قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / مهاجرت / آن‌ها با هزاران امید و برای یافتن یک زندگی بهتر به کانادا آمده‌اند اما…
مهاجران کانادا

آن‌ها با هزاران امید و برای یافتن یک زندگی بهتر به کانادا آمده‌اند اما…

پاندمی کرونا و پیامدهای گسترده آن موانع متعددی در مسیر سفر هزاران دانشجوی خارجی قرار داده که رؤیای تحصیل در دانشگاه‌های کانادا و برخی از آن‌ها حتی رؤیای ماندن و زندگی در کانادا را دارند. برخی از آن‌ها که به‌رغم همه مشکلات و محدودیت‌های سفر خود را به خاک کانادا رسانده‌اند، اذعان می‌کنند که شرایط و وقایعی را که با آمدن به کانادا تجربه کرده‌اند با آنچه در ذهن خود داشتند، کاملاً متفاوت بوده است.

سختی‌ها و مرارت‌ها برای برخی از این دانشجویان به حدی بوده که آن‌ها را وادار کرده است درس و دانشگاه را رها کنند و آینده خود را در مسیری متفاوت جستجو کنند اما برخی نیز به‌رغم همه موانع و مشکلات تلاش می‌کنند خود را با شرایط و محدودیت‌ها وفق دهند.

کلمان تک
کلمان تک Clément Tek از مبلمان، میز و صندلی و ظرف و ظروفی که به‌عنوان هدیه گرفته است تا بتواند تحصیلاتش را در کالج آلما شروع کند، بسیار خوشحال است

کلمان تک در یک‌شب سرد ژانویه به لاک-سن-ژان Lac-Saint-Jean رسید و زندگی جدید در غربت را در یک آپارتمان کوچکی که جز یک اجاق‌گاز، یک یخچال و یک تشک بادی چیز دیگری نداشت، آغاز کرد؛ اما صبح اولین روزی که در آپارتمانش بیدار شد، خبر خوبی دریافت کرد که برای لحظاتی هم که شده باعث شد مشکلات را از یاد ببرد و به آینده دلگرم شود.

خودش می‌گوید: «به من گفتند که برخی از شهروندان حاضرند میز و صندلی و برخی وسایل قدیمی خود را در اختیار من قرار دهند. من خیلی ذوق‌زده شدم. چنین استقبال و چنین کمکی برای من غیرقابل منتظره بود.»

Aviron

 

کلمان تک و بیست و چهار دانشجوی دیگر پس از یک‌ترم آموزش مجازی، برای آمدن به کانادا و ادامه تحصیل در کالج آلما چراغ سبز مقامات را گرفتند اما با توجه به تدابیر سخت‌گیرانه بهداشتی، قرنطینه اجباری و بسته بودن مغازه‌ها و مراکز فروش غیرضروری، شرایط برای تازه‌واردها بسیار سخت‌تر از آن چیزی بود که تصورش را می‌کردند.

برای کمک به این دانشجویان پرسنل دانشگاه فراخوان حمایت صادر کردند.

وانسا گوتیه Vanessa Gauthier مسئول پذیرش دانشجویان خارجی در کالج آلما Alma می‌گوید: «چندین مبل و صندلی، ظروف آشپزخانه، تلویزیون و لباس‌های زمستانی برای دانشجویان تازه‌وارد جمع کردیم. ابراز علاقه و محبت مردم جالب و ستودنی است.»

محدودیت کلاس‌های آنلاین به علت پاندمی فقط به دانشجویان دانشگاه‌های کانادا که در خارج کشور حضور دارند، محدود نمی‌شود. حتی بسیاری از دانشجویان خارجی که در استان کبک حضور دارند این روزها مجبور هستند کلاس‌های خود را به‌صورت مجازی دنبال کنند.

لوئی ژیرار و لوئی کازناو که به‌اتفاق نوامبر گذشته از فرانسه به کانادا آمده‌اند تا کارشناسی ارشد خود را در رشته انفورماتیک و بازی‌های ویدئویی دانشگاه کبک در شیکوتیمی بگذرانند، هنوز زندگی دانشجویی را که به‌شدت به آن نیاز دارند، تجربه نکرده‌اند. در حال حاضر زندگی فرهنگی و دانشجویی آن‌ها اساساً در چاردیواری آپارتمانشان محدود می‌شود.

لوئی ژیرار دانشجوی کارشناسی ارشد رشته بازی‌های ویدئویی می‌گوید: «برای ما نیز مثل همه دانشجویان خارجی که به کانادا می‌آیند، تحصیل و زندگی در دانشگاه یک رؤیا بود اما فضایی که اکنون در آن زندگی و تحصیل می‌کنیم، چیز دیگری است.»

لوئی کازناو هم می‌گوید: «اگر همه‌چیز عادی بود ما می‌بایست ماه اوت به کانادا می‌آمدیم و پس از گشت‌وگذار اولیه مکان مناسبی برای زندگی پیدا می‌کردیم؛ اما اکنون نه‌تنها از حضور در کلاس و دانشگاه خبری نیست بلکه برای ملاقات با دیگر دانشجویان هم محدودیت‌هایی داریم.»

انصراف از تحصیل یا ادامه تحصیل

بسیاری از دانشجویان در مواجه با این محدودیت‌ها و شرایط عجیب و غریب که پاندمی به همه تحمیل کرده است، تصمیم گرفته‌اند درس و دانشگاه را برای همیشه کنار بگذارند و برخی هم ترجیح داده‌اند که دست‌کم پروژه‌های تحصیلی خود را برای مدتی به تعویق بیندازند به امید اینکه شرایط تا اندازه‌ای به حالت عادی بازگردد.

وزارت مهاجرت، پناه‌جویان و شهروندی کانادا نیز با توجه به نگرانی‌های مرتبط با شیوع کووید۱۹ مجوزهای تحصیل برای دانشجویان خارجی را در یک سال گذشته به طرز قابل‌توجهی کاهش داده است.

مسئول پذیرش دانشجویان بین‌المللی دانشگاه کبک در شیکوتیمی می‌گوید شمار دانشجویان متقاضی تحصیل در این دانشگاه نسبت به سال ۲۰۱۹ به‌شدت کاهش یافته است.

وانسا گوتیه تصریح کرد: «اگر به سال تحصیلی ۲۰۲۰-۲۰۱۹ نگاهی بیندازیم می‌بینیم که ۱۵۰۰ دانشجو از مجموع ۶۵۰۰ دانشجوی دانشگاه کبک شیکوتیمی دانشجویان خارجی بودند و درواقع بیست و پنج درصد کل دانشجویان دانشگاه را تشکیل می‌دادند که نسبت قابل‌توجهی بود؛ اما متأسفانه امسال این نسبت به علت مشکلاتی که پاندمی برای مسافرت و تحصیل در دانشگاه‌ها به وجود آورده، به هجده درصد کاهش یافته است.»

خانم گوتیه ادامه داد: کاهش شمار دانشجویان بین‌المللی در دانشگاه کبک شیکوتیمی ناشی از آن است که برخی از دانشجویان از ثبت‌نام یا ادامه تحصیل در این دانشگاه انصراف داده‌اند و علاوه بر این مسئولان دانشگاه نیز با توجه به نگرانی‌های مرتبط با پاندمی ترجیح داده‌اند تبادلات بین‌المللی خود را به حال تعلیق درآورند. تحت تأثیر این محدودیت‌ها شمار دانشجویان خارجی در دانشگاه کبک شیکوتیمی به‌شدت کاهش یافته است.

آینده برنامه‌های تحصیلی

اکتبر گذشته اداره آمار کانادا با انتشار گزارشی پیش‌بینی کرد که دانشگاه‌های کشور نزدیک به ۳.۵ میلیارد دلار درآمد خود را از دست خواهند داد. کارشناسان اداره آمار کانادا در این گزارش اصلی‌ترین علت این زیان سنگین مؤسسات آموزش عالی کانادا را کاهش شمار دانشجویان خارجی دانستند.

آمار و ارقام رسمی حاکی از آن است که دولت کانادا در سال ۲۰۲۰ تنها دوسوم مجوزهای تحصیلی را که سال‌های گذشته در شرایط عادی برای دانشجویان خارجی صادر می‌کرد، صادر کرده است. این تغییر رویکرد دولت موجب شد که فقط استان کبک در سال گذشته پانزده هزار دانشجوی خارجی کمتر پذیرش کند.

گیلن بوآون
گیلن بوآون Guylaine Boivin مدیر بخش بین‌الملل دانشگاه کبک در شیکوتیمی می‌گوید کاهش شمار دانشجویان خارجی در سال ۲۰۲۰ کاملاً محسوس بود.

گیلن بوآون مسئول بخش بین‌المللی دانشگاه کبک در شیکوتیمی می‌گوید: «کاهش شمار دانشجویان خارجی هم برای درآمدها و عواید دانشگاه و هم برای فعالیت‌های آموزشی دانشگاه تأثیر منفی دارد. عدم پذیرش دانشجویان خارجی و نیامدن آن‌ها به اینجا به معنای آن است که کلیه عوایدی را که سال‌های گذشته از محل تحصیل دانشجویان خارجی کسب می‌کردیم، از دست داده‌ایم. به هزینه‌های ثبت‌نام باید هزینه‌های جانبی دیگر مثل اقامت را نیز اضافه کرد. این ضرر و زیان‌ها برای منطقه کوچک ما در مقایسه با مراکز دانشگاهی بزرگ‌تر کاملاً ملموس است.»

دغدغه‌ها و نگرانی‌های مشابهی نیز برای کالج‌های آموزشی عمومی و حرفه‌ای سگنه-لاک-سن-ژان وجود دارد. در بسیاری از موارد حضور دانشجویان خارجی برای حفظ و ارتقای کیفیت آموزش در مؤسسات و کالج‌های آموزشی عمومی و حرفه‌ای از اهمیت به سزایی برخوردار است.

وانسا گوتیه از مسئولان کالج آلما می‌گوید: «بدون دانشجویان خارجی، برخی برنامه‌های آموزشی از قبیل فناوری‌های صوتی که پنجاه درصد دانشجویان آن از فرانسه می‌آیند، آشکارا با کمبود متقاضی روبه‌رو خواهند شد.»

اما کلمان تک تأکید کرد این‌همه سختی و مرارت را تحمل نکرده است تا در مواجهه با مشکلات و موانع کرونایی، پروژه تحصیلی خود که آینده‌اش را به آن گره زده است، نیمه‌کاره رها کند. وی تأکید کرد: «من همه کارهایم را کنار گذاشتم و حتی از کارم هم انصراف دادم تا برای تحصیل به کانادا بیایم. حتی اگر بخواهم به مدت یک سال پروژه تحصیلی‌ام را به تعویق بیندازم، پیامدهای روحی و روانی سنگینی را باید تحمل کنم.»

دردسرهایِ محدودیت‌های سفر برای خانواده‌های جدا افتاده

زوج‌هایی که منتظر تقاضای اسپانسرشیپی هستند، خواستار آن شده‌اند که دولت فدرال در رابطه با محدودیت‌هایی که در دوره پاندمی برای ورود به کشور اعمال شده است، برای آن‌ها استثنائاتی قائل شود.

ده‌ها نفر روز شنبه ۱۳ فوریه به‌رغم سرمای شدید هوا در تظاهراتی که در اعتراض به تأخیرهای ایجاد شده درزمینهٔ اسپانسرشیپی زوج‌ها ایجاد شده است، شرکت کردند. تظاهرکنندگان معتقد بودند افرادی که هدف از سفرشان به خارج کانادا دیدار با همسر و شریک زندگی است، باید از قرنطینه اجباری در هتل و هزینه‌های آن معاف شوند.

زوج‌هایی که در پیچ‌وخم‌های اداری و کاغذبازی‌های برنامه اسپانسرشیپی همسران گیرکرده‌اند، از این مسئله ناراضی هستند که چرا وقتی برای دیدار با شریک زندگی خود به خارج کانادا سفر می‌کنند، در بازگشت به کشور دولت فدرال آن‌ها را از قرنطینه اجباری در هتل‌ها که طبق برآورد مسئولان فدرال دو هزار دلار هزینه روی دست مسافران می‌گذارد، معاف نکرده است.

بیلانکا پیا کینازوک که در تظاهرات سیزدهم فوریه در مونترال حضور داشت، می‌گوید: «هم با تأخیرهای پی‌درپی و طولانی درروند برنامه اسپانسرشیپی عمر ما را تلف می‌کنند و هم ما را مجبور می‌کنند که با قرنطینه شدن در هتل دو هزار دلار از جیب بپردازیم. این شرایط غیرقابل‌قبول است.»

درست زمانی که دولت جاستین ترودو اعلام کرد به‌منظور مقابله هر چه‌بهتر با شیوع ویروس و جلوگیری از ورود انواع جهش‌یافته کروناویروس به کشور تدابیر محدودکننده جدیدی درزمینهٔ مسافرت به اجرا می‌گذارد، خانم کینازوک برای ملاقات با شوهرش ادواردو مورنو کابررا در کوبا به سر می‌برد.

کینازوک که نمی‌دانست چه زمان این محدودیت‌ها به اجرا گذاشته می‌شود، زودتر ازآنچه از قبل برنامه‌ریزی کرده بود، آخر ژانویه به کانادا بازگشت.

جاستین ترودو نخست‌وزیر کانادا سرانجام جمعه گذشته ۱۲ فوریه اعلام کرد که الزام قرنطینه در هتل در بازگشت از سفر خارجی به کانادا از بیست و دوم فوریه به اجرا گذاشته خواهد شد و هزینه‌های مرتبط با این طرح پیشگیرانه شامل تست غربالگری کووید۱۹ و اقامت در هتل که نزدیک به دو هزار دلار می‌شود، بر عهده خود مسافران خواهد بود.

تظاهرات در مونترال
تظاهرات در حمایت از وحدت خانواده‌ها در مونترال

خانم کینازوک می‌گوید: من معمولاً هر دو یا سه ماه یک‌بار برای دیدن شوهرم به کوبا می‌روم؛ اما با توجه به مقررات محدودکننده جدیدی که اتاوا به اجرا گذاشته است، دیگر امکان ملاقات با شوهرم را نخواهم داشت. شوهرم هم نمی‌تواند به اینجا بیاید چراکه با تقاضای ویزای گردشگری او مخالفت شده است و از حدود شش ماه پیش منتظر پاسخ دومین درخواست هستیم.

مارک پاکت نیز که در تظاهرات مونترال حضور داشت، می‌گوید امیدوار است بتواند مارس امسال برای ملاقات با همسرش که در کلمبیا زندگی می‌کند، به این کشور سفر کند.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

بیشتر بخوانید:

مادرزن مارک پاکت به سرطان کلیه مبتلا است و به‌زودی تحت عمل جراحی قرار خواهد گرفت به همین علت مارک مایل است هر طور شده در این شرایط در کنار خانواده‌اش باشد. ازنظر او چنین سفرهایی صد درصد ضروری است و لازم است که اتاوا برای این موارد استثنائاتی قائل شود.

پاکت با اذعان به اهمیت قرنطینه چهارده روزه در بازگشت به کشور معتقد است که دولت می‌تواند او و کسانی را که مجبور به انجام چنین سفرهایی هستند از قرنطینه در هتل معاف کند تا مجبور نشوند دو هزار دلار هزینه کنند.

این زوج جوان نیز از سیزده ماه پیش در مسیر پیچیده برنامه اسپانسرشیپی همسران گرفتار شده و از این روند فرسایشی که پایان‌ناپذیر به نظر می‌رسد، خسته شده‌اند.

مارک پاکت می‌گوید: «اگر برخی سختگیری‌ها و کاغذبازی‌های بیهوده نبود، روند اسپانسرشیپی ما می‌بایست تاکنون تکمیل شده بود و من در کنار همسرم می‌بودم. در این شرایط هر دلار که من برای ملاقات با همسرم هزینه می‌کنم، پولی است که از جیب من و خانواده‌ام دزدیده می‌شود.»

به‌رغم سرمای استخوان سوز روز شنبه در مونترال، ده‌ها مهاجر در برابر دفتر نمایندگی ثریا مارتینز فرادا Soraya Martinez Ferrada نماینده حزب لیبرال تجمع کردند تا اعتراض خود را به وقت‌کشی‌های نامعقول و تأخیرهای غیرمنطقی که مرتب در اجرای برنامه اسپانسرشیپی همسران ایجاد شده است، اعلام کنند.

حاضران در این تظاهرات پلاکاردهایی در دست داشتند که روی آن‌ها جملاتی در اعتراض به موانع موجود در مسیر وحدت مجدد خانواده‌های مهاجر و تأخیرهایی که در اجرای برنامه اسپانسرشیپی مهاجران ایجاد شده است، دیده می‌شد. بر روی پلاکاردی که یک فعال جوان در دست داشت، این جمله دیده می‌شد: «من پدرم را می‌خواهم.»

بیلانکا پیا کینازوک تأکید کرد: «تعداد مهاجرانی مثل ما که از ماه‌ها پیش در کاغذبازی‌های خسته‌کننده و بیهوده برنامه اسپانسرشیپی گرفتار شده‌اند، کم نیست؛ اما محدودیت‌های سفر و بسته شدن مرزها مشکلات ما را دوچندان کرده و امیدهای ما را برای جمع شدن اعضای خانواده در اینجا کمرنگ کرده است. این وضعیت واقعاً برای ما دردآور است.»

کینازوک و شوهرش بیش از سیزده ماه است که تلاش می‌کنند از طریق برنامه اسپانسرشیپی همسران در کانادا به یکدیگر ملحق شوند اما با توجه به محدودیت‌های جدیدی که پاندمی به همه تحمیل کرده است، احتمالاً بازهم باید منتظر بمانند.

منابع: وبسایت شبکه خبری رادیو کانادا و وبسایت روزنامه ژورنال دو مونرویال

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

نیروی کار در کبک

کمبود نیروی کار در کبک

نزدیک به ۱۵۰ هزار شغل همچنان در بخش‌های مختلف اقتصاد استان کبک خالی است و چشم اندازها نیز به گونه‌ای است که کارفرمایان و پیمانکاران چندین بخش اقتصاد کبک به این زودی‌ها از این معضل رهایی نخواهند یافت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *