قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / خروج اشغالگران آمریکایی از افغانستان؛ سرزمینی که قدرت‌های بزرگ در آن به‌زانو درآمدند
خروج آمریکا از افغانستان

خروج اشغالگران آمریکایی از افغانستان؛ سرزمینی که قدرت‌های بزرگ در آن به‌زانو درآمدند

گروه ترجمه هفته|

آمریکا پس از بیست سال جنگ ویرانگر، خونین و البته بی‌حاصل در افغانستان که طولانی‌ترین مناقشه نظامی قدرت اول جهان محسوب می‌شود، بنا به تصمیم جو بایدن آخرین واحدهای نظامی خود را یازدهم سپتامبر آینده از خاک این کشور جنگ‌زده خارج خواهد کرد.

آمریکا نیز همانند اتحاد جماهیر شوروی سابق طعم تلخ شکست در افغانستان را چشیده و در حالی خاک این کشور را ترک خواهد کرد که نتوانسته است به اهداف خود دست یابد. جو بایدن برخلاف دیدگاه‌های پنتاگون و آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) فرمان عقب‌نشینی نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان را صادر کرده است. این در حالی است که ژنرال‌های بلندپایه و سران سرویس‌های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا به‌هیچ‌وجه مایل نیستند، نامشان به‌عنوان شکست‌خوردگان جنگ افغانستان در تاریخ ثبت شود.

Aviron

 

آمریکا درست همانند ناکامی‌های تلخی که در ویتنام تجربه کرد، در افغانستان نیز راه به‌جایی نبرد و برخلاف آرزو و شعارهای خود نتوانست یک دولت باثبات و دموکراتیک در این کشور برقرار کند و این کشور ناامن و بی‌ثبات را به ارتشی مجهز کند که بتواند بدون حمایت و به‌دور از دخالت نیروهای خارجی به‌طور مستقل غائله گروه‌های شورشی و متخاصم را برای همیشه بخواباند.

آیا به‌زودی طالبان دوباره قدرت را به دست خواهند گرفت؟

حکومتی که آمریکایی‌ها در افغانستان روی کار آورده‌اند، چه مدت پس از خروج نیروهای آمریکایی در برابر حملات و فشارهای طالبان دوام خواهد آورد؟ در ویتنام هنری کیسینجر وزیر امور خارجه دولت نیکسون خواستار آن بود که ارتش آمریکا در یک «مهلت مناسب» از خاک این کشور خارج شود تا آمریکا فرصت آن را داشته باشد وجهه و اعتبار خود را حفظ کند. به نظر می‌رسد مهلتی که برای خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان تعیین شده، بسیار کوتاه است.

گروه شورشی طالبان در حال حاضر کنترل نزدیک به نیمی از خاک افغانستان را در دست دارد و صرف‌نظر از اینکه در این کشور آتش‌بس برقرار باشد یا نباشد، طالبان از قدرت کافی برخوردار است تا ظرف چند ماه آینده سلطه خود را به مناطق و استان‌های بیشتری گسترش دهند چراکه طالبان در مناطقی که تحت کنترل خود درمی‌آورند از حمایت کافی مردم این مناطق برخوردار هستند. طالبان برای آموختن و آموزش دادن هنر جنگیدن به نیروهای خود به مشاوران نظامی خارجی نیاز ندارند. جنگجویان طالبان عمدتاً دهقانان فقیری هستند که به‌جای لباس‌های نظامی از لباس‌های محلی و صندل و به‌جای تجهیزات جنگی پیشرفته و به‌روز دنیا از سلاح‌ها و مهمات قدیمی مختلف استفاده می‌کنند و با همین امکانات ناچیز معمولی توانسته‌اند طی دو دهه با قدرتمندترین و مجهزترین ارتش جهان مقابله کنند.

نیروی هوایی پیشرفته، ماهواره‌های جاسوسی مدرن و انواع و اقسام تجهیزات جنگی به‌روز دنیا که ارتش آمریکا در افغانستان به کار گرفت، برای شکست دادن یک گروه چریکی که حاضر است برای عقیده و وطن خود بمیرد، هرگز کافی نبود.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

خارج از مراکز شهری حتی در مناطقی که تحت کنترل طالبان نیست، طی سال‌های گذشته پیشرفت‌های مشهودی که بتواند منعکس‌کننده بخشی از صدها میلیارد دلار کمک مالی جامعه جهانی به دولت افغانستان باشد، به چشم نمی‌خورد. افغانستان درواقع به سیاه‌چاله‌ای تبدیل شده است که کمک‌های قابل‌توجه جامعه بین‌المللی را می‌بلعد بدون اینکه کمترین تأثیری در بهبود وضعیت آن حاصل شود. اکثر کارشناسان مسائل افغانستان بر این عقیده‌اند که دولت افغانستان که با حمایت آمریکایی‌ها روی کار آمده است پس از خروج نظامیان آمریکایی چند ماه بیشتر دوام نخواهد آورد و احتمالاً خیلی زود بار دیگر این کشور به آوردگاه یک جنگ داخلی جدید تبدیل خواهد شد که گروه‌های مختلف افغان برای به دست گرفتن قدرت رو در روی یکدیگر قرار خواهند گرفت. به‌این‌ترتیب هزاران سیاستمدار، مدیر و مسئول دولت فعلی افغانستان برای حفظ جان خود و خانواده‌هایشان راه فرار از کشور را در پیش خواهند گرفت اما قطعاً ثروتمندترین‌ها و آن‌هایی که در خارج از حمایت‌های بیشتری برخوردار هستند، در این مسیر موفق خواهند شد.

نابودی صدام در عراق میدان را برای طالبان باز کرد

در سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ دولت وقت آمریکا به‌جای اینکه تلاش و توجه خود را اساساً بر حل مشکل افغانستان متمرکز کند و برای تغییر سیر تحولات در این کشور بکوشد، جرج بوش رئیس‌جمهور کم‌هوش وقت آمریکا تحت تأثیر فشارهای لابی اسرائیلی، بخش قابل‌توجهی از منابع و نیروهای تحت فرمان خود را به عراق گسیل کرد تا صدام حسین را که دشمن قسم‌خورده بن‌لادن و گروه‌های تکفیری بود، از میان بردارد. جرج بوش با این کار یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات راهبردی تاریخ آمریکا را مرتکب شد و آمریکا و خاورمیانه برای چندین دهه بهای این خطای فاحش جرج بوش را خواهند پرداخت.

حتی کانادا نیز از پیامدهای این اشتباه تاریخی آمریکا در امان نماند و طی مداخله خود در افغانستان در چارچوب مأموریت سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ متحمل تلفات و خسارات سنگینی شد. در این سال‌ها دست‌کم ۱۶۰ نیروی کانادایی جان خود را در مناقشه افغانستان از دست دادند، صدها نفر به‌شدت مجروح شدند و هزاران نفر نیز دچار زخم‌های روحی و روانی درمان‌ناپذیر شدند. طبق برآورد کارشناسان، مناقشه نظامی بیهوده افغانستان دست‌کم پانزده میلیارد دلار روی دست کانادا گذاشت.

بااین‌حال کانادا همواره در سال‌های گذشته روابط محکم و حسنه‌ای با افغانستان داشته و اساس روابط خود با افغانستان را بر پایه کمک به تقویت ثبات، امنیت، دموکراسی و حقوق بشر در این کشور استوار کرده است.

آغاز کمک‌های بشردوستانه کانادا به افغانستان به اوایل سال‌های ۱۹۶۰ و زمانی برمی‌گردد که این کشور با یک‌رشته بلایای طبیعی روبرو شد. در سال ۱۹۶۸ کانادا رسماً روابط دیپلماتیک با افغانستان برقرار کرد و سال ۲۰۰۳ سفارت کانادا در افغانستان گشایش یافت. اولین سفیر افغانستان در کانادا نیز در سال ۲۰۰۲ منصوب شد.

از سال ۲۰۰۱ تعهد کانادا در قبال افغانستان مطابق با سیر تحولات در این کشور تغییر کرد و طی سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ بیش از ۴۰ هزار نظامی کانادایی در چارچوب مأموریت ناتو در این کشور شرکت کردند. کانادا امروز نیز همچنان به حمایت‌های خود از تلاش‌های بین‌المللی در جهت ثبات، امنیت و توسعه در این کشور ادامه می‌دهد و از سال ۲۰۰۱ تاکنون درمجموع ۳ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار به این کشور کمک کرده است. کمک‌های کانادا به افغانستان عمدتاً در زمینه‌های امنیتی، آموزش، بهداشت، حقوق بشر، حقوق زنان و دختران افغان بوده است.

در اجلاس سران ناتو که سال ۲۰۱۶ در ورشو پایتخت لهستان برگزار شد، کانادا قول داد ۱۹۵ میلیون دلار از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به نیروهای دفاعی و امنیت ملی افغانستان کمک کند. کانادا تعهدات مالی خود به افغانستان را به «صندوق ویژه حمایت از ارتش ملی افغانستان» ANATF که ناتو ایجاد کرده است و همچنین «صندوق ویژه نظم عمومی افغانستان» LOFTA که برنامه توسعه سازمان ملل متحد دایر کرده است، واریز می‌کند. کانادا از طریق مشارکت خود در ANATF برای تقویت ارتش ملی افغانستان، آموزش و تجهیز نیروهای نظامی این کشور تلاش می‌کند.

تلاش برای افزایش شمار زنان در صفوف نیروهای دفاعی و امنیت ملی افغانستان از اولویت‌های «طرح ملی اقدام کانادا در حمایت از صلح و امنیت» افغانستان محسوب می‌شود.

در کنفرانس حمایت از افغانستان که نوامبر سال ۲۰۲۰ برگزار شد، دولت کانادا با تأکید بر تعهدات پیشین خود در قبال افغانستان قول داد ۲۷۰ میلیون دلار به روند توسعه افغانستان طی سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ کمک کند. طبق اعلام مقامات اتاوا، کمک‌های کانادا به افغانستان در جهت تحقق اهدافی که در چارچوب طرح «دهه تحول» (۲۰۲۴-۲۰۱۵) تعیین شده است، صورت خواهد گرفت. بخشی از این کمک‌ها در اختیار صندوق ویژه بازسازی افغانستان واریز خواهد شد و بخشی به تأمین مالی پروژه‌های عمرانی در زمینه‌های ترجیحی مثل بهداشت و آموزش، تقویت جایگاه و حقوق زنان، ارتقای حقوق بشر و تقویت صلح و امنیت افغانستان اختصاص خواهد یافت. این بخش از کمک‌های مالی کانادا به افغانستان از طریق سازمان‌های غیردولتی کانادایی یا بین‌المللی و همچنین سازمان‌های چندجانبه در افغانستان هزینه خواهد شد.

دولت کانادا تعهد کرده است با دولت افغانستان، احزاب سیاسی افغان، جامعه مدنی افغانستان و جامعه بین‌المللی همکاری کند تا دستاوردهای هرچند نسبی که تاکنون در افغانستان حاصل شده است، درروند فعلی مذاکرات صلح این کشور نادیده گرفته نشود. اتاوا تأکید کرده است که از نزدیک تحولات افغانستان را رصد می‌کند و همکاری‌ها و مشارکت‌های خود با افغانستان را متناسب با این تحولات و برحسب شرایط موجود در این کشور تنظیم خواهد کرد.

ارزش مناسبات تجاری دوجانبه کانادا و افغانستان در سال ۲۰۱۹ بالغ‌بر ۲۱ میلیون و ۸۶۰ هزار دلار اعلام شد. در سال ۲۰۱۹ صادرات کالا از کانادا به افغانستان (عمدتاً شامل ماشین‌آلات و قطعات) ۱۶ میلیون و ۸۳۰ هزار دلار بود درحالی‌که در همین مدت ارزش واردات کانادا از افغانستان (عمدتاً میوه و خشکبار) کمی بیش از ۵ میلیون دلار برآورد شد. تعداد محدودی از شرکت‌های کانادایی به دنبال فرصت‌های مناسب سرمایه‌گذاری در بخش معادن، فناوری اطلاعات، مخابرات، حمل‌ونقل، خدمات مهندسی و کشاورزی افغانستان هستند.

کانادا و افغانستان در سال‌های گذشته توافق‌نامه‌هایی درزمینهٔ تجارت و سرمایه‌گذاری منعقد کرده‌اند که برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: توافق در خصوص تسهیل تبادلات سازمان جهانی تجارت؛ توافق بر سر جنبه‌های مختلف حقوق مالکیت معنوی در تجارت؛ توافق کلی بر سر تعرفه‌های گمرکی و تجارت؛ توافق کلی درباره تجارت خدمات؛ توافق درباره فناوری‌های اطلاعات در سازمان جهانی تجارت.

منبع ۱

منبع ۲

نویسنده: mehrahang

مطلب پیشنهادی:

سربازان آمریکایی در افغانستان

نتیجه مداخله آمریکا در افغانستان وقفه در راه رسیدن به دمکراسی بود

در هفته‌های اخیر تحولات برق‌آسا و غافلگیرکننده افغانستان که تغییراتی عمیق در حیات سیاسی این کشور به وجود آورد، موضوع داغ بخش‌های خبری شبکه‌های مختلف تلویزیونی و عناوین درشت صفحات اول مطبوعات جهان بود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *