قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / اخبار کانادا / عدم تعهد کانادا به پایان حبس انفرادی
حبس انفرادی
گروه‌های حامی حقوق بشر و کارشناسان بین‌المللی اسناد و شواهدی تهیه کرده‌اند دال بر این که حتی حبس‌های انفرادی کوتاه مدت نیز می‌تواند برای زندانیان آثار مخربی مثل افسردگی، توهم، پارانویا و اندیشه خودآزاری و خودزنی به همراه داشته باشد.

عدم تعهد کانادا به پایان حبس انفرادی

کانادا به تعهد خود برای پایان دادن به حبس انفرادی عمل نکرده است.

دولت فدرال کانادا دو سال پیش قول داد به حبس انفرادی محکومان که ناقض مقررات و معیارهای بین‌المللی مربوط به مجازات حبس است پایان دهد اما گزارش جدیدی که در این باره منتشر شده حاکی از خلف وعده اتاوا است.

به گزارش هفته، به‌نقل از شبکه الجزیره، یک گزارش افشاگرانه جدید حاکی از آن است که بر خلاف تعهد دولت فدرال برای پایان دادن به حبس‌های انفرادی، بیش از یک چهارم محکومانی که دوره حبس خود را در زندان‌های فدرال سپری می‌کنند در شرایط مشابه سلول انفرادی به سر می‌برند اما مسئله تاسف برانگیزتر این است که از هر ده زندانی یک نفر دوره حبس خود را شرایطی سپری می‌کند که طبق معیارهای سازمان ملل متحد شکنجه قلمداد می‌شود.

این گزارش افشاگرانه کمتر از دو سال پس از آن منتشر می‌شود که دولت کانادا لایحه‌ای تصویب کرد که در آن بر ضرورت پایان دادن به روش‌های مختلف حبس انفرادی تاکید شده است. همان زمان اداره زندان‌های کانادا SCC که مسئولیت رسیدگی به امور زندان‌های فدرال را بر عهده دارد، این لایحه را آغازگر یک تحول واقعی در زمینه مجازات حبس دانست.

Aviron

 

این قانون در سال ۲۰۱۹ و پس از آن ارائه و تصویب شد که گروه‌های مدافع حقوق مدنی کانادا شکایت‌هایی را بر ضد سیستم پیشین «تبعیض اداری» کشور که به گفته آن‌ها ناقض قانون اساسی و حقوق زندانیان است، مطرح کردند.

جین اسپرات استاد جرم شناسی دانشگاه پیرسون تورنتو می‌گوید: «به نظر نمی‌رسد که با گذشت زمان بهبود یا تغییر مثبتی در شرایط ایجاد شده باشد.»

زندانیان فدرال در کانادا در صورتی که احساس شود تهدیدی برای خودشان، برای دیگران یا زندان محسوب می‌شوند یا زندانیانی که تشخیص داده شود احتمالا بتوانند در روند تحقیقات مداخله کنند، به واحدهای مداخله ساختاریافته UIS منتقل می‌شوند. اما در سیستم UIS نیز آن‌ها باید چهار ساعت در شبانه روز از سلول خود بیرون باشند و دو ساعت از این چهار ساعت امکان تماس انسانی واقعی داشته باشند.

آقای اسپرات که با همکاری آنتونی دوب استاد دانشگاه تورنتو گزارش مربوط به زندان‌های فدرال را تهیه کرده است، می‌گوید آمار و اطلاعات اداره زندان‌های کانادا نشان می‌دهد که بیش از ۲۸ درصد محکومانی که در سیستم UIS دوره حبس خود را سپری می‌کنند، ۲۲ ساعت شبانه روز یا حتی بیشتر از این مدت را بدون تماس واقعی با دیگران می‌گذرانند.

مطابق با کلیه مقررات و معیارهای حداقلی سازمان ملل متحد در زمینه رفتار با زندانیان که به «مقررات نلسون ماندلا» نیز معروف است، این نوع حبس با حبس در سلول انفرادی یکسان است.

این گزارش افشاگرانه همچنین حاکی از آن است که ۹.۹ درصد زندانیان در سیستم UIS در حبس انفرادی طولانی مدت قرار گرفته‌اند (بیش از پانزده روز متوالی در سلول انفرادی). مقررات نلسون ماندلا این نوع حبس را به عنوان نوعی شکنجه، رفتار خشونت‌آمیز، غیرانسانی و انحطاط‌آمیز رد کرده و ممنوع دانسته است.

جین اسپرات در گفت‌وگو با الجزیره تصریح کرد در میان زندانیان افرادی هستند که از مشکلات روحی و روانی رنج می‌برند اما مسئولان زندان بدون توجه به این مسئله آن‌ها را در حبس انفرادی قرار می‌دهند. این برخورد خشونت بار می‌تواند اختلالات روحی و روانی این زندانیان را تشدید کند. به گفته اسپرات، این مسئله حتی در مواردی به مرگ زندانیان در حبس منجر شده است.

آقای اسپرات این نوع حبس را که با انزوای و فشارهای روحی و روانی بیشتری همراه است، « زندان در زندان» توصیف و بر ضرورت توقف آن در کانادا تاکید کرد.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

بیشتر بخوانید:

منبع خبر

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

راتنا امیدوار

دیدگاه راتنا امیدوار درباره جمهوری اسلامی، پهلوی، مصدق و نقض حقوق بشر در ایران

راتنا امیدوار در سال ۲۰۱۷ و در مخالفت با لایحه موسوم به S2019 درباره کاهش هرچه بیشتر روابط کانادا با ایران به خاطر نقش مسائل حقوق بشری در پارلمان کانادا سخنرانی کرد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *