قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / دیدگاه / خوانندگان / از خوانندگان: گفتگو با یک خانم جوان پای دیوار عکا
دیوار عکا-از خوانندگان

از خوانندگان: گفتگو با یک خانم جوان پای دیوار عکا

بخش «خوانندگان» هفته متعلق به خوانندگان است. تنها محدودیت انتشار مطالب در این صفحه قوانین کاناداست. سلیقه سردبیر و دست‌اندرکاران هفته در انتشار مطالب در این بخش تأثیری ندارد.

جعفر خدیر، مونترال|

دخترخانم شما اصالتاً کجایی هستید؟ من عربم.

تو؟ تو عربی؟ بلی، به نظر شما باید چگونه باشم تا مرا عرب بدانی؟

چشمم آبی نباشد؟ نه من مهاجرم و نه اسرائیلی و نه از جای دیگر، من عربم و نسل اندر نسل اینجا به دنیا آمده‌ام. من در عکا از قدیمی‌ترین و باستانی‌ترین و زیباترین نقاط عالم به دنیا آمده‌ام و دختر این کوچه‌ها، دیوارها و باغ‌ها هستم. این گنبدها و مسجدها، کلیساها و آب‌ها انگار با من زاده شده‌اند و روح و روان منند! من هرگز فکر نمی‌کنم بتوانم عکا را ترک کنم، زیرا در این صورت چون ماهی که از آب دور افتد، خواهم مرد.

Aviron

 

در اینجا گفت‌وگوی ما به درازا کشید و رهگذری که بر ما گذر می‌کرد وارد صحبت ما شد و گفت سیاست مربوط به فلسطینی‌ها نیست؛ فلسطینی‌های اینجا برای اینکه روحیه و نیز هویت خود را حفظ کنند و امید خود را به ماندن و نیست نشدن نگه‌دارند، باید هر روز خود را خودسازی روانی کنند و به قول خودشان از دیوار بپرند؟ این یعنی چه؟ بلی، از دیوار باید بپرند تا فلسطینی شجاع و محترم به‌حساب آیند! و دارای هویت فلسطینی باشند.

گفتی دیوار؟ بلی، دیوار، دیوار آپارتاید، دیواری که ژنرال آریل شارون جلاد بنا کرد. خودش هم گفت این دیوار آن‌قدرها هم امنیتی نیست و مانع عبور افراد خطرناک هم نیست! خوب پس چیست؟ او (شارون) چیزی نگفت، مِن و مِنی کرد بازهم چیزی نگفت تا سکته کرد و به طرز کثیفی مرد؛ اما در واقعیت برنامه این بود که عرب‌تباران را جان بر لب آورند و ناامید کنند تا منطقه یعنی زادگاهشان را ترک گویند.

حالا امروز در شیخ الجراح مردم را علناً از خانه‌های خود بیرون می‌کشند و به صهیونیست‌های متعصب نژادپرست و راست افراطی می‌سپارند که در اصطلاح به آن‌ها کولونی‌های اسرائیلی (مستعمره‌نشین‌های اسرائیلی) می‌گویند و باعث آشوب‌های کنونی شده‌اند. بانی و باعث این دیوار یعنی ژنرال آریل شارون نخست‌وزیر سابق اسرائیل در سال ۱۹۸۲ در مقام وزارت دفاع اسرائیل به هنگام حمله به لبنان و اشغال این کشور، اردوگاه پناهندگان فلسطینی شتیلا و صبرا را در لبنان محاصره کرد و به کسی از خرد و بزرگ اجازه خروج نداد. شب‌هنگام به‌اتفاق آنتوان لحد که یک افسر مسیحی شورشی ارتش لبنان بود در رأس گروه فالانژهای لبنان (که با کمک اسرائیل به وجود آمده بود) ساکنان پناهنده فلسطینی این دو کمپ پناهندگان را که به ۳۵۰۰ نفر برآورد شد خرد و بزرگ قتل‌عام کردند، به طوری که آریل شارون به قصاب فلسطینی‌ها شهرت یافت و سپس این جانور انسان‌نما دچار سکته مغزی شد و مدت ۸ سال در بیهوشی زندگی سخت و کثیفی را بر اطرافیان تحمیل کرد و مرد. آنتوان لحد و فالانژهای تا دندان مسلح زیر فرمان نیز در برابر جوانان و ساکنان جنوب لبنان (عمدتاً شیعه) فرار به اسرائیل را برقرار در وطن ترجیح دادند. لحد بعدها به فرانسه رفت و دوران پیری را در انزوا و خفا به سر برد و مرد و تعقیب او در دادگاه‌های لبنان به اتهام قتل‌های زیاد به‌جایی نرسید و پلیس بین‌المللی فرانسه‌ی عدالت‌خواه نیز در همدستی با جنایتکاران از تحویل او به لبنان خودداری کرد.

دیوار شارون به دیوار آپارتاید شهرت یافت و خانواده‌های زیادی را از هستی و زندگی انداخت. به این ترتیب که دیوار به ارتفاع ۸ متری بین خانه مسکونی و محل کسب‌وکار خیلی از کسبه فلسطینی قرار گرفت که برای رفتن به محل کار ویزا برقرار شد، اما دولت مردم‌آزار اسرائیل از دادن ویزا به این کسبه فلسطینی خودداری کرد و آن‌ها را به بیکاری و خانه‌نشینی کشید و به فقر و تنگدستی گرفتار ساخت.

حال از مسئولین نشریه‌های دست راستی همچون پیوند (چاپ مونترال) باید پرسید آیا وظیفه روزنامه‌نگاری شما نشر اکاذیب و مهملات نویسنده‌های فاقد اخلاق و وطن‌فروش از قماش مجید محمدی است که ۶۰ سال تاریخ دردناک و آغشته به خاک و خون این ملت (فلسطین) را روضه‌خوانی می‌خواند؛ یعنی سرهم‌بندی کردن مسائل غیرواقعی و نامعقول برای سرکیسه کردن توده‌های عوام؟ آیا این تهمت دروغ و سخیف و کثیف در شأن یک روزنامه‌نگار است؟

عده‌ای معتقدند این وضع با برنامه قبلی و برای نجات نتانیاهو طراحی شده است، چون وی متهم به فساد است و دادگاه آن به‌زودی تشکیل می‌شود تا به سه اتهام این سیاست‌باز ۷۲ ساله یعنی کلاه‌برداری، رشوه‌خواری و خیانت به اعتماد عمومی رسیدگی کند. نتانیاهو به این ترتیب و به این امید که بتواند در شرایط جنگی، جریان دادگاه را دگرگون کند و دولت راست افراطی خود را از خطر سقوط برهاند. حال فلسطینی‌های باریکه غزه به این فکر هستند که اگر ارتش اسرائیل به‌قصد اشغال مجدد این باریکه به غزه هجوم آورد، با یک انتفاضه دیگر دوباره آن‌ها را بیرون کنند، اما نه مانند انتفاضه پیشین که جوان‌های فلسطینی فقط با سنگ به جنگ صهیونیست‌های تا دندان مسلح می‌رفتند، بلکه این بار با موشک به استقبال آن‌ها خواهند شتافت.

به‌جاست گفته شود این جوانان جنوب لبنان (هم‌مرز با اسرائیل) بودند که پایه حزب‌الله لبنان کنونی را ریختند و تا جایی آمادگی یافتند که توانستند در سال ۲۰۰۶ به هنگام حمله اسرائیل به لبنان، ارتش به‌اصطلاح «شکست‌ناپذیر» اسرائیل را ۳۲ روز زمین‌گیر کنند و با تلفات سنگین آن را مجبور به عقب‌نشینی نمایند؛ اما اسرائیل خشمگین از شکست خود، وحشیانه لبنان را بمباران کرد و دهکده قانا را با خاک یکسان نمود.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

جعفر خدیر-مونترال
جعفر خدیر

نویسنده: هفته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *