قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / انسان و طبیعت / انسان و طبیعت: بیم یا امید؟
محیط زیست

انسان و طبیعت: بیم یا امید؟

محمد درویش شناخته‌شده‌ترین پژوهشگران و کنشگران محیط‌زیست ایرانمحمد درویش (زاده چهارم بهمن ماه ۱۳۴۴ تهران) یکی از شناخته‌شده‌ترین پژوهشگران و کنشگران محیط‌زیست ایران است. او از مشوقان و همراهان جدی ترویج مکتب مدرسه طبیعت، معرفی شیوه‌های مهار خشونت در صحنه محیط‌زیست ایران، تغییر ماهیت آموزش‌های محیط‌بانی و نفی خودرومحوری در مبلمان شهری است. محمد درویش که دانشنامه کارشناسی‌ارشد در رشته مدیریت محیط‌زیست دارد، دارای تالیفاتی در حوزه محیط زیست، منابع طبیعی و مدیریت آب در ایران است.

محمد درویش|

۲۰۲۱؛ بیم‌ها و امیدها برای زمین

با قاطعیت نمی‌توان در رابطه با وضعیت زیست‌محیطی در سال ۲۰۲۱ نظر دارد اما در رابطه با سال ۲۰۲۰، باید گفت برای اولین بار از سال ۱۹۸۰، «مرز تخطی زمین» (Overshoot) تغییر کرد و به‌جای آنکه مانند تمامی سال‌های چند دهه اخیر افزایش پیدا کند، کاهش پیدا کرد. در سال ۱۹۸۰ میلادی، میزان تولید و مصرف کره زمین برای اولین بار یکسان شد اما پس از این سال، قبل از اینکه سال به پایان برسد، کل تولید کره زمین را اهالی آن مصرف کرده و بقیه نیازهای خود را از ذخایر برداشت می‌کنند. شاخصی که یک نشانه خطرناک و نشان‌دهنده روند فروپاشی کره زمین است.

در سال ۲۰۲۰ برای اولین بار به مدت سه هفته مرز تخطی زمین به عقب رفت شرایط کره زمین ازنظر زیست‌محیطی به سال ۲۰۰۸ بازگشت. این مسئله که به دلیل کاهش ترددهای زمینی و هوایی و مصرف کمتر سوخت‌های فسیلی اتفاق افتاد، پدیده بسیار خوبی برای محیط‌زیست بود. لایه اوزن ترمیم شد و انتشار گازهای گلخانه‌ای کاهش پیدا کرد و درواقع طبیعت نفسی کشید.

سال ۲۰۲۱ با شروع واکسیناسیون و تدابیر دولت‌ها برای کاهش جبران رشد اقتصادی، به نظر می‌رسد سال سخت‌تری برای محیط‌زیست در سراسر کره زمین در انتظار باشد. تنها اتفاق مثبتی که می‌تواند مقداری خطر را کاهش دهد، رفتن دونالد ترامپ و آمدن تیم محیط‌زیستی‌تری در کاخ سفید است که قول دادند «توافقنامه پاریس» را احیا کنند و تلاش دارند تا کشورهای جهان را به عمل به این تعهدات ترغیب کنند. اگر این اتفاق از مرحله شعار به عمل برسد می‌تواند چشم‌انداز امیدبخشی را در سال ۲۰۲۱ رقم بزند.

Aviron

 

درواقع عملکرد دونالد ترامپ به‌گونه‌ای بود که تصور می‌کنم بدتر از آن در تاریخ آمریکا و ایران و در تاریخ جهان وجود داشته باشد که هم‌زمان از یونسکو، سازمان بهداشت جهانی و توافقنامه پاریس خارج شود. تمام طرفداران محیط‌زیست را به سخره بگیرد و کلمه global warming را از وب‌سایت کاخ سفید حذف کند!

رویکرد دولت بایدن بسیار متفاوت است؛ به‌خصوص اینکه «جان کری» را به‌عنوان مذاکره‌کننده ارشد در توافقنامه پاریس در نظر گرفته است که فعالان محیط‌زیست آن را قبول دارند و سابقه خوبی هم در سیاست خارجی و هم در زمینه‌هایی زیست‌محیطی دارد. این انتخاب نشان‌دهنده این است که دولت بایدن در این زمینه می‌تواند به بهبود وضعیت کمک شایان توجهی کند. گسترش فعالیت در بخش‌ انرژی‌های نو و تجدید پذیر و کاهش تولید نفت از منابع شیل (shale) می‌تواند بسیار مؤثر باشد.

در رابطه با ایران شرایط بسیار متفاوت است. در سال ۲۰۲۰ که دنیا ازنظر زیست‌محیطی اندکی نفس کشید، در ایران وضعیت بسیار تأسف‌آور بود اما به‌رغم کاهش ۵۰ درصدی ترددها، شاهد تشدید آلودگی هوا بودیم؛ بنابراین طبیعت ایران در سال ۲۰۲۰ که همه دنیا با یک تنفس سه‌هفته‌ای مواجه بود، نفس نکشید. در سال ۲۰۲۱ که شاهد تغییر دولت هم هستیم و به احتمال زیاد، دولتی روی کار خواهد آمد که در شعار هم به محیط‌زیست اهمیت نمی‌دهد (دولت قبلی دست‌کم در شعار به محیط‌زیست اهمیت می‌داد و در چهار سال اول همکارهایی در این زمینه صورت گرفت اما چهار سال دوم بسیار ناامیدکننده بود). با این اوصاف، من متأسفانه چشم‌انداز امیدبخشی را در حوزه محیط‌زیست برای ایران در سال ۲۰۲۱ نمی‌بینم.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

بیشتر بخوانید:

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

مناطق محفاظت شده کبک

افزایش سرزمین‌های حفاظت‌شده در کبک تا سال ۲۰۳۰

کبک قصد دارد ۳۰ درصد سرزمین‌های خود را مناطق محافظت شده اعلام کند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *