در این نمایشِ پلید دعوت کند.

و صد افسوس تا زمانی که گروهی در جامعه ما در ردای «روشنفکرِ سکولار» حاضرند با آلوده‌ترین نمادهای تاریکی و جهل در صحنه‌ی مشترک عوام‌فریبی قرار بگیرند ما محکوم حکومتی خواهیم بود که خود انتخابش کرده‌ایم، حتی اگر به آن رأی نداده باشیم.

در این رابطه بخوانید:

 

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

نویسنده: خسرو شمیرانی

مطلب پیشنهادی:

نگاهی به فراز و فرود مدرنیته از عصر قاجار تا امروز

آکادمی تفکر وبیناری را با عنوان «ايران در گذار تاريخى به مدرنيته» برگزار می‌کند.

2 نظرات

  1. سلام متاسفم برات با این عقیده که جنایات آدمایی که بیش از هفده هزار نفر از هموطن هات را به خاک و خون کشیدند فراموش کردی و به آقایی که اون ها را به سزای اعمالشون رسوند معترضی؛متاسفم برات که از جنایات آمریکا(مثل کشتن هموطنات در هواپیمای ایرانی در پرواز 655) و جنایات انگلیس در این مملکت را فراموش کردی و به جای اونها،به آقایی که اونها و مزدوران آنها را روسیاه کرد،حمله میکنی.اما وضعیت الآن ایران به دلیل انتخاب نادرستشون بوده که الحمدلله بالاخره انتخاب صحیح کردند و به زودی نتایج اون را میبینیم و میبینید.

    • واژه تاسف در واژگان شما مگر جایگاهی هم دارد؟ همین قدر رشد سیاسی هم جای بسی خوشحالی است که جواب نقد را معمولا با گلوله میدهید . شرم بر شما… از شما بیزاریم… بزودی ثمره انتخاب باصطلاح صحیح را هم خواهیم دید… فردی بدون سابقه اجرایی و مدیریتی سکان این کشتی به گل نشسته را بدست گرفته تا دولت در سایه بتواند هرچه نتوانسته بکند … میبینم که این سینه چاک رهبر هم بزودی دست مبارک مقام معظم را چون سلفش اوس محمود گاز خواهد گرفت ! از نویسنده که حق مطلب را بیان کردند سپاسگزارم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *