قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / گفتگو / کُرُن و دریافت عمیق‌تر موسیقی؛ گفت‌وگو با بردیا دوستی درباره پادکست او
بردیا دوستی پادکست کورون

کُرُن و دریافت عمیق‌تر موسیقی؛ گفت‌وگو با بردیا دوستی درباره پادکست او

فرشید سادات شریفی |

همان‌طور که شما خوانندگان عزیز صفحات ادبی هفته می‌دانید، بیش‌از دو سال قبل، باب مطلب دنباله‌داری را گشودیم زیر عنوان «ادبیات و مهاجرت» که هم به ادبیات فارسی‌زبان و فعالان فرهنگی در کانادا و امریکای شمالی می‌پردازد و هم به آثار ادبی و داستانیِ و فرهنگی مرتبط با مهاجرت در ایران.

گفت‌وگوهای متعدد ازجمله با نیلوفر احمدی، نیّره دوستی، فریبا کلهر، مهرانِ راد، سایه اقتصادی‌نیا، محمود فرجامی، نازیلا خلخالی، دکتر بهمن مقصودلو، استاد حسن زرهی، دکتر صدرالدین الهی و به‌ویژه پرونده‌ای مفصل در باب بهروز بوچانی که در کنار بسیاری گفت‌وگوهای دیگر همواره مورد لطف و استقبال شما عزیزان قرار گرفت.

در گامِ بعد و طی بیش از ۲۰ شماره‌ی مختلف و متناوب، به شکل‌ها و مناسبت‌های مختلف به اهمیت تولیداتِ صوتی به‌ویژه «پادکست» در کاربردی‌کردن ادبیات پرداختیم و در این میان علاوه‌بر پادکست‌های تازه‌کارتر که خیلی از گفت‌وگو با آن‌ها مسروریم، نام‌های شناخته‌شده‌تری در عرصه‌ی پادکست نیز با ما هم‌سخن شدند. ازجمله: علی بندری (پیشکسوت پادکست فارسی و راوی چنل‌بی و بی‌پلاس)؛ امیر خادم (میزبان فردوسی‌خوانی)؛ بنفشه طاهریان (میزبان «چای با بنفشه»)؛ محمود عظیمائی (از رادیودست‌نوشته‌ها)؛ مرسن عرب‌زاده (از پادکستِ «آن»)؛ و پیام مقدم (از پادکست مترونوم).

آنچه در این شماره می‌خوانید، حاصل هم‌سخنیِ ما با پادکست‌ساز گرامی، بردیا دوستی است.

به گفته بردیا دوستی این روزها (آغاز فوریه ۲۰۲۱)  پادکست او، «کُرُن» به سه‌ساله‌‌گی نزدیک می‌شود و تعداد دانلودهای آن هم به آستانه یک‌میلیون رسیده. این برای ما مناسبت مغتنمی است تا با او درباره‌ی پادکستِ پرمخاطبش به گفت‌وگو بنشینم. بردیا در چند ماه اخیر از آمریکا به کانادا کوچیده است. امیدوارم با این مصاحبه فرهنگ‌دوستان بیشتری را با «کُرُن» آشنا کند و سبب شود آن را پی بگیرند.

بردیا دوستی عزیز و گرامی با سلام و سپاس از وقتی که در اختیار «هفته» می‌گذاری. برای شروع لطفاً بفرما چطور خودت را به مخاطبان ما معرفی می‌کنی؟

پادکست کرن بردیا دوستی کانادابردیا دوستی: سلام فرشید جان. من بردیا دوستی هستم ۳۲ سالم است. پنج‌ونیم سال پیش برای تحصیل در مقطع دکترا به آمریکا آمدم. چند ماهی هم هست که برای کار به کانادا مهاجرت کردم. تو ایران معلم ریاضی بودم و اینجا فعلاً کار کامپیوتری دارم.

چه شد که برای زندگی و کار به این‌سوی جهان آمدی و چه شد که از آمریکا به کانادا رسیدی؟

بردیا دوستی: راستش جواب این سؤال یک‌کم سخت است، دقیقاً خودم هم نمی‌دانم چی شد. احتمالاً این‌که خیلی از دوستانم به آمریکا و کانادا اومده بودن را من تأثیر داشته. آمریکا آمدم چون جای مناسبی برای تحصیل علوم کامپیوتر است و همچنین به خاطر اینکه برادرم هم تو آمریکا زندگی می‌کند. ولی خوب تجربه‌ی زندگی این چند سال تو آمریکا ما را به‌جایی رساند که احساس کردیم شاید کانادا جای بهتری برای زندگی باشد.

Aviron

 

بارقه‌های کار فرهنگی از کجا به سراغت آمد؟ آیا تحت تأثیر مهاجرت بود یا سابقه و انگیزه‌ی دیگری در کار بوده است؟

بردیا دوستی: حتماً مهاجرت تأثیر گذاشته. شاید اگه ایران بودم در مورد موسیقی غربی حرف می‌زدم. ولی راستش موقع شروع زیاد دغدغه‌ی کار فرهنگی نبود، یک سری حرف‌ها بود که موقع موسیقی گوش دادن به اطرافیانم می‌زدم، یه جایی احساس کردم که شاید جالب باشد که این حرف‌ها را با بقیه هم به اشتراک بگذارم. فکر نمی‌کردم این یک حرکت فرهنگی خیلی بزرگی باشد.

در این‌همه شاخه‌های مختلف کار و کوشش چه شد که این مسیر به سمت کار پادکست رفت و چرا موسیقی؟

بردیا دوستی: راستش قضیه این‌جوری نبود که بخواهم پادکست بزنم و برم دنبال موضوع. قضیه این بود که من همیشه تو ذهنم بود که چه‌جوری حرف‌هایم را بزنم. یه مدت داشتم به کانال یوتیوب فکر می‌کردم و هر دفعه که بهش فکر می‌کردم از حجم کاری که لازم دارد منصرف می‌شدم. تا این‌که یک‎هو با مدیوم پادکست آشنا شدم و احساس کردم که این دقیقاً آن چیزی هست که من دنبالشم. مخصوصاً این‌که از قبل هم خیلی مدیوم صوتی را دوست داشتم.

کار بسیار چالشی‌ای کردی به نظرم. از چند جهت: هم سخت‌بودن اسم پادکست‎ات؛ هم تخصصی‌بودن رویکردش و هم نمونه‌های بسیار متنوعی که از محسن نامجو تا شجریان را در برمی‌گیرد. این‌ها چطور کنار هم نشست و برخورد مخاطبان چطور بود؟

بردیا دوستی: این‌ها همه زیر عنوان موسیقی ایرانی نشسته. به‌طور خاص بخواهم بگویم، همون‌طور که از اسم پادکست معلوم است پادکست به موسیقی دستگاهی ایران می‌پردازد تو هر ژانری نه‌فقط موسیقی سنتی. کرن یکی از نمادهای موسیقی دستگاهی ایران است و می‌شود گفت نمادی‎ست که موسیقی دستگاهی ایران را از موسیقی غربی جدا می‌کند.

درباره بردیا دوستی و کُرُن

بردیا دوستی در جایگاه میزبان و تولیدکننده و گوینده‌ی پادکست «کُرُن» (Koron) در میان اهالی فرهنگ و مخاطبان موسیقی‌شناس بسیار شناخته‌شده است تا آنجا که کار او امروز بی‌تردید از محبوب‌ترین پادکست‌ها به زبان فارسی و جزوِ بیست پادکست برتر در کل موضوع‌هاست که در سه سال عمرش، حتی بیش از پیش‌بینی‌های خود او شنونده و مقبولیت یافته است.

بردیا دوستی در کُرُن به بهانه‌ی واکاوی فنی موسیقی‌های مشهور نقبی آموزنده و شنیدنی به علم موسیقی و هم‌زمان تاریخ فرهنگی ما می‌زند. کاری که گرچه بیشتر برای او «دلی» است؛ اما تحسین اهل‌فن را برانگیخته است. بردیا دوستی در میِ ۲۰۱۸ درباره‌ی این «دلی‌بودن»، در حساب توییتر کرن نوشته بود:

«صادقانه بگم. هر چی شنونده‌های پادکست بیشتر می‌شه ترس منم بیشتر می‌شه. بعد از ده روز امروز و فردا کردن، دیروز اپیزود جدید را ضبط کردم. تو چند روز آینده ادیتش تموم می‌شه و پخشش می‌کنم. تو این قسمت برای اولین بار از کسانی که پادکست را به دوستاشون معرفی می‌کنن تشکر نکردم.

ایده‌ی کُرُن که تو ذهنم اومد خیلی با خودم فکر کردم که این کارو بکنم یا نه. همون موقع یه قراری با خودم گذاشتم که باعث شد اپیزود صفر را بدم بیرون. اونم این که این کار قرار نیست بی‌نقص باشه. یادآوری همین قول باعث شد که اپیزود جدید را ضبط کنم.

اپیزود جدید به وضوح محتاطانه‌تر از اپیزودهای قبلی ضبط شده. اگه این اپیزود را یک ماه قبل ضبط می‌کردم حتمن نتیجه متفاوت بود. امیدوارم دوستان زیاد کرن را جدی نگیرن و بدونن که کار یه جوونه از یک داهات در آمریکا. فقط همین.»

بخش‌ها و اهداف «کُرُن» چیست و تا کی ادامه دارد؟ آیا تغییری هم در راه است؟

بردیا دوستی: هدف اصلی کُرن اینه که خود ما، کسایی که پادکست را تهیه می‌کنیم، بتونیم بهتر موسیقی را گوش کنیم. تا موقعی هم که موضوعی داشته باشیم که در موردش حرفی داشته باشیم پادکست را ادامه می‌دهیم.

تنها تغییری که در فصل سوم دادیم این بود که فصل‌ها را کوتاه‌تر کردیم تا اپیزودهای هر فصل حول‌وحوش یک موضوع خاص باشد.

لطفاً در جایگاه کسی که به‌نوعی مروج نگاه دقیق به تاریخ معاصر است، بفرما اولاً به نظرت چرا «پادکست» این‌همه مهم و مقبول و اثربخش شده است؟ و بعد اینکه چرا موسیقی سهم بزرگی در «پادکستستان فارسی» دارد؟

بردیا دوستی: شاید به خاطر صمیمیتی است که مدیوم پادکست در مقایسه با رسانه‌های دیگه دارد. به‌خصوص ما ایرانی‌ها که زیاد به رسانه‌ی مستقل دسترسی نداریم از رسانه‌های مستقل مثل وبلاگ یا پادکست استقبال می‌کنیم.

احتمالاً یک مقدار به خاطر جذابیت موضوع موسیقی است ولی شاید بیشتر از همه به این دلیل باشد چون پادکست خودش یک مدیوم صوتی هست، خیلی انتخاب مناسبی برای موسیقی باشد. مثلاً پادکست مدیوم خوبی برای این‌که بخواهی یک صحنه از یک فیلم را تحلیل کنی نیست ولی در عوض برای موسیقی خیلی مناسب ست.

تولید و تداوم پادکست هزینه‌بَر است. از چالش تأمین هزینه‌ها، راهی که تاکنون آمدی و برنامه‌ی پیش‌رویت برای سرپا نگه‌داشتن این‌جنبه‌ی پادکست بگو لطفاً

بردیا دوستی: تا حالا تا جایی که توانستم از اسپانسر دوری کردم، به‌غیراز یک مورد. در کل حس می‌کنم کمک مالی برای آدم تعهد ایجاد می‌کند و من تمام سعی‌ام بر اینه که تعهدی به انتشار پادکست نداشته باشم و بگذارم که پادکست به‌صورت دلی منتشر بشود.

لطفاً از راه‌های مختلف شنیدنِ «کُرُن» و دسترسی به آرشیوِ آن نیز برای ما بگو

بردیا دوستی: مخاطبان، پادکست کرن را می‌توانند از همه‌ی اپ‌های پادگیر بشنوند. علاوه بر این، پادکست توی کانال تلگرام و «ناملیک» هم قرار می‌گیرد.

از فعالیت دیگرت و برنامه‌های آینده‌ات برایمان بگو.

بردیا دوستی: برنامه‌های دیگری در ذهن دارم که اصلاً به پادکست ربط ندارد. دوست دارم که دوباره تدریس ریاضی شروع کنم ولی به‌صورت مجازی از طریق یوتیوب که شاید کمکی هم باشد برای کسایی که تو این شرایط نمی‌توانند به‌صورت فیزیکی مدرسه برن.

و سخن پایانیِ ناگفته…

بردیا دوستی: می‌خواستم اینجا از تیم پادکست کرن، عابد راهدار و میترا دوستی تشکر کنم که تو تولید پادکست کرن به من کمک می‌کنند. خیلی هم از شنونده‌ها تشکر می‌کنم که به بیشتر شنیده شدن پادکست کمک می‌کنند.

بردیا دوستی عزیز، ممنون از وقتی که به «هفته» دادی.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

بیشتر بخوانید:

نویسنده: فرشید سادات شریفی

من دکتری‌ خود را در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه شیراز در ادبیات معاصر و نقد ادبی دریافت کرده، و سپس در مقطع پسادکتری بر کاربردی‌کردن ادبیات ازطریق نگاه بین‌رشته‌ای متمرکز بوده‌ام. سپس از تابستان سال ۲۰۱۶ به مدت چهار سال تحصیلی محقق مهمان در دانشگاه مک‌گیل بودم و اینک به همراه همسر، خانواده و همکارانم در مجموعۀ علمی‌آموزشی «سَماک» در زمینۀ کاربردی‌کردن ادبیات فارسی و به‌ویژه تعاملات بین فرهنگی (معرفی ادبیات ایران و کانادا به گویشوران هردو زبان) تلاش می‌کنیم و تولید پادکست و نیز تولید محتوا دربارۀ تاریخ و فرهنگ بومیان کانادا نیز از علائق ویژۀ ماست.

مطلب پیشنهادی:

طفلی به نام شادی پادکست شفیعی کدکنی

گزارش نشست ادبی “طفلی به نام شادی” و انتشار آن در قالب پادکست

گروه علمی‌آموزشی «سَماک» در روز یکشنبه ۱۴ فوریه ۲۰۲۱ در قالب نشست ادبی «طفلی به نام شادی» به بررسی اشعار دکتر شفیعی‌کدکنی پرداخت و ۱۹ فوریه ۲۰۲۱ قسمت نخست پادکست برآمده از آن نشست نیز منتشر شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *